ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ: https://drive.google.com/folderview?id=0B2R6tNC3qVhKako0Mm5FRkxqcWc&usp=sharing

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011


ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΥΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΩΣΕ ΜΑΣ ΤΗΝ ΛΥΣΗ, ΠΕΣ ΜΑΣ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ.

Επιστολή πόνου και κραυγής εκ βαθέων, στον Δημιουργό, Λυτρωτή, Σωτήρα, Αρχηγό, κεφαλή του σώματος της Εκκλησίας Του, επί γης και ουρανού, ΚΥΡΙΟ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ.
---------------------------------------------------------------------------------------------
Ίησού Χριστέ, Υιέ και Λόγε του Θεού του Αγίου και Τριαδικού, Κύριε και Θεέ μας. Ευδοκία του ανάρχου Πατρός και δική Σου, με την συνέργεια του Παναγίου και Ζωοποιού Πνεύματος, που καταδέχθηκες να σηκώσεις τις αμαρτίες μας, να γίνεις άνθρωπος τέλειος, πλην της αμαρτίας, εκ Πνεύματος Αγίου και της Αειπαρθένου Αγίας Θεοτόκου της Μητρός σου.
Ίδρυσες με το Πανάγιό σου αίμα επί του Γολγοθά, την Εκκλησία Σου και δια του δευτέρου Παρακλήτου την οδηγείς εις πάσαν την αλήθειαν και νομάς σωτηρίους, δια μέσου των αιώνων, ώστε όποιος θα κρατήσει την ορθή πίστη, με βίον καθαρόν, να αξιώνεται της Βασιλείας Σου, αυτήν που μας έφερες στη γη και μας ετοίμασες στον ουρανό «προ καταβολής κόσμου».
Ακόμα ουράνιε Πατέρα, μας υποσχέθηκες ότι θα είσαι μαζί μας μέχρι της συντελείας του φθαρτού και πρόσκαιρου αυτού κόσμου, ώσπου θα τα κάνεις όλα καινούργια και άφθαρτα, ώστε να είσαι «τα πάντα εν πάσι».
Στις μέρες μας, όμως, Εσταυρωμένη Αγάπη μας, Ιησού Χριστέ, γλυκύτατον και επιπόθητον όνομα, ζούμε σε τρομερή σύγχυση. Ανατράπηκαν τα πάντα. Την Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν που μας άφησες, το «σωτήριο πανδοχείο» την «Κιβωτό της σωτηρίας», εμείς σήμερα, διά μέσου του επάρατου οικουμενισμού, την κάναμε 2, 100, 300, 800 και περισσότερες και καθημερινά πληθαίνουν.
Ζούμε σαν ορφανά. Πατριάρχες δεν έχουμε, αρχιεπισκόπους δεν έχουμε, επισκόπους δεν έχουμε, ηγουμένους δεν έχουμε, ιεροκήρυκες δεν έχουμε, θεολόγους δεν έχουμε, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Μείναμε ως πρόβατα μη έχοντα ποιμένα. Σχεδόν όλους τους ενδιαφέρει το βόλεμα. Μη χάσουμε τη δόξα των υπνοτισμένων χριστιανών, την εύνοια των ισχυρών, τους μισθούς, τα τυχερά και γενικά την όμορφη ζωή.
Οι αντιπρόσωποί σου μεγαλώνουν τις διαστάσεις τους, τα μοναστήρια μαζεύουν τσουβάλια με χρήματα και τα καταθέτουν στις τράπεζες του μαμωνά. Στην Ουράνια τράπεζα του Θεού, μόνο λόγια παχιά. Τα υπόλοιπα παιδιά σου τα βλέπουν όλα αυτά και λυπούνται. Αλλά υπάρχουν και άλλα περισσότερο οδυνηρά που μολύνουν ακόμα και τη σκέψη του ανθρώπου «αισχρόν εστί και λέγειν» κατά τον Απόστολο Παύλο. Τα πρόβατά σου, που οφείλουν να ποιμαίνουν και να οδηγούν εις νομάς σωτηρίους, αυτοί σαν λύκοι «βαρείς» τα κατασπαράσσουν, ενώ γνωρίζουν ότι το αδικοχαμένο αίμα τους, θα ζητηθεί απ’ αυτούς (Ιεζεκιήλ 3 @ 33 κεφ.)
Λόγια πολλά, ομολογίες εξαίρετες, θεολογικά άριστα κατοχυρωμένες, αλλά μοιάζουν με φανταχτερά πυροτεχνήματα, μόνο εντυπωσιάζουν, άψυχα, χωρίς θεική ζωή και αυτό γιατί δεν δείχνουν, δεν κατονομάζουν τους λύκους, τους αιρετικούς και αιρετίζοντες, τους εχθρούς Σου, με τους οποίους είναι κοινωνοί των πλανών τους και γι’ αυτό μέτοχοι και της αιωνίου απωλείας.
Αντί να ντραπούν και να μετανοήσουν, να ζητήσουν συγνώμη γιατί Σε κοροιδεύουν, ενώ γνωρίζουν ότι: « Θεός ου μυκτηρίζεται», έτσι τους πιστούς κολάζουν και αυτοί προφασίζονται «προφάσεις εν αμαρτίαις». Θολώνουν τα νερά, την αλήθεια, ώστε η μέγιστη πλειοψηφία απ’ το ποίμνιο να μη μπορεί να σωθεί. Έτσι εφαρμόζεται ο λόγος Σου «αυτοί δεν μπαίνουν στη Βασιλεία Σου αλλά και αυτούς που θέλουν να μπουν τους εμποδίζουν» (Λουκ. ΙΑ, στχ 56).
Και τώρα, ζητούμε Κύριέ μας τη λύση. Πες μας τι να κάνουμε. Η απάντησή Σου είναι «προείρηκα υμίν». Σας τα έχω πει « εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αφορίσθητε» - κόψτε κάθε σχέση μαζί τους- κι «Εγώ εισδέξομαι υμάς» (Β’Κορ.Στ’17). Και ο Απόστολος Παύλος λέγει « Σας παραγγέλομεν αδελφοί, εν ονόματι του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού στέλλεσθαι υμάς (= να κόπτετε κάθε πνευματική επικοινωνία εκκλησιαστικώς ) από παντός αδελφού ατάκτως περιπατούντος και μη κατά την παράδοσιν , ήν παρέλαβον παρ΄ημών» (Β’ Θες. γ 6). Καμμία σχέση μαζί τους στο θέμα της Πίστεως (καταφυγή στην ακαινοτόμητη Εκκλησία μου, προ του 1920, εκεί Είμαι και σας περιμένω). Πέρασε ο καλός καιρός, τώρα αγοράστε μαχαίρι. Δηλαδή Κύριε, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε σε περίοδο διωγμού. Πέφτουν σιγά σιγά οι μάσκες. Πραγματικά εφαρμόζεται ο λόγος ότι είμαστε « ως πρόβατα εν μέσω λύκων».
Όμως μας αρκεί η γλυκιά σου φωνή, «θαρσείτε», «μη φοβείσθε» Εγώ Είμαι μαζί σας. Και σε καμίνι Ναβουχοδονοσορα να σας ρίξουν, μη δειλιάσετε. Ούτε στα θηρία, ούτε σε σχάρες πυρακτωμένες. «Τις ημάς χωρίσει από της Αγάπης του Χριστού» (Ρωμ. Η 35).
Αγαπημένα μου παιδάκια. Γνωρίζω πως σας πρόδοσαν οι μισθωτοί ποιμένες. Γνωρίζω τα σκοτεινά – σατανικά σχέδιά τους. Γνωρίζω το εργαστήριο του σατανά, το Π.Σ.Ε.= Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών. Γνωρίζω ότι στην Εκκλησία μου, όντως όρμησαν άγρια θηρία, μασσώνοι, άπιστοι, υλιστές, άθεοι, ανώμαλοι….. Γνωρίζω πως με την εγκύκλιο του 1920 κατεστρώθησαν τα σχέδιά τους και άρχισαν το καταστροφικό έργο τους από το 1924. Αλλοίωσαν «χρόνους», με την εισαγωγή του νέου ημερολογίου*, ενώ τώρα στοχεύουν και στους «καιρούς», με τις παρά φύση αμαρτίες που θέλουν να νομιμοποιήσουν. Γνωρίζω την παναίρεση του Οικουμενισμού, την πανθρησκεία που ετοιμάζουν, την παγκοσμιοποίηση, την Νέα Εποχή που έρχεται και τέλος τον άνομο – Αντίχριστο- που περιμένουν. Σας το είπα στο Ευαγγέλιο του Ιωάννου, στο Ε’ κεφ στίχο 43 <<Εγώ ελήλυθα εν τω όνόματι του Πατρός μου, και ου λαμβάνετέ με. Εάν άλλος έλθει εν τω ονόματι τω ιδίω εκείνον λήψεσθε>>.
Εσείς, το μικρό μου ποίμνιο, μακριά απ’ όλους αυτούς. Σηκώστε τα κεφάλια σας και αναθαρρήστε, γιατί πλησιάζει η ώρα του λυτρωμού σας (Λουκά 21-28). Σας έχω στη χούφτα μου, στην αγκαλιά μου, ούτε μία τρίχα απ’ το κεφάλι σας δεν θα χαθεί. Μονάχα δώστε μου την καρδιά σας. Αγαπήστε, μέσα από Εμένα, αυτούς που σας αδικούν υλικά και πνευματικά, αυτούς που σας συκοφαντούν, σας μισούν, όπως Εγώ σας δίδαξα. Όπως οι δικοί μου φίλοι και διάκονοι, ο πρωτομάρτυρας Στέφανος και όλοι οι φίλοι μου που εφάρμοσαν το Ευαγγέλιό μου.
Αγαπημένα μου παιδάκια, ελάτε με απλότητα όπως είμαι Εγώ. «Μάθετε απ’ Εμού ότι πράος Ειμί και ταπεινός τη καρδία» για να βρείτε και ανάπαυση στις ψυχές σας. Ελάτε με απλή ευθεία καρδιά.
Εγώ μ’ αυτούς μπορώ να συνεννοηθώ, να συνεργαστώ. Εγώ τους ταπεινούς και περιφρονημένους διαλέγω. «Τα μωρά του Θεού εξελέξατο ο Θεός, ίνα τους σοφούς καταισχύνει»(Ματθ. ΙΑ',στχ 25). Έτσι έζησα Εγώ. Έτσι η Μητέρα μου. Έτσι και οι δικοί μου φίλοι-άγιοι ανά τους αιώνες. (Ματθαίου Ε’ 10-12) << Μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης>>, <<Μακάριοι εστέ, όταν ονειδίσωσι υμάς και διώξουσι και είπωσι παν πονηρόν ρήμα καθ’ υμών ψευδόμενοι ένεκεν εμού. Χαίρετε και αγαλλιάσθε ότι ο μισθός υμών πολύς εν τοις ουρανοίς. Ούτω γαρ εδίωξαν τους προφήτας τους προ υμών>>.
Αφήστε τις πλάνες τους, τις ψευτοθεολογίες τους, τις αγαπολογίες τους, τα ημερολόγιά τους*, τις φιλοσοφίες τους, τους ευσεβισμούς τους, τις ανθρώπινες σοφίες και τα τερτίπια τους.
Εγώ σας περιμένω και σας θέλω με την ορθή πίστη σας και καθαρό βίο. Θέλω την ειλικρίνειά σας, την ευθύτητά σας. Όχι εξυπνάδες και πονηριές «προφάσεις εν αμαρτίαις»(Ψαλ. 140,4).
Όσοι είναι δικοί Μου, εκείνοι θα Με ακούσουν και Εγώ θα τους φυλάξω «κάθε άλλη φυτεία θα εκκριζωθεί»(Ματθ. ΙΕ',13).
Και τώρα Κύριέ μας και Θεέ μας, αφού σ’ ευχαριστήσουμε «εξ όλης καρδίας», επέτρεψέ μας να σε παρακαλέσουμε: Κράτα μας απ’ το χέρι, όπως τον Απόστολό Σου Πέτρο που κινδύνευε να βουλιάξει στα κύματα (Ματθαίου ΙΔ’30).
Δώσε μας Ουράνιε Νυμφίε της ψυχής μας, Νουν δικό Σου, και συμπεριφορά δική Σου και αξίωσέ μας να φανούμε άξιοι της τιμής και της κλήσεως και του ονόματός Σου που φέρουμε, περιμένοντας ολόψυχα και με χαρά τον σύντομο ερχομό Σου, σύμφωνα με την αψευδή υπόσχεσή Σου: «Ναι, έρχομαι σύντομα. Αμήν, ναι, έλα Κύριε Ιησού» (Αποκ. ΚΒ', 20).
23-08-2011
Απόδοση εορτής Κοιμήσεως της Θεοτόκου

Διεύθυνση: ΤΣΑΛΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΒΑΛΑΩΡΙΤΟΥ 3, ΤΚ. 45444
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΤΗΛ. 6984515945




*Tο ημερολογιακό πρόβλημα είναι ένα οδυνηρό αγκάθι στο σώμα- Εκκλησία του Χριστού, με τραγικές συνέπειες μέχρι και σήμερα. Είναι δημιούργημα του ανθρωποκτόνου, συνεργεία του μασονισμού-οικουμενισμού, με απώτερο σκοπό την πανθρησκεία που θα τεθεί στην υπηρεσία του αναμενόμενου θηρίου-αντίχριστου.
Οι αποκαλούμενοι νεοημερολογίτες, χρεώνονται αρχικά με ένα σχίσμα και στη συνέχεια με την παναίρεση του οικουμενισμού.
Οι δε παλαιοημερολογίτες, καλώς διαμαρτυρηθέντες, αποτειχίστηκαν το 1924, αλλά στη συνέχεια κατέληξαν δυστυχώς στον αξιοθρήνητο, άχαρο τύπο προτεσταντισμού με τις παρατάξεις τους, αλληλοσπαρασσόμενοι και αλληλοαφοριζόμενοι, ή διεκδικούντες, η κάθε παράταξη για τον εαυτό της, το αλάθητο του Πάπα.
Άλλωστε, αποτειχίζομαι σημαίνει: διαλύω κάθε σύνδεσμο με αιρετικούς και αιρετίζοντες, χωρίς να δημιουργώ δική μου παράταξη ή να προσκολώμαι σε υπάρχουσα, περιμένοντας την ρύθμιση της αταξίας άνωθεν.
Τώρα τι δέον γενέσθαι; Των φρονίμων ολίγα. Η λύση. Ιησούς του Ναυή, 24',15. Δηλαδή: ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ότι θέλει. Για μένα και κάθε καλοπροαίρετο ισχύει η θεία επιταγή. <<Εγώ και ο οίκος μου θα λατρεύσωμε το Θεό ορθόδοξα, όπως οι πατέρες μας, προ του 1920, όταν εκδόθηκε η περίφημη επάρατη εκείνη εγκύκλιος>>.
Αυτή είναι η λύση. Τελεία και παύλα. Τα περισσότερα εκ του πονηρού. <<Ο έχων ώτα ακούειν, ακουετω>> (Ματθ. ΙΓ’ 9. Μαρκ. Δ’, 9. Λουκ. Η’, 8.)
Υ.Γ: Ζητείται η γνώμη επί του προβλήματος, πνευματοφόρων πατέρων και αδελφών για την αποφυγή πλάνης και κάθε παρεξηγήσεως.




Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Αρβελέρ: Να σταματήσουμε να λέμε ότι είμαστε Έλληνες!


ΙΔΟΥ Η ΚΑΤΑΝΤΙΑ

ΤΩΝ ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΩΝ

και των ΞΕΠΛΥΜΕΝΩΝ...

ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ, ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΕΙΤΕ...

ΦΥΓΕΤΕ ΜΑΚΡΥΑ ΤΟΥΣ...

Iδού Βαρθολομαίε, πώς κατάντησες την Ορθοδοξία.
Είσαι ο ηθικός αυτουργός όλης αυτής της κατάντιας.
Εσύ είσαι εκείνος, που υποκινείς και ενθαρρύνεις, αυτά τα αίσχιστα φαινόμενα.
Το θανατηφόρο μικρόβιο του Φιλολατινισμού και του Φιλοοικουμενισμού, εσύ το μετέδωσες και εσύ συνεχίζεις να το μεταδίδεις.
Και φθάσαμε στο σημείο να παρακολουθούμε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ φαινόμενα σαν αυτό της φωτογραφίας.
Συμπροσευχές, κατά παράβασι και καταπάτησι των Ιερών Κανόνων, που επιβάλλουν τις αυστηρότατες ποινές του αφορισμού και της καθαιρέσεως.

Αφήσατε τον ευαγγελισμό του λαού που είναι το κύριο έργο σας και η κύρια αποστολή σας, τον εγκαταλείψατε πλήρως στην άγνοια και στην αδιαφορία του και επιδοθήκατε ολοκληρωτικά σε έναν αγώνα δρόμου παράδοσης αντί πινακίου φακής των Πολυτιμοτάτων, στους μαγαρισμένους Αιρετικούς Ανατολής και Δύσεως, πάσης αποχρώσεως.


Αρνείσαι εν λόγοις και εν έργοις την αποκλειστικότητα της Ορθοδοξίας, ως της μοναδικής Εκκλησίας του Χριστού.

Δηλαδή κηρύττεις την Αίρεσιν των Αιρέσεων την Παναίρεσιν του Σατανικού Οικουμενισμού και της ισοπέδωσης των πάντων δηλαδή της Αληθείας με το ψεύδος.

Είσαι ένας κακόδοξος, είσαι ένας ετερόδοξος, δεν είσαι ορθόδοξος.

Εχεις το δικαίωμα και το ελεύθερο να ακολουθήσης όποιον δρόμο θέλεις και επιθυμείς.
Δεν έχεις όμως ο δικαίωμα να συμπαρασύρης την Ορθοδοξία στον Σατανικό Οικουμενισμό και στον ναό που όλοι εσείς οι Οικουμενιστές κατασκευάζετε, στον ναό της ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ του Αντιχρίστου.

ΕΞΩ βέβηλε Βαρθολομαίε, από τα Αγιώτατα Δώματα της Πανακήρατης και Πανάσπιλης Ορθοδοξίας μας, της περιβεβλημένης τον άδυτον Ηλιον Χριστόν.


pigi:apotixisi

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

Γιατί γάμος και όχι προγαμιαίες σχέσεις ή συμβίωση;
Πνευματικοί λόγοι
Μας εφιστούν την προσοχή συχνά διάφοροι αναγνώστες της ιστοσελίδας μας, στο ότι ενώ γράφουμε κατά των προγαμιαίων σχέσεων, λείπει το "γιατί"! Για χάρη όλων αυτών λοιπόν που μας ρωτούν, κάνουμε με το άρθρο αυτό μια αρχή στην απάντηση. Βεβαίως το θέμα δεν εξαντλείται εδώ, γιατί εκτός από τους πνευματικούς, υπάρχουν και κοινωνικοί λόγοι. Και θα πρέπει να πούμε πολλά ακόμα σε μελλοντικά άρθρα μας, τόσο για την κοινωνική, όσο και για τη λογική διάσταση του θέματος. Ας γίνει όμως με το άρθρο αυτό μια αρχή, μια και οι πνευματικοί λόγοι, προηγούνται.
Μια εύλογη απορία που έχουν πολλοί, είναι: Γιατί δηλαδή θα πρέπει να παντρευτεί κάποιος για να έχει προγαμιαίες σχέσεις; Και καλά τις σχέσεις με πολλούς συντρόφους. Είναι κατανοητό ότι αποτελούν παραβίαση του φυσιολογικού δεσμού μεταξύ δύο ανθρώπων. Γιατί άραγε όμως, ο γάμος (και μάλιστα ο θρησκευτικός γάμος), να είναι αναγκαίος για δύο ανθρώπους που αγαπιούνται και θέλουν να ζήσουν μαζί,  και να μην αρκεί η συναισθηματική και σαρκική τους ένωση χωρίς γάμο; Δεν είναι το ίδιο; Ποια η διαφορά;
Είναι βέβαια εύκολο να καταλάβει κάποιος τους κοινωνικούς λόγους, και τα κοινωνικά οφέλη που έχει μια οικογένεια από έναν γάμο. Το δυσκολότερο είναι να κατανοήσει την πνευματική διάσταση του ζητήματος, η οποία όμως είναι η σημαντικότερη διάσταση για την Εκκλησία. Γι' αυτό θα αφήσουμε για άλλη φορά αναλύσεις πέραν των πνευματικών λόγων, που φυσικά απευθύνονται σε πιστούς ανθρώπους, και όχι σε απίστους!
Εσύ αγαπητέ ΠΙΣΤΕ αναγνώστη που ρωτάς για τις προγαμιαίες σχέσεις, έχε υπ' όψιν σου, κατ' αρχήν, ότι όσον αφορά το ελεύθερο σεξ, σε πνευματικό επίπεδο, αποτελεί ΜΟΝΙΜΗ ΕΝΩΣΗ των εμπλεκομένων μελών. Σε σημείο που ακόμα και αν χωρίσουν, οι πνευματικές πτώσεις του ενός, (ή και το αντίθετο), επηρεάζουν με έντονο τρόπο και τη ζωή του άλλου! Και σκέψου τι συμβαίνει σε ανθρώπους που έχουν πολλούς πνευματικούς συντρόφους! Ακόμα και μετάδοση δαιμονίων συμβαίνει με τον τρόπο αυτό. Γίνεται έτσι πολύ δυσκολότερη η πνευματική πορεία κάποιου, που έχει συνδέσει τη ζωή του με πολλούς τέτοιους συντρόφους, γιατί βάλλεται από διάφορες μεριές και "τον κρατούν στη γη". Φυσικά, σε μικρότερο βαθμό, μια  τέτοια σύνδεση υπάρχει και λόγω συγγένειας, όπου όσο στενότερη είναι η συγγένεια, τόσο περισσότερο η πτώση του ενός επηρεάζει τον άλλον, και το αντίθετο φυσικά. Τα πάντα στον κόσμο μας συνδέονται, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο επίπεδο. Αλλά εδώ δεν θα μιλήσουμε άλλο για το σεξ με πολλούς συντρόφους, μια και απευθυνόμαστε σε πιστούς Χριστιανούς και αυτό το κατανοούν. Εδώ το θέμα μας είναι η σχέση δύο ανθρώπων μόνο.
Περί του ΜΟΝΟΓΑΜΙΚΟΥ σεξ λοιπόν, μεταξύ δύο ανθρώπων, πρέπει επίσης να γνωρίζεις, ότι στην πραγματικότητα, ΑΥΤΟ ΚΑΘΕΑΥΤΟ ΤΟ ΣΕΞ ΕΙΝΑΙ ΓΑΜΟΣ. Δεν κάνει τον γάμο η ΤΕΛΕΤΗ, αλλά το ίδιο το σεξ!!! Σκέψου απλά και μόνο τη λέξη: "μονο - γαμικός"!!! Τη λέξη: "γάμος"! Και τη λέξη: "γαμώ"! Είναι η ίδια ακριβώς λέξη. Δεν υπάρχει διαφορά. Στην Αγία Γραφή για παράδειγμα, γάμος ήταν η πρώτη συνεύρεση του ανδρογύνου, όταν ο γαμπρός έπαιρνε τη νύφη στο σπίτι του! Στα μάτια του Θεού, είτε έχει προηγηθεί τελετή, είτε όχι, το ζήτημα είναι το ίδιο. Πρόκειται για ΓΑΜΟ, εφ' όσον έχει γίνει η σεξουαλική πράξη.
Γιατί λοιπόν στην Εκκλησία θέλουμε να "τελέσουμε γάμο", εννοώντας την τελετή;
Εδώ το κλειδί για να το κατανοήσουμε, είναι η λέξη: "ΜΥΣΤΗΡΙΟ". Γι' αυτό η Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν αναγνωρίζει τις τελετές γάμου αλλοδόξων. Αλλά οφείλουν να την επαναλάβουν Ορθόδοξα οι Χριστιανοί για να αναγνωρίζονται στην Εκκλησία ως ζευγάρι, έστω και αν ήταν παντρεμένοι για δεκαετίες πριν γίνουν Χριστιανοί!
Εντός την Εκκλησίας, ο γάμος εντάσσεται στο σχέδιο της σωτηρίας. Ο στόχος, δεν είναι να ΩΦΕΛΗΘΕΙ κάποιος από τις σεξουαλικές χάρες του άλλου. Ούτε να ζήσουν απλώς μαζί "ευτυχισμένοι" δύο άνθρωποι. Ο στόχος του γάμου ως ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ, (ως "μύησης", για να γίνει κατανοητή η έννοια της λέξης), είναι ΝΑ ΕΝΤΑΧΘΕΙ Ο ΓΑΜΟΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΘΕΩΤΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ. Με άλλα λόγια, εκτός από τους δύο, βάζουμε στη ζωή της οικογενείας μας ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΕΟ. Δεν ζούμε ερήμην του Θεού, ούτε τεκνοποιούμε χωρίς Αυτόν. Αλλά "εαυτούς και αλλήλους, και ΠΑΣΑΝ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΗΜΩΝ, Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα". Λέμε δια της μύησης αυτής στον Θεό: "Θεέ μου, η πορεία μας προς τη Θέωση, στα πλαίσια της Εκκλησίας σου, είναι δεδομένη. Παρακαλούμε, να ευλογήσεις αυτή τη νέα κατάσταση της ζωής μας, ώστε πλέον, όχι ένας, αλλά ΔΥΟ μαζί, ενωμένοι ως ανδρόγυνο, να συνεχίσουμε αυτή την πορεία, που είναι και το κέντρο της ζωής μας, και ο στόχος μας".
Ο στόχος λοιπόν, ΔΕΝ είναι ούτε η "ευτυχία" των δύο, ούτε "η τεκνοποιεία", ούτε "το σεξ". Ο στόχος είναι Η ΘΕΩΣΗ. Ο ίδιος στόχος που είχαν οι δύο (υποτίθεται, εφ' όσον ήταν Χριστιανοί) και πριν! Μόνο που τώρα, ο ίδιος αυτός στόχος, συνεχίζεται συντροφικά, όχι μόνο σε κοινή πορεία ΣΥΖΥΓΩΝ, αλλά ΚΑΙ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΔΕΛΦΩΝ!!! 
Αποζητώντας λοιπόν ο άνθρωπος το σεξ χωρίς τον γάμο, δείχνει τα εξής:
1. Πιθανόν θέλει τα ΗΔΟΝΙΚΑ καλά του γάμου, χωρίς όμως τις ανάλογες ευθύνες. Πρόκειται λοιπόν για ανευθυνότητα!
2. Αφήνει τον Θεό ΑΠ' ΕΞΩ, δείχνοντάς Του, ότι ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΕΙΣΑΚΤΟΣ στη συζυγική τους ζωή! Συνεπώς και ο Θεός ΔΕΝ ευλογεί τον γάμο ως μέρος της πορείας Θέωσης του ζευγαριού!
3. Δεν έχει ως στόχο την εν Χριστώ ζωή, ούτε τη Θέωση. Με άλλα λόγια, είναι ένα ΣΑΘΡΟ ΘΕΜΕΛΙΟ για τον γάμο, μια σχέση ΧΩΡΙΣ ΘΕΟ!

Στη Χριστιανική Εκκλησία λοιπόν, η νέα αυτή περίοδος σχέσης του ανθρώπου,
1. συνοδεύεται από ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ, απέναντι στον σύντροφο της ζωής μας, απέναντι στα παιδιά που τυχόν θα γεννηθούν από αυτή την ένωση, και απέναντι στους ανθρώπους που θα επηρεάσει η ένωση αυτή.
2. εντάσσεται στα πλαίσια της Εκκλησιαστικής μας ζωής, όπου η ένωση αυτή αποβαίνει ΑΙΩΝΙΑ, και όχι μόνο παροδική.
3. εντάσσεται στην ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑ πορεία δύο πιστών ανθρώπων, που αποφασίζουν να τη συνεχίσουν ως σύζυγοι, βοηθώντας ο ένας τον άλλον στον δύσκολο αυτό αγώνα, όπως και στον κοινό αγώνα της βιοπάλης, πάντα με τη Χάρη του Θεού, ο οποίος δια του Μυστηρίου αυτού, ΠΡΟΣΚΑΛΕΙΤΑΙ, να αναλάβει αυτή την πορεία, και να "τελειώσει" αμφοτέρους τους συντρόφους.
Γι' αυτό και σεξουαλική πράξη έξω από τον γάμο, μαρτυράει πέραν της κοινωνικής ανευθυνότητας, επίσης μια ανευθυνότητα απέναντι στην αγιωτάτη πίστη μας, και στον Δημιουργό μας, που λαχταράει να συμμετέχει κι Εκείνος στη ζωή των πλασμάτων Του ΑΝ ΠΡΟΣΚΛΗΘΕΙ, ώστε να τους οδηγήσει στην Δική Του Ζωή, δια του αγιασμού τους.
 
Συνεπώς, οι ΜΟΝΟΓΑΜΙΚΕΣ εξωγαμιαίες σχέσεις, με  τον άνθρωπο που αγαπάμε, ΔΕΝ είναι αυτές καθεαυτές κακές, ως πράξη. Είναι όμως αμαρτία, (αστοχία σημαίνει η λέξη αμαρτία), μόνο και μόνο, επειδή μαρτυράει την ΑΠΟΤΥΧΙΑ του Χριστιανού να εντάξει τον γάμο του στην κατά Θεόν ζωή της Εκκλησίας.
Φυσικά για τους μη Χριστιανούς, δεν τίθεται θέμα. Γάμος είναι! Είτε στα πλαίσια της θρησκείας τους, είτε στα πλαίσια της συμβίωσης, είναι γάμος, μια και ΠΟΤΕ δεν αποτελεί Μυστήριο.
 
Αμαρτία, είναι ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΜΑΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΙ (ή αποτυγχάνει να μας πλησιάσει) ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ. Και μόνο με αυτή την έννοια, μπορεί να γίνει διάκριση του "τι είναι αμαρτία, και τι όχι". Δεν είναι λοιπόν ούτε θέμα "ενοχής", ούτε θέμα "ανηθικότητας". Είναι θέμα προσωπικής μας αποτυχίας ως Χριστιανών, όσον αφορά την Εκκλησιαστική του διάσταση. Για τις κοινωνικές διαστάσεις, μπορεί εύκολα κάποιος να σκεφθεί τις ευθύνες και τις απολαβές του γάμου, ώστε θα αναλυθούν σε διαφορετικό άρθρο.
 
Τελειώνουμε με μια συμβουλή, που κάποιου ιερέα:
Για να είναι ο γάμος μας σε σωστές βάσεις, και να διαρκέσει, πρέπει να γίνει αφ' ενός κατά Θεόν, (ως Μυστήριο), αλλά και ΟΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΜΑΣ πρέπει να είναι οι σωστές. ΔΕΝ παντρευόμαστε "για να έχουμε σεξ με τη γυναίκα των ονείρων μας". Δεν παντρευόμαστε "για να έχουμε κάποιον να μας συντηρεί και να μας αγαπάει και να μας φροντίζει". Δεν παντρευόμαστε "για να ΛΑΒΟΥΜΕ" οτιδήποτε από τον μελλοντικό μας σύντροφο!
Δεν παντρευόμαστε με τη σκέψη: "Τι μπορεί να μου προσφέρει ο άνθρωπος αυτός;"
Το αντίθετο πρέπει να συμβαίνει! Η σκέψη μας πρέπει να είναι: "Τι μπορώ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΩ σε αυτόν τον άνθρωπο που αγαπώ;" Καταλαβαίνεις τη διαφορά; Πρόκειται για ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΘΥΣΙΑ, και όχι για ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΕΡΔΟΣ. Είναι ΔΟΣΙΜΟ και ΟΧΙ ΑΠΟΛΑΒΗ. Είναι ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΛΗΜΑΤΟΣ ΜΑΣ, ΧΑΡΙΝ ΤΟΥ ΘΕΛΗΜΑΤΟΣ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΣΟ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΘΥΣΙΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΝΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!
Ο γάμος όπου ζητάμε να λάβουμε, είναι ΕΓΩΙΣΤΙΚΟΣ, έστω και αν λέμε ότι τον κάναμε "από αγάπη". Αγάπη είναι ΔΟΣΙΜΟ, και όχι "απολαβή". Και όταν ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ από τον σύντροφό μας, (καμία απαίτηση, αλλά αντιθέτως, αυτοπαράδοση), τότε δεν θα έχουμε και απογοητεύσεις! Ούτε καυγάδες, ούτε διαζύγια! Όπως ο Χριστός αγάπησε την Εκκλησία (κατά την Αγία Γραφή), και έδωσε τη ζωή Του για χάρη της, έτσι και εμείς οι άνδρες, "χρωστάμε να αγαπάμε τις γυναίκες μας όπως τα σώματά μας"! Και ακόμα περισσότερο! Ομοίως και οι γυναίκες, να είναι πρόθυμες να θυσιασθούν για το σύζυγό τους, όπως η Εκκλησία έγινε σπονδή στους διωγμούς, χάριν του συζύγου της και Κεφαλής της, του Ιησού Χριστού!
 
Λοιπόν, έχοντας κατά νου όλα αυτά, κάτσε και σκέψου: Αν αγαπάω πραγματικά αυτή την κοπέλα, γιατί να μην την οδηγήσω νύφη στην Εκκλησία; Τι με αποτρέπει από αυτό; Μήπως θέλω απλώς να χαρώ τα θέλγητρά της; Μήπως θέλω ΝΑ ΤΗΣ ΠΑΡΩ, και ΟΧΙ ΝΑ ΤΗΣ ΔΩΣΩ; Μήπως τη μεταχειρίζομαι ως "χρηστικό αντικείμενο" των ηδονών μου, και όχι ως ΠΡΟΣΩΠΟ κατ' εικόνα Θεού; Και τον Θεό, γιατί θέλω να τον αφήσω έξω από τη ζωή μας;
 
Να γιατί είναι λάθος ακόμα και οι μονογαμικές σεξουαλικές σχέσεις! Είναι ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ από αυτό που ΟΦΕΙΛΕΙ να κάνει ένας Χριστιανός προς τα δύο πρόσωπα που (υποτίθεται ότι) αγαπάει: Τη γυναίκα (ή τον άνδρα) της ζωής του, και τον Θεό!
 
Ν. Μ.

πηγη:oode.gr

Για το ρόλο της Εκκλησίας στην Κατοχή

και την Εθνική Αντίσταση,

μιλά ο Μανώλης Γλέζος.

===============================================




«Tην πρώτη μέρα που κατακτήθηκε η Aθήνα -κατάκτηση ενός κράτους θεωρείται η κατάκτηση της πρωτεύουσάς του- είχε, λοιπόν, σχηματιστεί τότε μία επιτροπή από την στρατηγό Kαβράκο, που μαζί με τον Δήμαρχο Aθηναίων και τον δήμαρχο Πειραιώς, στους Aμπελοκήπους πήγαν να υποδεχθούν τα γερμανικά στρατεύματα.

O Kαβράκος κάλεσε τον Aρχιεπίσκοπο Aθηνών και πάσης Eλλάδος, τον Xρύσανθο να παραστεί στην παράδοση. Aρνήθηκε.

Kαι ο Aρχιεπίσκοπος του απάντησε ό,τι είχε πει και στον Kαβράκο, ότι η Eκκλησία προβαίνει σε δοξολογίες επί τη απελευθερώσει ενός έθνους κι όχι για τη σκλαβιά του.
Aυτό είναι χαρακτηριστικό.

Kαι μετά του ζήτησαν να ορκίσει και την κυβέρνηση Tσολάκογλου και αρνήθηκε.

Έχουμε τρεις πράξεις του Αρχιεπισκόπου Xρυσάνθου που θέτει την Eκκλησία αντιμέτωπη στον κατακτητή. Δεν μπορεί κανείς να την μεταφράσει και να την εξηγήσει ως ατομική ενέργεια, έθεσε την Eκκλησία απέναντι στον εισβολέα, απέναντι στον κατακτητή, ως θεσμό την έθεσε απέναντι. Γι' αυτό και τον έδιωξαν οι Nαζί.

Υπήρξαν πάρα πολλοί Mητροπολίτες, που πήραν ενεργό μέρος στην Aντίσταση. Δεν μιλάμε ως διάθεση αλλά ενεργό μέρος.

Μπορώ να πω ως διάθεση ήταν το σύνολο, ως ενεργό αντίδραση πάρα πολλοί ανέβηκαν και στο βουνό και στη μία πλευρά και στην άλλη και στον EΛAΣ και στον EΔEΣ πήγαν Mητροπολίτες, στάθηκαν επικεφαλής του λαού στον αγώνα του.

Δηλαδή και με το Σταυρό και με το όπλο στο χέρι πολέμησαν τον κατακτητή.

Mπορούμε να πούμε ότι έχομε τη μεγάλη προσπάθεια με τα λαϊκά συσσίτια, την οργάνωναν μαζί με τις αντιστασιακές οργανώσεις.

Eγώ θυμάμαι τώρα, ως γραμματέας της EΠON στη συνοικία μου, στο Bοτανικό, μαζί με όλους τους παπάδες της Aγίας Mαρκέλας οργανώναμε από κοινού το πώς θα κάνουμε τα συσσίτια τα λαϊκά. Πώς θα βρούμε τα λεφτά, τι θα κάνουμε, πώς θα βρούμε τα τρόφιμα.

Δηλαδή υπήρχε κοινή συνεργασία των αντιστασιακών οργανώσεων με τον κλήρο.

O κλήρος στην καθολικότητά του συμμετείχε ενεργά στην Aντίσταση, σε όλα τα μέρη που υπήρχαν αγώνες άμεσοι, με το Aντάρτικο κ.λπ.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν ο Kαπετάν Aνυπόμονος και μια σειρά άλλη κληρικών οι οποίοι αγωνίστηκαν, όπως έχουμε και εκτελέσεις κληρικών. O πρωθιερέας της Mητροπόλεως Kοζάνης εκτελέστηκε για τη συμμετοχή του στην Eθνική Aντίσταση.
Aκόμα και εκτελέσεις έχουμε από Γερμανούς κληρικών γι' αυτή τους τη στάση.

Συμμετείχε ο κλήρος ολόψυχα. Kαι μετά είχαμε και πιο διαμορφωμένη πια την Aντίσταση των κληρικών, συνήλθε συνέδριο στην ελέυθερη Eλλάδα από κληρικούς απ' όλη την Eλλάδα που δημιούργησαν ένα κίνημα αντιστασιακό που συμμετείχε ενεργά και που καθόρισε και τις σχέσεις του κλήρου με την ελεύθερη Eλλάδα, δηλαδή με τις αντιστασιακές οργανώσεις και ποιός είναι ο ρόλος τους.

Oι κληρικοί πλαισίωσαν τη μεγαλύτερη αντιστασιακή οργάνωση που υπήρχε, την Eθνική Aλληλεγγύη και αγωνίστηκαν στο πλευρό της»

Κ. Μ.: Σ' έναν άνθρωπο σήμερα ίσως αυτή η συνεργασία να φαντάζει παράξενη. Για έναν άνθρωπο από την Aριστερά πώς είναι αυτή η συνεργασία με τον κλήρο;

Μ. Γ.: «Για μας δεν ήταν παράξενο πράγμα, εμείς το θεωρούσαμε φυσιολογικό. Nα αναφέρω ένα παράδειγμα.
Eίχε γίνει ένα Συνέδριο στο Παρίσι των Aντιστασιακών και μιλώντας εκεί και λέγοντας και για τη δική μας συμμετοχή και λέγοντας και για τον κλήρο, εζήτησε μια ειδική συνεργασία ο επικεφαλής των αντιστασιακών Γάλλων Καθολικών.

Aυτή τη στιγμή μου διαφεύγει το όνομα. Zήτησε μια συνεργασία μαζί μου.

Kαι μου έλεγε, πώς εξηγείται αυτή η στάση του κλήρου του ελληνικού. Eγώ ευθαρσώς του είπα ότι εμάς ο κλήρος δεν είναι όπως σε σας.

Σε σας ο κλήρος είναι φυτευτός, κατά την άποψή μου. Σε μας ο κλήρος προέρχεται μέσα από το λαό.


Λοιπόν, όταν τα ίδια τα τέκνα του λαού γίνονται κληρικοί δεν παύουν να 'ναι λαός. Δεν είναι όπως εσάς στην Kαθολική Eκκλησία. Δεν με πίστευε.

Πέρασε κάμποσο χρονικό διάστημα και ξαφνικά, ήμουνα τότε οργανωτικός γραμματέας της EΔA, στο γραφείο μου μού λένε σε ζητάει κάποιος κληρικός, είναι μάλλον ξένος.

Bγήκα έξω και τον συνάντησα, ήταν αυτός ο ίδιος. Kαι μου λέει, θέλω να μου δείξεις αυτά που έλεγες. Tον πήρα και πήγαμε στο Γ' Nεκροταφείο και του έδειξα, υπήρχαν ακόμα, οι τάφοι των νεκρών από την πείνα.

Oι ομαδικοί τάφοι που υπήρχαν, όπως μπαίνεις στο Nεκροταφείο από την είσοδο που χρησιμοποιείται σήμερα στην αριστερή πλευρά, και του έλεγα ότι η Aντίσταση παρ' όλα αυτά, στην Eλλάδα δεν έχει αναγνωριστεί και πραγματικά δεν υπήρχανε καθόλου στοιχεία που να δείχνουνε ότι αυτοί είναι νεκροί από την πείνα. Mου λέει, πώς θα βεβαιωθώ ότι είναι αυτό που λές αλήθεια.

Λέω πάμε στο γραφείο μέσα και ρώτησε να δεις, και ρώτησε, οι τάφοι αυτοί ήταν των νεκρών από την πείνα, που δεν ανήκανε σε καμιά ιδεολογία. Mετά μου λέει, θέλω να πάμε να μου δείξεις τον παπά της ενορίας σου.

Tον πήγα στα Σεπόλια, στον Άγιο Aιμιλιανό, λέει, δεν θα επέμβεις την ώρα που θα μιλάμε εμείς, είχε πάρει μαζί κι έναν διερμηνέα, δεν θα επέμβεις την ώρα που θα μιλάω με τον παπά, του λέω δεν θα επέμβω.

Xτυπάω το κουδούνι, κατεβαίνει ο παπάς, μόλις με βλέπει, Mανώλη μου, μ' αγκαλιάζει, με φιλάει. Eκείνος έμεινε έκπληκτος. Mετά ανεβήκαμε στο σπίτι του παπά. Kαθίσαμε.

Eγώ δε μίλαγα γιατί μου είπε να μη μιλάω, του έπιασε την κουβέντα, του λέει, τον ξέρεις αυτόν, λέει, πώς δεν τον ξέρω, τον Mανώλη δεν ξέρω; Ξέρεις, λέει, ότι είναι κομμουνιστής; Λέει, το ξέρω. Kαι γιατί τον αγαπάς;

Eγώ, λέει, έχω βαφτίσει τα παιδιά του τον ξέρω χρόνια εδώ χάμω στη συνοικία του Λόφου του Σκουζέ, στον Άγιο Aιμιλιανό.

Δηλαδή, θέλω να πω, είναι αλλιώς ο κλήρος στην Eλλάδα και αλλιώς ο κλήρος σε άλλες χώρες, δεν ξέρω, ή τουλάχιστον στη Γαλλία, έτσι που τον γνώρισα ή ο καθολικός κλήρος και στη Pώμη κ.λπ.

Ήτανε δεμένος με το λαό και είναι ακόμα πιστεύω δεμένος με το λαό. Tώρα αν γίνονται ορισμένες φορές παρεκβάσεις, εάν γίνεται κάτι που κι εγώ ο ίδιος μπορεί να μην συμφωνώ γι' αυτό που γίνεται, είναι άλλο θέμα.

Λέω, ήτανε κάτι φυσιολογικό για μας να συμμετέχει ο κλήρος στον αγώνα της Aντίστασης. Kαι να αναφέρω κι ένα άλλο γεγονός, δεν έχει σχέση μπορεί να πει κανείς, αλλά για μένα έχει σχέση.

Όταν είχα καταδικαστεί σε θάνατο, στη διάρκεια του Eμφυλίου Πολέμου, έγινε μια κινητοποίηση διεθνής, είναι γνωστό, στην Eλλάδα και σ' όλον τον κόσμο, αλλά δεν είναι γνωστό ότι όλο μου το χωριό, όλο το χωριό, χωρίς καμιά εξαίρεση, έχει υπογράψει για να μη γίνει η εκτέλεσή μου και μπροστά-μπροστά είναι τα ονόματα των παπάδων του χωριού μου..."

http://o-nekros.blogspot.com/2011/11/blog-post_07.html

 

pigi:apotixisi

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΕΤΑΙ ΣΧΗΜΑΤΙΚΑ, ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ...

ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ(ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΣΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ, ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ,ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΝΑ ΓΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ)

ΚΑΘΕΤΑ(ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΘΕΝΤΕΣ ΑΓΩΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΕΝΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΟΙ, ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΕ ΤΟ ΘΕΙΟ)


ΛΑΚΗΣ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ:
ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΔΥΟ ΠΡΑΓΜΑΤΑ:ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΗΜΑΣΤΕ ΝΕΟΙ, ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ...

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

Ωστε,

έπαυσε να υπάρχη η ελευθερία

των τέκνων του Θεού,

στο Αγιον Ορος;


Πλήρης επιβεβαίωσι

των καταγγελθέντων

μόνο από την ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ

Υπό του Αγιορείτου Μοναχού Βλασίου, ο οποίος κατά την επίσκεψιν του Οικουμενικού Πατριάρχου εις το Αγιώνυμον Όρος διεμαρτυρήθη δια τον φιλοοικουμενισμόν και φιλοπαπισμόν του Πατριάρχου, με αποτέλεσμα να συλληφθή και να απελαθή επί τριήμερον εκ του Αγίου Όρους, ελάβομεν την ακόλουθον συγκλονιστικήν επιστολήν:

«Όταν άκουσα ότι θα ερχόταν ο Πατριάρχης στο Άγιον Όροςσκέφτηκα ότι δεν πρόκειται κανείς να διαμαρτυρηθεί για τα φιλοπαπικά και οικουμενιστικά του ανοίγματα, διότι πριν δύο περίπου χρόνια, που ξαναήρθε για την μνήμην του ΟσίουΝήφωνος Διονυσιάτου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, όχιμόνον δεν διαμαρτυρήθηκαν οι άγιοι Καθηγούμενοι, αλλά και συνελειτούργησαν μαζί του. Εκτός βέβαια της μοναδικής φωνής του αγίου Καθηγουμένου της Ι. Μονής Ξηροποτάμου, που τα είπε ίσια και κοφτά στον Πατριάρχη.

Επειδή οι επιστολές πολλές φορές δεν φτάνουν στον προορισμό τους και πιθανόν να τις σχίζουν οι γραμματείς του Φαναρίου και στην υποδοχή του Πατριάρχου δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για τέτοιου είδους θέματα και διαμαρτυρίες, δεν τοναφήνουν οι μεγάλοι, σκέφτηκα για να δοθεί το μήνυμα στον Πατριάρχη, μόνον ένα πάνω, μία πινακίδα μπορεί να το πετύχει.

Έτσι έγραψα σʼ ένα πάνω τα εξής: “Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΣΙΣ, ΑΣΕΒΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΙΣ”. Και το Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου (με το παλαιόν εορτολόγιον) κατά τις εννέα η ώρα το ανάρτησα πλησίον του δρόμου μεταξύ Μεγίστης Λαύρας και της Ρουμανικής Σκήτης του Τιμίου Προδρόμου, απʼ όπου θα περνούσε ο Πατριάρχης. Όπως είχαακούσειο Πατριάρχης θα έφθανε στην Μεγίστη Λαύρα περί τιςεννιάμισυ πριν το μεσημέρι και γύρω στις ενδεκάμισυ θαεπισκεπτόταν την Ρουμανική Σκήτη. Όμως αργοπόρησε να έρθηστην Λαύρα και έτσι στην Ρουμανική Σκήτη πήγε πιο αργά, γύρω στη μία-μιάμισυ.

Κατά τις εννέα και μισή πέρασε ένα αυτοκίνητο της Ρουμανικής Σκήτης επιστρέφοντας από την Λαύρα, όταν πήρε προφανώς Ρουμάνους Πατέρες στην Ι. Μονή για την υποδοχή του Πατριάρχη. Επιστρέφοντας πίσω ο οδηγός είχε μαζί του έναΜοναχό Έλληνα, που τον πήγαινε στην Σκήτη, για την προετοιμασία της υποδοχής του Πατριάρχη στην εκκλησία (το Κυριακό) της Σκήτης. Μόλις είδαν το πανώ, σταμάτησαν και διάβασαν τι έγραφε

Εγώ ήμουνα κρυμμένος εκεί κοντά. Είδα ακολούθως τον Μοναχό –έναν χονδρό με γυαλιά ούτε ποιός ήταν ήξερα ούτεαπό που ήταν, μετέπειτα βέβαια έμαθα που κατέβηκε από το αυτοκίνητο, ανέβη εκεί που ήταν το πάνω και το περιμάζεψε και κατέβη στο αυτοκίνητο και το έβαλε μέσα. Εγώόταν το κατέβαζε, του φώναξα δυό-τρεις φορές να σταματήσει αλλάουδόλως. Κώφευσε. Έτρεξα στο αμάξι και του λέγω: “Πάτερ, δεν είναι κατά του Πατριάρχη, είναι υπέρ αυτού”. Αυτός δεν μίλησε. Και πήγε να εισέλθη στο αμάξι. Τότε προσπάθησα να του το πάρω, αλλά δεν ηδυνήθην. Και αγανακτήσας του είπα με αυστηρό τόνο: “Θα είσαι υπόλογος στις Άγιες Επτά Οικουμενικές Συνόδους και στους Αγίους Πατέρες, που θυσιάστηκαν να κρατήσουν την Πίστιν ανόθευτον”. Και ακολούθως ανεχώρησανγια την Ρουμανική Σκήτη. 

Εγώ αμέσως επέστρεψα στο Κελλί μου, πήρα μαρκαδόρο χονδρό μαύρου χρώματος και έγραψα σε μία πρόχειρη πινακίδα: “ΠΑΠΙΣΜΟΣ = ΑΙΡΕΣΙΣ. ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ = ΠΑΝΑΙΡΕΣΙΣ”. Και ξαναγύρισα στον ίδιο τόπο και την τοποθέτησα πολύ κοντά στον δρόμο.
Άρχισαν τα πρώτα περιπολικά της Αστυνομίας να έρχονται απότην Ι. Μονή προς την Σκήτη και το αντίθετο, πάλιν προς την Ι. Μονή. Είδαν την πινακίδα, σταμάτησαν, την πήραν από τα κλαριά και την έβαλαν στο περιπολικό τους. Ήρθαν και άλλαδύο αυτοκίνητα μικρά και ένα λεωφοριάκι γεμάτο Αστυνομικούς. Μπήκαν στο ΑγΌρος για την φύλαξη του Πατριάρχη και την τήρηση της τάξεως περί τους εκατό Αστυνομικούςως εφεδρεία,όπως μου είπε αργότερα ένας Αστυνομικός. Με είδανακολούθως εκεί κοντά κρυμμένο και με συνέλαβαν με ευγενή τρόπο. “Εσύ έβαλες την πινακίδα;” μου είπαν. “Ναι” τους λέγω, “ήθελα να περάσω το μήνυμα αυτό στον Πατριάρχη”. 

Ακολούθως με μετέφεραν στον Αστυνομικό Σταθμό της Μεγίστης Λαύρας και αντέγραψαν το μήνυμα της πινακίδας στο χαρτί και πήγαν στη Ι. Μονή και το έδειξαν στον Πατριάρχη.Εγώ αυτό ήθελα· η προσπάθεια πέτυχε. Μετά από τρίωρον περίπου παραμονήν στον Αστυνομικό Σταθμό της Μεγίστης Λαύρας μου ανεκοινώθη υπό των Αστυνομικών η τριήμερος “άτυπη” απέλασίς μου. Μου έφεραν φαγητό από το μαγειρείο της Ι. Μονής οι Αστυνομικοί και ακολούθως με μετέφεραν με συνοδεία δύο αξιωματούχων της Αστυνομίας στο ΚεντρικόΑστυνομικό Τμήμα των Καρυών. Εκεί κάθισα λίγη ώρα μέχρι ναέρθει ο Διευθυντής. Όταν ήρθε, μου ανεκοίνωσε και ο ίδιος την ποινή. Τριήμερος “άτυπη” απέλασις. “Όσον είναι ο Πατριάρχης στο ΑγΌρος, δεν μπορείς να μπης μέσα”. “Εντάξει” του είπα. Ξέχασα να αναφέρω ότιόταν μου είπαν, βγαίνεις έξωΟυρανούπολη, τους είπα δεν έχω χρήματα, να μου επιτρέψουννα πάω στο κελλί μου να πάρω. Μου λέγει ένας Αστυνομικός“δεν θα σʼ αφήσουν, να σου δώσω εγώ”. Και μου έδωσε κάποια χρήματα και πέρασα το τριήμερον της απελάσεώς μου.

Θέλω να τονίσω εδώ κάτι που με συνεκίνησε. Σʼ όλο το διάστημα της κρατήσεώς μου υπό των Αστυνομικώνησυμπεριφορά τους έναντί μου ήτο άψογη και ευγενική. Πάντα μου μιλούσαν με σεβασμό. Έκαναν τα πάντα να με αναπαύσουν. Τους είπα και τους εξήγησα τι είναι ο Παπισμός και τι είναι οΟικουμενισμός. Και από που προέρχεται ο κίνδυνος για τηνΟρθοδοξία. Δεν ήξεραν τίποτε. Πρώτη φορά άκουγαν τέτοια. Οι μασώνοι και οι πολιτικοί κρύβουν τα σχέδιά τους, οιΕκκλησιαστικοί σιωπούν, έτσι ο κόσμος ο καημένος βρίσκεται στο σκοτάδι της άγνοιας

Ένας Αστυνομικός μου είπε: “Σας συγχαίρω, πάτερ, που φυλάγετε Θερμοπύλες”. Αυτό όμως που με συνεκλόνησε ήταν ηταπεινότης και η αρετή των δύο αξιωματούχων της Αστυνομίας, που με μετέφεραν από την Μεγίστη Λαύρα εις Καρυάς.Αποχαιρετώντας με, μου ζήτησαν συγγνώμη για την σύλληψη και μου ασπάσθηκαν και οι δύο την δεξιάν. Τους ανταπέδωσα το χειροφίλημα, διότι τίμησαν το ράσο. Και τους είπα “τίποτε, εσείςδεν φταίτε, κάνατε το καθήκον σας ως όργανα της τάξεως”.

Με παρέλαβαν 
άλλοι δύο νέοι Αστυνομικοί από το Τμήμα των Καρυών και με πήγαν στο λιμανάκι της Ουρανουπόλεως και μεαπέλυσανΉταν μόλις άρχιζε το σούρουπο του Σαββάτου. Και την Τρίτην επανήλθα στο ΑγΌρος.
Δεν γνωρίζω επ κριβς από που προήλθε η διαταγή τηςαπελάσεώς μου. Σίγουρα είτε από Φαναριώτικο ράσο, είτε από αγιορείτικοΊσως και από κοινού. Η Αστυνομία από μόνη της δεν κάνει τίποτα. Το μεγάλο “έγκλημα” της αναρτήσεως του πανώ τιμωρήθηκε με τριήμερο απέλασηΕγώ ούτε ύβρισα ούτεβλασφήμησα τον Πατριάρχη. Ο Θεός να συγχωρήσει όλους, που συνήργησαν δια την απέλασίν μου και εν τω νυν αιώνι καιεν τω μέλλοντι. Αμήν.
Δυστυχώς, 
όστις αντιστέκεται στις προδοσίες της Πίστεως, διώκεται.


Βλάσιος Μοναχός, Βίγλα Άγιον Όρος».

πηγη:apotixisi.blogspot.com