ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ: https://drive.google.com/folderview?id=0B2R6tNC3qVhKako0Mm5FRkxqcWc&usp=sharing

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ ΔΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ


Loukas M. Xalaris

«Κι αν αλλάξουν όλοι να παραμείνετε στην παράδοση»
«Τα σπίτια σας να γίνουν Εκκλησίες»...

Βρισκόμαστε στη Θηβα το 1924 στην περιοχή του Πυρίου. Όλα κυλούν ήρεμα και καλά. Οι νοικοκυρές στολίζουν τα σπίτια τους με τα έργα των χεριών τους, οι πατεράδες αγωνίζονται για το καθημερινό αναλώνοντας τις περισσότερες ώρες τους στα χωράφια ενώ τα παιδιά ανέμελα τρέχουν από δω και από κει για να χορτάσουν το παιχνίδι τους. Ξαφνικά όμως μέσα σε αυτή την ηρεμία δύο άντρες ανεβασμένοι στα άλογά τους, γνωστοί στους περισσότερους των Θηβών, ο Κίμων ο Στεφανιώτης και ο Λουκάς ο Καλατζής, γυρίζουν αλαφιασμένοι και τρομαγμένοι φωνάζοντας, πάνω από τα άλογα που βρισκόντουσαν. «Μας ΦPAΓKEΨAN! Μας ΦPAΓKEΨAN!» Τι είχε συμβεί; Δυστυχώς είχαν πληροφορηθει πως η Ελλαδική Εκκλησία άλλαξε το ημερολόγιο χωρίς να γνωρίζει ο κόσμος, χωρίς να ρωτηθούν οι Αρχιερείς της Ελλάδος, εκτός από τους πέντε που το άλλαξαν.

«Μας φράγκεψαν! Μας φράγκεψαν!». Συνεχώς φώναζαν και ενημέρωναν τα γειτονικά χωριά των Θηβών.
Ναι, μα με ποιο δικαίωμα το έκαναν αυτό; Αφού αυτοί δεν ήταν κληρικοί, ήταν απλοί λαϊκοί. Από που πήραν το θάρρος αυτό; Τι γνώριζαν; Τι εντολή είχαν;

Οι δύο αυτοί άνδρες είχαν πνευματικό καθοδηγητή κάποιο επίσκοπο ο οποίος βρισκόταν σε ένα όμορφο νησί του Αργοσαρωνικού, την Αίγινα. Το όνομά του ήταν Νεκτάριος, Επίσκοπος Πενταπόλεως. Το 1918 είχαν πάει και οι δύο στο νησί να εξομολογηθούν και να πάρουν τη συμβουλή του για ένα θέμα το οποίο την εποχή εκείνη ήταν σε έξαρση. Το θέμα αυτό ήταν για την αλλαγή του ημερολογίου. Η ερώτησις των δύο ήταν κατά πόσο είναι εφικτή και επιτρεπτή η αλλαγή του ημερολογίου. Ο Άγιος Ιεράρχης όπως ήταν σοφός και πράος τούς απάντησε:

-Παιδιά μου, δεν πρέπει να γίνει η αλλαγή του ημερολογίου διότι βάσει αυτού έχουν θεσπισθεί όλες οι εορτές της Εκκλησίας μας και ιδιαιτέρως το αιώνιο Πασχάλιο.
.
- Μαλιστα Δέσποτα, εάν όμως η Εκκλησία δεχθεί τη μεταρρύθμιση τι γίνεται; Τι κάνουμε εμείς;
.
- Εσείς να παραμείνετε ως έχετε, δεν θα ακολουθήσετε τούς μεταρρυθμιστές διότι το Γρηγοριανό ημερολόγιο έχει καταδικασθεί από τρεις πανορθοδόξους συνόδους επί πατριαρχίας Ιερεμίου του Τρανού 1592-1593 και Ανθίμου το 1848. Είναι αδύνατον Ορθόδοξοι Χριστιανοί να δεχθούν την αλλαγή. Εγώ δε δέχομαι ούτε ακολουθώ κανέναν έστω κι αν μείνω μόνος μου. Ναι, Δέσποτα, αλλά εάν δεν έχουμε ιερείς τι θα κάνουμε;

- Παιδιά μου θα οικονομήσει ο Κύριος μας και θα σας στείλει.
.
- Κι αν δεν έχουμε εκκλησία και εχουν γυρίσει όλοι με το Γρηγοριανό εκεί, πως το αντιμετωπίζουμε;
.
.- Γι’ αυτό προβληματίζεσθε; Δεν υπάρχει πρόβλημα, τα σπίτια σας να γίνουν Εκκλησίες.
.
.- Μα, πως Δέσποτα; Πως μπορεί να γίνουν αυτά;

.- Εγώ παιδιά μου απεύχομαι να γίνη η αλλαγή, αλλά εάν γίνει τότε πρέπει να αντισταθείτε. Να είστε σίγουροι πως ο Χριστός μας θα είναι μαζί σας όταν συνειδητά υπερασπισθείτε τα Ιερά και τα Όσια της Εκκλησίας μας. Εάν διαβάσετε την Ιστορία της Εκκλησίας μας θα δείτε και θα γνωρίσετε πως σε περίοδο ανταρσίας και ακαταστασίας στην Εκκλησία ότι πολλά σπίτια είχαν γίνει τόποι κοινής προσευχής»..
. .
Όλα αυτά αλλά και πολλά άλλα είπε και τους έλεγε ο επίσκοπος Πενταπόλεως Νεκτάριος. Έπειτα από δύο χρόνια το 1920 ο Άγιος Ιεράρχης κοιμήθηκε.

Υ.Γ. (Ὑπό Επισκόπου Κηρύκου) Διαβάζοντας την παραπάνω ἀνάρτησι ἐνεθυμήθην κάτι σχετικόν πού ἔλεγε και ξανάλεγε μια πράγματι ἁγία ψυχή ἡ μοναχή Μαρία ἡ «κουφή» (με αὐτό το χαρακτηριστικό προσωνύμιο τήν γνωρίζαμε ὅλοι στην Ἁγία Τριάδα τῆς Κάτω Ἡλιουπόλεως) τό ὁποῖον ἤκουσε ἡ κ. Ἑλένη Λαμπριανίδου (και ἡ μητέρα της και ἄλλες γυναῖκες) και τό ὁποῖον κατέθεσεν κατά την καθιερωμένην Σύναξιν τῆς Δευτέρας στός Ἱερό Ναό ἁγίου Σπυρίδωνος Καρέα, (ἄν ἐνθυμοῦμαι καλῶς κατά την παραμονήν τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου 2011). Ἔλεγε και ξανάλεγε με τον ἁπλοϊκό της τρόπο ἡ μοναχή Μαρία: «Δούλευα σαν οἰκιακή βοηθός σε μια οἰκογένεια συγγενική τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου. Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος πήγαινε πολύ συχνά σ’ αυτήν την οἰκογένεια και τους νουθετοῦσε. Ὁ Ἅγιος εἶπε στην ἴδια: «Θα ἀλλάξουν το ἡμερολόγιο, ἐσύ να μη το ἀκολουθήσης,να μείνης στην Ἐκκλησία. Γιατί αὐτό πού θά φέρουν με την ἀλλαγή τοῦ ἡμερολογίου, θα εἶναι μια μεγάλη αἵρεσις».

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=80&aid=458045&cid=122

5 σχόλια:

  1. Ο άγιος Νεκτάριος δεν μαρτυρείται ότι είπε τέτοιες κουβέντες. Μέχρι τώρα διασώζεται η εξής μαρτυρία:
    «Όταν τον ρωτούσε κανείς ποιο είναι το σωστό ημερολόγιο, το παλαιό ή το νέο ,συνήθιζε να απαντάει ότι αυτό είναι επιστημονικό θέμα, να πάτε στους επιστήμονες να σας πουν.
    Κι έλεγε ότι ο ίδιος ποτέ δεν θα έφευγε από την Εκκλησία, οτιδήποτε κι αν συνέβαινε, και συμβούλευε μερικούς κληρικούς, που είχανε διαφορές με την επίσημη Εκκλησία, να κάνουν το παν να γεφυρώσουν την διαφορά και να επιστρέψουν στην Εκκλησία. Έλεγε μάλιστα: προτιμώ να πλανώμαι μέσα στην Εκκλησία, παρά να φύγω από την Εκκλησία.
    Κι έλεγε ότι δεν θα ήθελε να σωθεί μόνος του, δίχως την Εκκλησία κι ότι δεν θα εγκατέλειπε το πλοίο της Εκκλησίας, γιατί έπαθε ρωγμή ή γιατί κινδύνευε».

    Πρέπει, λοιπόν, να μας πείτε σε ποιο βιβλίο διασώζεται αυτή η μαρτυρία. Γιατί η παρουσίασή της μετά από εκατό περίπου χρόνια κανέναν δεν πείθει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κύριε Θεόδωρε καλησπέρα σας.

    Εσείς από που έχετε αυτή την παραπομπή; Μας λέτε την πηγή σας?

    Όπως και να έχει, ένας Άγιος δεν μπορεί να αντικαταστήσει ολόκληρη την παράδοση της εκκλησίας ( αφού αρκετοί άγιοι είχαν πέσει σε κάποιες ατομικές πλάνες). Αλάθητη είναι μόνο η παράδοση της εκκλησίας μας, γραπτή τε και προφορική. Τι μας λέει λοιπον η διαχρονικότητα της εκκλησίας? Αποτείχιση απο τους λοικοποιμένες! ΜΑΚΡΙΑ, ΜΑΚΡΙΑ ΜΑΚΡΙΑ!!!

    Κάτι αντίστοιχο της παραπομπής σας, είχε αναφέρει και ο άγιος Θεόδωρος Στουδίτης για τους αιρετικούς της εποχής του: αν αυτοί είναι η εκκλησία, προτιμώ να μην ανήκω σε αυτή!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο αρχιμασσώνος Μελέτιος Μεταξάκης που πηδούσε από επισκοπή σε επισκοπή και από πατριαρχείο σε πατριαρχείο ΠΗΓΕ στην Αίγινα και ΑΠΗΛΗΣΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ!
    Στο 6χρονο κοριτσάκι που αργώτερα έγινε μοναχή είπε "Παιδάκι μου θα μας πάρεις στο σπίτι σου; Διότι εδώ ήκθαν να μας πάρουν το μοναστήρι"
    Το εξιστωρείται η ίδια στο βιβλίο ΜΙΛΗΣΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ
    Γιατί τάχατες να πήγε ο σατανιστής Μεταξάκης στον Αγιο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ποτέ ο Αγιος δεν είπε νεοημερολογίτικες αηδίες του τύπου

    προτιμώ να πλανώμαι μέσα στην Εκκλησία, παρά να φύγω από την Εκκλησία.

    ΠΟΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ; ΤΩΝ ΜΑΣΣΩΝΣΝ ΚΑΙ ΣΑΤΑΝΙΣΤΩΝ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μακαρ. Μητρ. Ύδρας κ. Ιερόθεος: Τί άλλο θυμάσαι, Χρυσαφένια;

    Μον. Χρυσαφένια:Θα σας πω τότε πού ήρθε ο Δεσπότης ο Μελέτιος (σ.σ. πρόκειται για το Μητροπολίτη Αθηνών Μελέτιο Μεταξάκι, κατοπινό Οικουμενικό Πατριάρχη). Είχαν ανάψει λαμπάδες οι καλογριές. Εμένα μου ‘χαν δώσει το καλαθάκι με τα τριαντάφυλλα. Το κρατούσα και παίρναν από ‘κεί και τον ραίνανε! Όταν έφυγε ο Μελέτιος, ο Άγιος Νεκτάριος ήταν στενοχωρημένος. Πλησίασα:

    Γιατί, Παππουλάκι μου, είσαι στενοχωρημένος; Τί έχεις;

    Παιδί μου, θα μας πάρεις στο σπίτι σας;

    Μα τί να κάνετε στο σπίτι μας! Ευχαρίστως, Παππούλη…

    Να μείνουμε εκεί…

    Στάσου, Παππουλάκι, να μετρήσω τα κρεβάτια.

    Τα μέτραγα, τα μέτραγα. Μου φαίνονταν λίγα.

    Δεν μας παίρνει, Παππούλη.

    Αλλά γιατί να φύγουμε από το Μοναστήρι; Εγώ θέλω στο Μοναστήρι να μείνω. Θέλω με τις καλόγριες.

    Πήγαινε λοιπόν, παιδί μου, στην Παναγία του πρόναου και κάνε μια προσευχή.

    Δεν μου ‘πε τί προσευχή να κάνω. Πήγα και γονάτισα στην Παναγία κι έλεγα:

    Παναγία μου, εξολόθρευτον! Παναγία μου, εξολόθρευτον!

    Άργησα στην προσευχή. Πάει η Γερόντισσα Χαριτίνη και λέει στο Δεσπότη:

    Θα φοβήθηκε η μικρή, Σεβασμιώτατε, κι έφυγε…

    -Όχι, Γερόντισσα Χαριτίνη. Δεν έφυγε. Στην Εκκλησία είναι. Άμε φέρτηνε.

    Έρχεται και με παίρνει η Γερόντισσα Χαριτίνη. Με πάει στο Σεβασμιώτατο:

    Παιδί μου, τί έλεγες τόσες ώρες;

    Παππουλάκι μου, έλεγα να τον εξολοθρεύσει ο Θεός, να πεθάνει για να σώσουμε το Μοναστήρι!

    Παιδί μου! Έλεγες εσύ τέτοια πράγματα; Το στόμα σου πρέπει να είναι μέλι και ζάχαρη!

    Με γονατίζει πάλι στην Παναγία και μου διαβάζει συγχωρητική ευχή.

    Άλλη φορά, παιδί μου, μην τον ξαναπείς αυτό το λόγο. [...]

    ΑπάντησηΔιαγραφή