ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ: https://drive.google.com/folderview?id=0B2R6tNC3qVhKako0Mm5FRkxqcWc&usp=sharing

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Εις Την Κοίμησιν Της Θεοτόκου. Ιδιόχειρο κείμενο του π.Θεοδωρήτου Ιερομόναχου. by Panagiotis Optional on Scribd

"Έχουμε οι κληρικοί το δικαίωμα να διακόψουμε το μνημόσυνο του Πατριάρχη".

H AΛΦΑΒΗΤΑΛΦΑΒΗΤΟΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ
.
ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΜΟΦΡΟΝΕΣ  Ή ΣΙΩΠΩΝΤΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ -ΙΕΡΕΙΣ- ΜΟΝΑΧΟΥΣ
ΚΑΙ ΛΑΪΚΟΥΣ



    ...Σύμφωνα με τους αγίους Πατέρες και τον [Γ΄] Κανόνα της εν Εφέσῳ Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου, που συνεκλήθη το 431 μ.Χ. ,ο οποίος επιτάσσει: «κατ’ οὐδένα τρόπο νὰ εἶναι ὑποκείμενοι οἱ κληρικοὶ στοὺς Ἐπισκόπους ποὺ ἔχουν ἀποστατήσει ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία» έχουμε οι κληρικοί το δικαίωμα να διακόψουμε το μνημόσυνο του Πατριάρχη. [Κοινῶς δὲ τοὺς τῇ ὀρθοδόξῳ καὶ οἰκουμενικῇ συνόδῳ συμφρονοῦντας κληρικούς, κελεύομεν τοῖς ἀποστατήσασιν, ἢ ἀφισταμένοις ἐπισκόποις, μηδόλως ὑποκεῖσθαι κατὰ μηδένα τρόπον]. Εδώ ενώ ο κανόνας αναφέρεται στην Γ΄Οικουμενική σύνοδο, το πνεύμα του κανόνος (διασταλτική ερμηνεία) σαφώς δηλώνει το αυτονόητο, ότι και σε κάθε περίπτωση που Επίσκοπος ή Αρχιεπίσκοπος ή Πατριάρχης (ή ακόμη Πρεσβύτερος, Ηγούμενος, Γέροντας αντίστοιχα σε ενορία, μονή ή συνοδία), αποστατεί από την ορθόδοξο πίστη, όχι μόνο δεν είναι οι υπ’ αυτ(όν)- ούς υποχρεωμένοι να τ(ον)-ους ακολουθούν κάνοντας υπακοή -αυτό θα πει το «ὑποκεῖσθαι»- αλλά μηδόλως, δηλαδή, κατ’ ουδένα τρόπο να έχουν την αναφορά τους σ’ αυτόν ή αυτούς. Το ίδιο Πνεύμα εκφράζουν και οι άγιοι Πατέρες. Άλλωστε, αυτοί είναι που συνέταξαν τους κανόνες στις άγιες Συνόδους.Ο Άγιος Κυπριανός συνιστούσε:«Δέον ὅπως(είναι αναγκαίο να) ἀποσυρώμεθα μακρὰν καὶ ἀποφεύγωμεν αὐτοὺς διότι, πᾶς συνδεόμενος μετ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀκολουθοῦν τὴν ὁδὸν τῆς πλάνης καὶ τῆς αἱρέσεως, περιπλανᾶται μακρὰν τῆς ἀληθινῆς ὁδοῦ καὶ θὰ εὑρεθῇ καὶ αὐτὸς εἰς παρομοίαν ἐνοχήν»; Ο Μέγας Αθανάσιος λέγοντας, «ἐὰν ὁ ἐπίσκοπος ἢ ὁ πρεσβύτερος οἱ ὄντες ὀφθαλμοὶ τῆς Ἐκκλησίας κακῶς ἀναστρέφωνται καὶ σκανδαλίζωσι τὸν λαόν, χρὴ αὐτοὺς ἐκβάλλεσθαι. Συμφέρον γάρ ἐστιν ἄνευ αὐτῶν συναθροίζεσθαι εἰς εὐκτήριον οἶκον, ἢ µετ΄ αὐτοὺς ἐμβληθῆναι ὡς μετὰ Ἄννα καὶ Καϊάφα εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός», καταδεικνύει τὴν δυνατότητα τού πιστού να απομακρύνεται απὸ τον κακὸ Επίσκοπο για την πνευματικὴ του προστασία.
Εκείνο όμως που είναι το σημαντικότερο εν προκειμένω επισημαίνεται από τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά. Στὴν αναίρεση του γράμματος του Πατριάρχου Αντιοχείας Ιγνατίου ο Παλαμάς, αμφισβητεί ευθέως το αξίωμα του Επισκόπου, όταν αυτὸς δεν βρίσκεται υποταγμένος στην Αλήθεια: «Καὶ γὰρ οἱ τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίας τῆς ἀληθείας εἰσί· (διότι όντως όσοι είναι της Εκκλησίας του Χριστού είναι και της Αληθείας) καὶ οἱ μὴ τῆς ἀληθείας ὄντες οὐδὲ τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίας εἰσί, (και όσοι δεν είναι της Αληθείας ούτε της Εκκλησίας του Χριστού είναι) καὶ τοσοῦτο μᾶλλον, (και τόσο περισσότερο) ὅσον ἂν καὶ σφῶν αὐτῶν κατάψεύδοιντο, (όσο πιο πολύ ψεύδονται εναντίον του εαυτού τους) ποιμένας καὶ ἀρχιποιμένας ἱεροὺς ἑαυτοὺς καλοῦντες καὶ ὑπ’ ἀλλήλων καλούμενοι· (ονομάζοντας τους εαυτούς τους ιερούς Επισκόπους και Αρχιεπισκόπους και προσφωνούνται και μεταξύ τους ετσι ψευδώς) μηδὲ γὰρ προσώποις τὸν χριστιανισμόν, ἀλλ’ ἀληθείᾳ καὶ ἀκριβείᾳ πίστεως χαρακτηρίζεσθαι μεμυήμεθα (γιατὶ εμείς δὲν μυηθήκαμε στον Χριστιανισμὸ με βάση τα πρόσωπα, αλλὰ με βάση την αλήθεια και την ακρίβεια της πίστεως)».
Συνεπώς όταν κανείς δεν υποτάσσεται στην αλήθεια της Εκκλησίας που διαφυλάσσει αυτή ακέραιη, εν Πνεύματι Αγίῳ, διαχρονικά στην Παράδοσή της ως ταμιούχος της Θείας Χάριτος και Σώμα Χριστού αυτονόητο είναι ότι αποκοπτόμενος αυτής αποκόπτεται και από την κεφαλή της, τον Δεσπότη Χριστό! Επομένως πώς να μνημονεύουμε αυτόν που έθεσε Εαυτόν εκτός Εκκλησίας; Γι’ αυτό τελικά και η διακοπή του μνημοσύνου δεν συνιστά σχίσμα. Αφού το δέντρο η Εκκλησία έμεινε και σ’ αυτήν εκείνοι που κρατουν την αλήθεια, το κλαδί όμως κόπηκε μαζί τα μικότερα που ήταν ανθρωποκεντρικά και όχι Χριστοκεντρικά γαντζωμένα πάνω του επειδή το έφαγε το σαράκι, ο οικουμενισμός , ο οποίος ύπουλα εργάζεται να σαρακοφαγώσει όλο το δέντρο. Αν οι καλοί γεωργοί δεν αποκόψουν τα σαρακοφαγωμένα τότε υπάρχει κίνδυνος να ξεραθεί μεγάλο μέρος του δέντρου της Ορθοδοξίας και τότε αφού χάσουν την αλήθεια ας κρατήσουν τις τελετές και τα πανηγύρια οι Επίσκοποι και οι ομόφρονές τους.

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Θλιβερές και ανεξήγητες δογματικώς και εκκλησιολογικώς θέσεις του καθηγητου Τσελεγγιδη!

Δημήτριος Τσελεγγίδης (καθηγητὴς Δογματικῆς):
«Ὡς δογματολόγος τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἔχω τήν βαθύτατη πεποίθηση, ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἐκκλησιολογική αἵρεση, ἀλλά καί ἡ ἐπικινδυνότερη πολυαίρεση, πού ἐμφανίστηκε ποτέ στήν Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας. Καί τοῦτο, γιατί ὁ Οἰκουμενισμός, ἐξαιτίας τοῦ συγκρητιστικοῦ χαρακτῆρα του, συνιστᾶ τήν πιό δόλια ἀμφισβήτηση τῆς πίστεως τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί τήν πιό σοβαρή νόθευσή της. Ἀμβλύνει σέ ἀπαράδεκτο βαθμό τήν δογματική συνείδηση τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας καί δημιουργεῖ σύγχυση γύρω ἀπό τήν ταυτότητα τῆς Πίστεώς μας. Κενώνει πονηρά τήν ἀκεραιότητα τῆς σώζουσας Πίστεως τῆς Ἐκκλησίας –πρᾶγμα πού ἔχει ὀλέθριες σωτηριολογικές συνέπειες- μέ τό νά θεωρεῖ ὅλες τίς θρησκευτικές πίστεις νόμιμες σωτηριολογικῶς, ὅταν ὑποστηρίζει, ὅτι ὅλες οἱ ἑτερόδοξες καί ἑτερόθρησκες πίστεις εἶναι ὁδοί, πού ὁδηγοῦν στήν ἴδια σωτηρία» (ἐδῶ).


Σχόλιο:

    Ὁ κ. Τσελεγγίδης διδάσκει,  αἰτιολογεῖ θεολογικὰ  καὶ  ΟΜΟΛΟΓΕΙ  τὸ ἑξῆς βαρυσήμαντο: Ὅτι ἔχει

«τήν βαθύτατη πεποίθηση, ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἐκκλησιολογική αἵρεση, ἀλλά καί ἡ ἐπικινδυνότερη πολυαίρεση, πού ἐμφανίστηκε ποτέ στήν Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας»!

  Αὐτὴ ἡ φρικτὴ  ΟΜΟΛΟΓΙΑ  δὲν τὸν ἐμποδίζει νὰ  προπαγανδίζει ἀνερυθρίαστα –ἀνὰ τὶς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ποὺ ἐπισκέπτεται ὡς ὁμιλητής–  τὴν κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς τῆς «μεγαλύτερης καὶ ἐπικινδυνότερης πολυαίρεσης»!!!  Ἀνεξήγητα θεολογικῶς πράγματα!
    Κι ὅμως γνωρίζει ὅτι στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας οἱ Ὀρθόδοξοι πιστοὶ ἀπομακρύνονταν ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ «ἐπὶ ὑποψίας αἱρέσεως»! Πόσο μᾶλλον σὲ πραγματικές, ἔστω καὶ μικρὲς αἱρέσεις! Πόσο μᾶλλον σὲ μεγαλύτερες αἱρέσεις!! Πόσο μᾶλλον περισσότερο στὶς μεγάλες αἱρέσεις!!! Καί, βέβαια, πόσο ἀκόμα περισσότερο στὴν «μεγαλύτερη ἐκκλησιολογική αἵρεση» ὅλων τῶν ἐποχῶν (κατὰ Τσελεγγίδη)· τὴν ἐσχατολογικὴ αἵρεση, τὴν τελευταία αἵρεση τῆς ἱστορίας, ποὺ δὲν θὰ καταδικαστεῖ ἀπὸ Σύνοδο, κατὰ τὸν π. Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο καὶ τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ!!!!
     Δηλαδή, ὁ κ. Τσελεγγίδης, ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης (καὶ ἡ παρέα τους) ἔχουν ἐγκλωβίσει μὲ τὴν διδασκαλία τους χιλιάδες πιστοὺς στὴν κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς «ἄχρι τοῦ καιροῦ» τοῦ Ἀντιχρίστου καὶ τῆς Δευτέρας Παρουσίας.
     Καὶ ἐκτιμῶ ὅτι τὸ κάνουν αὐτό, παρότι πλέον ἔχουν «καταλάβει» τὸ λάθος τους, ἀλλ’ ἡ δειλία καὶ ὁ ἐγωϊσμὸς (ποὺ μᾶς διδάσκουν νὰ πολεμᾶμε) δὲν τοὺς ἀφήνει νὰ τὸ παραδεχτοῦν δημόσια ἐν μετανοίᾳ (μετάνοια ποὺ μᾶς διδάσκουν νὰ ἔχουμε), γιὰ νὰ γίνει «χαρὰ ἐν οὐρανῷ» καὶ νὰ βοηθήσουν χιλιάδες πιστοὺς νὰ ἀπεγκλωβιστοῦν ἀπὸ τὴν ΚΑΚΟΔΟΞΗ θεωρία ποὺ διὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τοῦ ἐπισκοποκεντρισμοῦ ἐπεκράτησε στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία: τὴν «ἐς ἀεὶ» κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς! Θεωροῦν ὅσους ἀπομακρύνθηκαν ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς (ἀκολουθοῦντες τοὺς Ἁγίους Πατέρες) ὡς ἐκτὸς Ἐκκλησίας, καταδικάζουν ΠΡΑΚΤΙΚΑ τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς ὡς σχίσμα, ἐνῶ τὴν παραμονὴ καὶ κοινωνία μετὰ τῶν αἱρετικῶν, θεωροῦν ὡς σωτηρία!
Π.Σ.

ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΤΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΓΓΕΛΑΚΑΚΗ ΣΤΙΣ 16-08-2016



ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΤΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΓΓΕΛΑΚΑΚΗ ΣΤΙΣ 23/08/2016

TA ΔΥΟ ΑΚΡΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ. ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΥΡΑ. ΟΠΟΙΟΣ ΟΜΩΣ ΕΙΣ ΓΝΩΣΙΝ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΑΙΡΝΕΙ ΚΑΤΑΚΡΙΜΑ. Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗΣ.”


Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

"Σας παρακαλούμε να συνέλθετε, παύοντας τις διώξεις,όσων υψώσουν φωνή ενάντια στην παναίρεση του Οικουμενισμού."

Επιστολή διαμαρτυρίας

προς την Ἱ. Μονή Μεγίστης Λαύρας

για τον π. Σάββα Λαυριώτη


Καρδίτσα 6-8-2016
Εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος

Πρὸς:
τὴν Ιερὰ Μονὴ Μεγίστης Λαύρας
Κοινοποίηση:
Ιερὰ Κοινότητα Αγίου Όρους
Πολιτικό Διοικητή Αγίου Όρους
Υπουργείο Εξωτερικών


            Σεβαστοί πατέρες και αδελφοί εν Χριστώ,

     Ως Ορθόδοξοι πιστοί, πληροφορηθήκαμε τις εξελίξεις σχετικά με την αβάσιμη και άδικη δίωξη του πατρός Σάββα Λαυριώτη.

     Με μεγάλη λύπη διαπιστώνουμε ότι η ιστορικὴ και αρχαιότερη Μονὴ της Μεγίστης Λαύρας, όχι μόνο δεν πρωτοστατεί στον αγώνα κατὰ της παναίρεσης του Οικουμενισμού, δίνοντας το παράδειγμα στους υπόλοιπους Αγιορείτες, αλλά αντιθέτως εκδιώκει και τους ελάχιστους αγωνιστές στα θέματα Πίστεως, όπως τον πατέρα Σάββα Λαυριώτη. Αντὶ να τον επαινέσετε και να μιμηθείτε το παράδειγμά του, εσείς συντάσσεστε με τα φρονήματα του παναιρετικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου Αρχοντώνη που αποδεικνύεται έργω και λόγω άξιος διάδοχος του λατινόφρονος προκατόχου του Βέκκου και δέχεσθε ως Ορθόδοξη τη ληστρικὴ καὶ αιρετική ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου Κρήτης.
    Γι’ αυτό ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί νιώθουμε απογοήτευση και
αγανάκτηση απὸ τη στάση σας αυτή. Διότι ενώ οφείλετε να υπερασπίζεστε με κάθε κόστος τον ατίμητο θησαυρό της Ορθόδοξης Πίστεως του γένους μας, επιλέξατε να υποταχθείτε δουλοπρεπώς στις επιταγές και εντολές του ηγέτη της παναιρέσεως του Οικουμενισμού Πατριάρχη Βαρθολομαίου.
Είναι γνωστό σε όλους ότι το Άγιον Όρος έχει αναδείξει πλήθος ομολογητών και μαρτύρων της Πίστεως τόσο κατὰ των κακοδοξιών του παπισμού όσο και των υπολοίπων αιρέσεων, και αν μὴ τὶ άλλο, αναμέναμε απὸ σας να τους μιμηθείτε και με το φωτεινὸ παράδειγμά σας να καθοδηγήσετε τὸ Χριστεπώνυμο πλήρωμα στην ασφαλὴ οδό της σωτηρίας. 
    Εσείς όμως πράττετε δυστυχώς το αντίθετο. Δεν ακολουθείτε το παράδειγμα των 26 οσιομαρτύρων μοναχών της Ι.Μ. Ζωγράφου που προτίμησαν να καούν ζωντανοί, από τους προσκυνημένους στον Πάπα Πατριάρχη Ιω. Βέκκο και αυτοκράτορα Μιχ. Παλαιολόγο στις 22 Σεπτεμβρίου 1280, παρά να προδώσουν την ορθόδοξη πίστη που παρέλαβαν από τους Αγίους Πατέρες.
  Φαίνεται  ότι προτιμάτε τη μίμηση των αναθεματισμένων μοναχών της μονής σας  που επέλεξαν να συλλειτουργήσουν τότε με τους προδότες της Πίστεως λατινόφρονες «ηγέτες» με συνέπεια να μείνουν άλιωτοι και τυμπανιαίοι μέχρι σήμερα προς αιώνιο παραδειγματισμό όλων!
     Άραγε δε φοβάστε μήπως πέσετε και σείς στο ανάθεμα των Α΄ και Β΄ Οικουμενικών συνόδων όπως εκείνοι; Μήπως νομίζετε ότι τα αναθέματα έχουν αρθεί από τον πατριάρχη Αθηναγόρα που ως άλλος Πάπας Ρώμης έθεσε εαυτόν πάνω από τις Οικουμενικές Συνόδους αποφασίζοντας αφ’ εαυτού και διατάσσοντας την άρση των αναθεμάτων κατά του παπισμού; Άραγε είστε σίγουροι ότι δεν έμεινε και αυτός άλιωτος και τυμπανιαίος όπως εκείνοι οι ταλαίπωροι λαυριώτες εν έτει 1280;
    Τουλάχιστον δε σας προβληματίζουν τα λεγόμενα των οσίων Παΐσίου και Πορφυρίου των αγιορειτών και του παπα-Εφραίμ Κατουνακιώτη κατά του οικουμενισμού;
    Ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί  λοιπόν  σας παρακαλούμε να συνέλθετε παύοντας τις διώξεις εναντίον όσων τολμούν να υψώσουν τη φωνή τους ενάντια στην παναίρεση του Οικουμενισμού.
   Σας παρακαλούμε να ανανήψετε το συντομότερο και να μιμηθείτε τὸ ομολογιακὸ παράδειγμα του παπα-Σάββα. Μ’ αυτό τον τρόπο να αποδείξετε και στον ορθόδοξο λαό αλλά πρωτίστως στον ΚΥΡΙΟ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ και στην Κυρία του Αγιώνυμου Όρους Υπεραγία Θεοτόκο, ότι πραγματικά δε σας ενδιαφέρουν οι θέσεις σας και τα ευρωπαϊκά κονδύλια αλλά η σωτηρία σας, καθώς και η σωτηρία των υπολοίπων ορθόδοξων. Επίσης ότι σας ενδιαφέρει η διαφύλαξη της Ορθόδοξου Πίστεως την οποία οι Άγιοι μας με το αίμα τους διαφύλαξαν μέχρι σήμερα παραδίδοντάς την σε μας ακέραια και ανόθευτη.

   Η στάση σας εφεξής ας εμπνέεται από την απάντηση των Ορθοδόξων Πατριαρχών της Ανατολής προς τον Πάπα Πίο τον Θ΄ το 1848: «παρ’ ημίν ούτε Πατριάρχαι ούτε Σύνοδοι ηδυνήθησαν ποτέ εισαγαγείν νέα, διότι υπερασπιστής της Θρησκείας εστί αυτό το σώμα της Εκκλησίας ήτοι αυτός ο λαός, όστις εθέλει το θρήσκευμα αυτού αιωνίως αμετάβλητον και ομοειδές των Πατέρων αυτού» και από τους λόγους του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ἰωσὴφ Βρυέννιου (1350-1431):
«Οὐκ ἀρνησόμεθά σε, φίλη Ὀρθοδοξία· οὐ ψευσόμεθά σου πατροπαράδοτον σέβας· ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν, καὶ σοὶ ζῶμεν, καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα· εἰ δὲ καλέσει καιρός, καὶ μυριάκις ὑπὲρ σοῦ τεθνηξόμεθα».

Φίλοι Αγίου Όρους Ν. Καρδίτσας

ΤΗ ΔΕΚΑΤΗ ΤΡΙΤΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ  ΛΕΙΨΑΝΩΝ  ΟΣΙΟΥ  ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ ΕΟΡΤΑΖΟΜΕΝ.



ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ο Όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 580 μ.Χ. από πλούσιους και ευγενείς γονείς.
Πραγματοποίησε λαμπρές θεολογικές, φιλολογικές και φιλοσοφικές σπουδές. Για τα πνευματικά αλλά και τα διοικητικά του χαρίσματα προσλαμβάνεται ως αρχιγραμματέας του αυτοκράτορα Ηρακλείου.


Παραιτήθηκε όμως γρήγορα για να υπηρετήσει τον Θεό  και να υπερασπισθεί τις αλήθειες της Πίστεώς μας από την αίρεση των Μονοθελητών και Μονοενεργητών.
Γίνεται Μοναχός και στην συνέχεια αρχίζει ένα σκληρό και ανελέητο αγώνα κατά των αιρετικών.
Στον αγώνα του αυτό συναντά πολλά εμπόδια, από τους αιρετικούς Πατριάρχες,  Σέργιο, Πύρο, Πέτρο και Παύλο και κυρίως από τον αυτοκράτορα Κώνστα, ο οποίος ήταν υπέρμαχος των Μονοθελητών και έφθασε στο σημείο να συγκαλέσει μία ψευδο-σύνοδο, η οποία μάλιστα καταδίκασε και αναθεμάτισε τον Όσιο και τέλος τον παρέδωσε στον Έπαρχο της πόλης για να τιμωρηθεί.


Μαστιγώνεται και τέλος του κόβουν τη γλώσσα και το δεξί του χέρι. Το ακρωτηριασμένο του σώμα άντεξε με θαυματουργικό τρόπο τρία χρόνια στην υπηρεσία της υγείας της ψυχής και ήταν η πιο εύγλωττη μαρτυρία της πίστεως και της αφοσιώσεώς του στο Θεό.

Μετά από ολιγοήμερη ασθένεια αφήνει τη μακαρία του ψυχή στον τόπο της εξορίας του (Λαζική του Πόντου, στο φρούριο Σχίμαρις) στίς 21 Ιανουαρίου του σωτήριου έτους 662 μ.Χ.

Το τίμιο λείψανό του ενταφιάσθηκε στη Ιερά Μονή του Αγίου Αρσενίου, στη χώρα των Λαζών. Από εκεί μεταφέρθηκε αργότερα, μετά την ανακομιδή των τιμίων λειψάνων του που έγινε σαν σήμερα 13 Αυγούστου, στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπου και υπήρξε Ηγούμενος, στην Χρυσούπολη, απέναντι από την Κωνσταντινούπολη.
Άξιο αναφοράς είναι ότι, από τον τάφο του έβγαινε φως κάθε νύχτα και φώτιζε την περιοχή, γεγονός που πιστοποιούσε την αγιότητά του.