ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ: https://drive.google.com/folderview?id=0B2R6tNC3qVhKako0Mm5FRkxqcWc&usp=sharing

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2012

Σε Μουσουλμανικό δείπνο (Ιφτάρ) παραβρέθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος

Κωνσταντινούπολη- Ιούλιος 2012-Μουσουλμανικό δείπνο (Ιφτάρ) για την αρχή της νηστείας του Ραμαζανίου παρέθεσαν οι ομοσπονδίες των Αλεβίδων και Μπεκτασίδων της Τουρκίας στο ξενοδοχείο Polat Renaissance. Στο δείπνο, παρέστησαν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, διάφοροι θρησκευτικοί ηγέτες των μειονοτήτων ο Πρόεδρος της Τουρκίας Αμπντουλάχ Γκιουλ, βουλευτές, ο Νομάρχης της Πόλης, o Πρόξενος των Η.Π.Α. και Πρόξενοι άλλων χωρών.
ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2012

ΔIΣ ANAΘEMATIΣMENOΣ(ΝΙΚΟΥ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛ​ΟΥ)


Tί σημαίνει ἡ λέξι «ἀναθεματισμένος»; Σημαίνει τὸν χωρισμένο ἀπὸ τὸ Xριστό, τὸν ἀληθινὸ Θεό. Σημαίνει τὸν χωρισμένο ἀπὸ τὴ ζωή, τὴ χαρὰ καὶ τὴν εὐλογία. Σημαίνει τὸν παραδομένο στὸ δεύτερο θάνατο, στὴν ἀπαραμύθητη θλῖψι, στὴ μεγαλύτερη δυστυχία. Mὲ ἄλλη λέξι «ἀναθεματισμένος» σημαίνει «καταραμένος». Kαὶ τὸ «δὶς ἀναθεματισμένος» τί σημαίνει; Σημαίνει τὸν χωρισμένο ἀπὸ τὸ Xριστὸ καὶ καταραμένο δύο φορές, μία φορὰ γιὰ ἕνα λόγο, καὶ δεύτερη φορὰ γιὰ ἄλλο λόγο.
Tὸ νὰ εἶνε κανεὶς ἀναθεματισμένος, καὶ μάλιστα δύο φορές, εἶνε τὸ φοβερώτερο κακό, ἀσυγκρίτως φοβερώτερο ἀπὸ ἕκαστο τῶν λοιπῶν κακῶν, καὶ ἀπὸ ὅλα τὰ λοιπὰ κακὰ συλλήβδην.
Kαὶ ἐρωτᾶται: Ποῖος εἶνε δύο φορὲς ἀναθεματισμένος; Ἀπαντοῦμε μὲ βάσι τὴν ἄσειστη βάσι, τὸ θεόπνευστο καὶ ἀλάθητο λόγο τοῦ Θεοῦ, τὴν Ἁγία Γραφή, τὴν ὁποία δυστυχῶς χριστιανοί, μάλιστα καὶ ἐκπρόσωποι τῆς Ἐκκλησίας, παραθεωροῦν. Ἀναφέρεις σ' αὐτοὺς καταπληκτικὰ χωρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ δὲν δίνουν σημασία. Δίνουν σημασία σὲ ἀνθρωπίνους λόγους, καὶ ὄχι στὰ ρήματα τῆς αἰωνίου ζωῆς. Mὲ βάσι τὴν Ἁγία Γραφὴ δύο φορὲς ἀναθεματισμένος εἶνε ὅποιος ἀναθεματίζεται γιὰ λόγο πίστεως, καὶ γιὰ λόγο ἠθικῆς.
Γιὰ λόγο πίστεως ἀναθεματίζεται ὅποιος ἔχει τὸν μέγιστο ἐγωισμὸ καὶ τὸ μέγιστο θράσος νὰ «μεταστρέφῃ (διαστρέφῃ) τὸ Eὐαγγέλιον τοῦ Xριστοῦ» (Γαλ. α΄ 7) καὶ νὰ «ἑτεροδιδασκαλῇ» (A΄ Tιμ. α΄ 3, στ΄ 3), «νὰ διδάσκῃ ἕτερον εὐαγγέλιον» (Γαλ. α΄ 6), καὶ ἔτσι νὰ προβάλλῃ τὸν ἐγωισμό του καὶ τὴν ἰδιοτέλειά του (Πρβλ. Πράξ. κ΄ 30), τὸν δὲ Xριστό, τὸν Kύριο καὶ Θεό, νὰ ἐμφανίζῃ ὡς σφαλλόμενο στὸ λόγο του καὶ ψεύτη! Ἀναθεματισμένος δηλαδὴ εἶνε ἐκεῖνος, ποὺ διδάσκει αἵρεσι καὶ κάνει τὸν ἑαυτό του ἀνώτερο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία εἶνε «στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας» (A΄ Tιμ. γ΄ 15), καὶ ἀνώτερο ἀπὸ τὸ Xριστό, τὸν Ἱδρυτὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ Διδάσκαλο μὲ ἔννοια ἀπόλυτη.
Γιὰ τὸν ἀναθεματισμὸ τοῦ διδασκάλου αἱρέσεως ὁ ἀπόστολος Παῦλος, στόμα Xριστοῦ, μὲ λόγο ἐπαναλαμβανόμενο, σαφῆ καὶ ἀπερίφραστο, ζωηρὸ καὶ ἔντονο, σὰν βροντὴ καὶ ἀστραπή, λέγει: «Kαὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω! Ὡς προειρήκαμεν, καὶ ἄρτι πάλιν λέγω· Eἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ' ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω!» (Γαλ. α΄ 8-9). Mεταφράζουμε: Ἀλλὰ καὶ ἂν ἐμεῖς ἢ ἄγγελος ἀπὸ τὸν οὐρανὸ σᾶς κηρύττῃ εὐαγγέλιο διαφορετικὸ ἀπ' αὐτὸ ποὺ σᾶς κηρύξαμε, νὰ εἶνε ἀναθεματισμένος! Ὅπως προείπαμε, καὶ τώρα πάλι λέγω: Ὅποιος σᾶς κηρύττει εὐαγγέλιο διαφορετικὸ ἀπ' αὐτὸ ποὺ παραλάβατε, νὰ εἶνε ἀναθεματισμένος! Ὅποιος κηρύττει κάτι διαφορετικὸ ἀπὸ τοὺς θεοπνεύστους ἀποστόλους, ἔστω καὶ τὸ παραμικρό, αὐτὸς ἀναθεματίζεται. Ὁ Θεὸς δὲν σφάλλεται καὶ δὲν ψεύδεται οὔτε στὸ παραμικρό. Kαὶ οἱ ἴδιοι οἱ ἀπόστολοι, ἂν ἐκτρέπονταν ἀπὸ τὴν ἀποστολή τους καὶ κήρυτταν κάτι διαφορετικὸ ἀπὸ τὴν πρώτη φορά, θ' ἀναθεματίζονταν. Kαὶ ἄγγελος ἀπὸ τὸν οὐρανό, ἂν κήρυττε κάτι διαφορετικό, θ' ἀναθεματιζόταν, διότι θὰ γινόταν ὅμοιος μὲ τοὺς ἀγγέλους ἀπὸ τὸν τάρταρο, τοὺς δαίμονες. Oἱ αἱρέσεις εἶνε «διδασκαλίαι δαιμονίων» (A΄ Tιμ. δ΄ 1).
Tὸν φοβερώτατο λόγο τοῦ ἀποστόλου Παύλου περὶ τοῦ ἀναθεματισμοῦ τοῦ διδασκάλου αἱρέσεως ἐπικαλεσθήκαμε καὶ ἄλλοτε στὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν αἱρετικῶν, καὶ πάλιν ἐπικαλούμεθα, καὶ «πάλιν καὶ πολλάκις» κατὰ τὴ λειτουργικὴ ἔκφρασι θὰ ἐπικαλούμεθα καὶ θὰ ἐκφενδονίζωμε στὰ πρόσωπα τῶν αἱρετικῶν, καὶ ἰδίως τῶν ὀπαδῶν τῆς παναιρέσεως καὶ πανθρησκείας τοῦ Oἰκουμενισμοῦ, μήπως κανεὶς ἀπ' αὐτοὺς αἰσθανθῇ τὴ δύναμι αὐτοῦ τοῦ λόγου καὶ μετανοήσῃ, γιὰ νὰ σωθῇ.
Ὁ δύο φορὲς ἀναθεματισμένος, τὴν πρώτη φορά, ὅπως εἴπαμε, εἶνε ἀναθεματισμένος γιὰ λόγο πίστεως, διότι, ὅπως ἐξηγήσαμε, κηρύττει αἵρεσι. Tὴ δεύτερη δὲ φορά, ὅπως ἐπίσης εἴπαμε, εἶνε ἀναθεματισμένος γιὰ λόγο ἠθικῆς. Kαὶ τώρα θὰ ἐξηγήσωμε ποῖος εἶνε ὁ λόγος ἠθικῆς. Στὴν ἠθικὴ τῆς ἁγιωτάτης Θρησκείας μας κορυφαία ἀρετή, ἢ μᾶλλον συνισταμένη καὶ σύνοψι ὅλων τῶν ἀρετῶν, «πλήρωμα νόμου» (Pωμ. ιγ΄ 10), εἶνε ἡ ἀγάπη, τὸ ν' ἀγαπᾷ ὁ ἄνθρωπος πρῶτα τὸ Θεὸ καὶ ἔπειτα τὸν συνάνθρωπο. Ὁ Xριστὸς εἶνε Θεός, ὁ ὁποῖος ἐξ ἀγάπης μᾶς δημιούργησε «κατ' εἰκόνα καὶ καθ' ὁμοίωσίν» του (Γεν. α΄ 26), μᾶς ἔκανε δηλαδὴ θεοὺς κατὰ χάριν. Δὲν δημιούργησε ἐμᾶς καὶ ὅλο τὸν κόσμο τὸ ἀπειροελάχιστο καὶ νεκρὸ σωματίδιο τοῦ Xίγκς, τὸ μποζόνιο, «περὶ οὗ πολὺς ὁ λόγος» κατὰ τὶς ἡμέρες αὐτές, ἀλλ' ὄχι «καὶ δυσερμήνευτος». Oἱ ἄπιστοι προσπαθοῦν οἱ δυστυχεῖς νὰ ἐξηγήσουν τὴν ὕπαρξι τοῦ παμμεγίστου, ἁρμονικοῦ, ὡραίου καὶ πλήρους σκοπιμοτήτων κόσμου χωρὶς παντοδύναμο καὶ πάνσοφο Θεό, καὶ γι' αὐτὸ θεοποιοῦν τὸ σωματίδιο μποζόνιο. Ὁ Xριστὸς δημιούργησε γιὰ μᾶς καὶ πλῆθος ἀγαθῶν. Kαὶ ὅταν ἐκπέσαμε λόγῳ ἁμαρτίας, γιὰ μᾶς ἔγινε σὰν ἐμᾶς, ἄνθρωπος, καὶ θυσιάσθηκε μὲ τὸν ὀδυνηρότερο τρόπο καὶ μᾶς ἀναδημιούργησε καὶ μᾶς χαρίζει ἐπουράνια, ἀπερίγραπτη καὶ ἀτελεύτητη βασιλεία. Γι' αὐτὸ οἱ ἄνθρωποι πρέπει ν' ἀγαποῦν τὸ Xριστὸ ὑπεράνω ὅλων καὶ ὁλοκληρωτικῶς. «Ἐξ ὅλης τῆς καρδίας καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος» (Mάρκ. ιβ΄ 30, Λουκ. ι΄ 27. Bλέπε καὶ Mατθ. κβ΄ 37).
Δυστυχῶς ὅμως ὑπάρχουν ἄνθρωποι, χριστιανοὶ λεγόμενοι, ποὺ ἀγαποῦν τὸν ἑαυτό τους καὶ ἄλλα πρόσωπα, ἀλλὰ τὸ Xριστὸ δὲν ἀγαποῦν, οἱ καρδιές τους ἀπέναντι τοῦ Xριστοῦ εἶνε ψυγεῖα! Γιὰ τέτοιους ἀνθρώπους ὁ μακαριστὸς Mητροπολίτης Φλωρίνης Aὐγουστῖνος ἔλεγε: «Ὅποιος δὲν ἀγαπᾷ τὸ Xριστό, εἶνε χυδαία ψυχή». Ὁ δὲ ἀπόστολος Παῦλος, τὸ ἡφαίστειο τῆς ἀγάπης πρὸς τὸ Xριστό, εἶπε τὸ φοβερώτατο τοῦτο λόγο: «Eἴ τις οὐ φιλεῖ τὸν Kύριον Ἰησοῦν Xριστόν, ἤτω ἀνάθεμα. Mαρὰν ἀθᾶ!» (A΄ Kορ. ιστ΄ 22). Ὅποιος δὲν ἀγαπᾷ τὸν Kύριο Ἰησοῦ Xριστό, νὰ εἶνε ἀναθεματισμένος. Ὁ Kύριος ἔρχεται!
Δύο φορὲς ἀναθεματισμένος εἶνε λοιπὸν ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος κηρύττει αἵρεσι, καὶ δὲν ἀγαπᾷ τὸ Xριστό. Kαὶ εἶνε πολλοὶ οἱ χριστιανοὶ μὲ διπλὸ ἀναθεματισμό, ὄχι δὲ μόνον ἔξω ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία, ἀλλὰ καὶ μέσα στὸ χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας. Kαὶ ἂν ἐρωτήσῃ κανεὶς ποῖος προπάντων μέσα στὸ χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας εἶνε σήμερα διπλὰ ἀναθεματισμένος, ἂς μὴ σκανδαλισθῇ αὐτὸς καὶ ἄλλος, ὅταν ἀναφέρω συγκεκριμένο πρόσωπο. Δὲν μισῶ αὐτὸ τὸ πρόσωπο, καίτοι αὐτὸ ἀπέδειξε, ὅτι μὲ μισεῖ, καὶ στὸ μῖσος ἐπιμένει. Ἐγὼ ἀγαπῶ τὸν ἐχθρό μου, καὶ στὴν ταπεινὴ προσευχή μου τὸν μνημονεύω. Πρόκειται γιὰ τὸν Προκαθήμενο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τὸν Oἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ. Bαρθολομαῖο. Σ' αὐτὸν πρῶτα, τὸν κάτοχο τοῦ μεγαλυτέρου ἀξιώματος στὴν Ἐκκλησία, ἐξαπολύει ὁ Παῦλος τὸ διπλὸ ἀνάθεμα, διότι κηρύττει αἱρέσεις, καὶ δὲν ἀγαπᾷ τὸν Kύριο Ἰησοῦ Xριστό.
Ὡς πρὸς τὶς αἱρέσεις, ἐκτὸς ἄλλων ὁ κ. Bαρθολομαῖος κηρύττει, ὅτι καὶ τὸ βάπτισμα ἑτεροδόξων εἶνε ἔγκυρο, καὶ οἱ αἱρετικὲς κοινότητες εἶνε Ἐκκλησίες, καὶ οἱ ἄλλες Θρησκεῖες εἶνε σεβαστὲς καὶ σεβάσμιες καὶ δρόμοι σωτηρίας. Kαὶ ὅτι δὲν ἀγαπᾷ τὸν Kύριο Ἰησοῦ Xριστό, αὐτὸ μὲ τρόπο ἀναμφισβήτητο καὶ θλιβερώτατο δεικνύει ἡ χίλιες φορὲς ἐπαίσχυντη καὶ ἐπονείδιστη ἐκδήλωσι, τὴν ὁποία τὸ Oἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ὠργάνωσε προσφάτως στὴ Mεγάλη τοῦ Γένους Σχολὴ πρὸς τιμὴν–ποίου; Tοῦ χυδαιοτέρου καὶ αἰσχροτέρου ὑβριστοῦ τοῦ Θεανθρώπου, τοῦ περιβοήτου Kαζαντζάκη! Σᾶς ἐρωτοῦμε, κ. Bαρθολομαῖε: Ἂν ὁ Kαζαντζάκης ἔγραφε ἕνα αἰσχρὸ βιβλίο ἐναντίον τοῦ προσώπου σας, ὅπως ἔγραψε ἐναντίον τοῦ Xριστοῦ, θὰ εἴχατε διάθεσι νὰ ὀργανώσετε γι' αὐτὸν τιμητικὴ ἐκδήλωσι; Ἰδιοτελεῖς καὶ κόλακες ἀρχιερεῖς ἀτομικῶς καὶ ὁμαδικῶς σᾶς τιμοῦν καὶ σᾶς γεραίρουν, γιὰ ν' ἀπολαμβάνουν τὴν εὔνοιά σας. Ἀλλ' ὁ Kύριος διὰ τοῦ Παύλου σᾶς ἀποδοκιμάζει μὲ διπλὸ ἀναθεματισμό. Kαὶ οἱ συνειδητοὶ χριστιανοὶ λυποῦνται καὶ θλίβονται γιὰ σᾶς.
Ἀλλ' ἐφ' ὅσον, Προκαθήμενε τῆς Ὀρθοδοξίας, βρίσκεσθε ἀκόμη σ' αὐτὸ τὸν κόσμο, μετανοήσετε, φωνάζει οὐρανὸς καὶ γῆ, ἀποβάλετε τὰ αἱρετικὰ φρονήματα, ἀνακαλέσετε τὶς αἱρετικὲς δηλώσεις, παύσετε τὶς αἱρετικὲς καὶ ἀντικανονικὲς ἐνέργειες, καὶ ἀγαπήσετε τὸν Ἀγαπητὸ τῶν ἀγαπητῶν, τὸν Kύριο Ἰησοῦ Xριστό, καὶ τότε θὰ ἀρθῇ ἀπὸ σᾶς τὸ διπλὸ ἀνάθεμα, καὶ θὰ ἐλεηθῆτε καὶ θὰ σωθῆτε. Ἐλέους καὶ σωτηρίας ἔχουμε ἀνάγκη πάντες, καὶ προπάντων οἱ κατέχοντες τὰ μεγαλύτερα ἀξιώματα, καὶ ὑπέχοντες τὶς μεγαλύτερες εὐθῦνες, καὶ ὑποκείμενοι στὴν αὐστηρότερη κρίσι τοῦ Θεοῦ.
 
 
ΠΗΓΗ
http://agiooros.org/viewtopic.php?f=14&t=6679
 

Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012

Νέα συμπροσευχή της ορθόδοξης αντιπροσωπείας κατά την 34η διαχριστιανική συνάντηση Μοναχών και Μοναζουσών στη Γαλλία


Ανακοίνωση της 34ης διαχριστιανικής συνάντησης Μοναχών και Μοναζουσών στη Γαλλία (12-18 Ιουλίου 2012) πρίν την έναρξη των εργασιών ανέφερε ότι: «προς αποφυγή παρεξηγήσεων κάθε δόγμα θα τελέσει χωριστά τη Θεία Λειτουργία και ως εκ τούτου και τη Θεία Ευχαριστία».


Πράγματι οι Θείες Λειτουργίες τελέσθηκαν σε διαφορετικούς ναούς, είχαν όμως συμπροσευχόμενους όλους τους συμμετέχοντες στην 34η διαχριστιανική συνάντηση.
Έτσι η Θεία Λειτουργία απὸ τους Ορθόδοξους τελέσθηκε στον αρχαίο Ρωμαιοκαθολικό ναὸ του Αγίου Γαβριὴλ στην περιοχὴ Tarascon στη Νότια Γαλλία, από τον  Μητροπολίτη Ταλλίνης καὶ πάσης Εσθονίας Στέφανο συλειτουργούντος του Επισκόπου Σινώπης,  Αθηναγόρα . Η Θεία «Λειτουργία» των Ρωμαιοκαθολικών τελέσθηκε στην εκκλησία του Αγίου Gres du Etienne από τον Ρωμαιοκαθολικό Αρχιεπίσκοπο d’Aix en Provence,  Christophe Dufour.
Στις φωτογραφίες βλέπουμε την ορθόδοξη αντιπροσωπεία  κατά την τέλεση της Θείας «Λειτουργίας» των Ρωμαιοκαθολικών.
 
 
 
AΠΟ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΑΚΟΥΟΝΤΑΣ ΠΟΙΜΕΝΑΣ

Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου


ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΑΚΟΥΟΝΤΑΣ ΠΟΙΜΕΝΑΣ


Ἔθεσαν τὸν λύχνον τῆς ὁμολογίας 


«ὑπὸ τὸν μόδιον»!


του Θεολόγου κ. Παν. ΣΗΜΑΤΗ 




Προχθές Κυριακή γιορτάζαμε τοὺς Ἁγίους Πατέρες τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, οἱ ὁποῖοι «τῷ κόσμῳ ἐδείχθησαν ὑπέρλαμπροι φωστῆρες τῆς ἀληθείας Χριστοῦ... ἑπόμενοι ταῖς τῶν Ἀποστόλων διδαχαῖς»
Καὶ ὀνομάζονται ἀπὸ τὸν ὑμνογράφο «Πατέρες μακάριοι καὶ θεόφρονες», ὡς «τήξαντες τὰς αἱρέσεις, τῶν δυσφήμων γλωσσάλγων, σβέσαντες τὰς φλογώδεις, τῶν βλασφήμων συγχύσεις» περὶ τοῦ «συνάναρχου Λόγου» Ἰησοῦ Χριστοῦ.


Εἶναι αὐτοὶ ποὺ «τοὺς βαρεῖς ἤλασαν, καὶ λοιμώδεις λύκους, τῇ σφενδόνῃ τῇ τοῦ Πνεύματος, ἐκσφενδονήσαντες, τοῦ τῆς Ἐκκλησίας πληρώματος»
Εἶναι αὐτοί, ποὺ ὁμολόγησαν τὴν ἀληθινὴ Πίστη περὶ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ, καὶ λόγῳ αὐτῆς τῆς ὁμολογίας ἐδιώχθησαν, προπηλακίστηκαν, ἔχασαν τὸν θρόνο τους καὶ ὑπέστησαν τόσο καὶ τόσα δεινά, γιατὶ κράτησαν τὴν Πίστιν «ἐπὶ τὴν λυχνίαν», ὅπως ἀκούσαμε στὴ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή, «λάμπειν πάσαις Ἐκκλησίαις τε καὶ ψυχαῖς, καὶ παντὶ τῷ τῆς οἰκουμένης πληρώματι, μηκέτι εἰκαζόμενον, μηδὲ τῇ διανοίᾳ σκιαγραφούμενον, ἀλλὰ καὶ φανερῶς ἐκλαλούμενον» (Γρηγορίου Θεολόγου).


Καὶ σήμερα, πολλοὶ Πατέρες «καίουσι» τὸν «λύχνον» τῆς ὁμολογίας καὶ μᾶς ἔμαθαν κι ἐμᾶς νὰ τὸν ἀνάψουμε. 
Μὰ κατόπιν (στοὺς ἐσχάτους καιροὺς ποὺ διανύουμε), ἔθεσαν αὐτὸν «τὸν καιόμενον λύχνον ὑπὸ τὸν μόδιον»· καὶ κατὰ τὸν Μ. Ἀθανάσιον: «ὡς υἱοὶ τοῦ αἰῶνος ὄντες τούτου, φρονίμως πεποιήκασι (σ.σ. ἡ ἀσύνετος φρόνηση), κρύπτοντες ὑπὸ τὸν μόδιον τὸν ἑαυτῶν λύχνον, ἵνα νομίζηται φαίνειν, καὶ μὴ φαινόμενος ἀποσβεσθῇ καταγινωσκόμενος» (Μ. Ἀθανασίου).


Ἔτσι, ὅμως, θέτουν κι αὐτοὶ «στὸ θησαυροφυλάκιο» πρὸς φύλαξη, ὡς μουσειακὸ εἶδος κάποιες Ἐντολὲς τοῦ Χριστοῦ καὶ ὁδηγίες τῶν Πατέρων περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς.




Ἀκούσαμε στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα νὰ συμβουλεύει τὸ στόμα τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἀπόστολος Παῦλος:  
«Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει, ὢν αὐτοκατάκριτος». 
Καὶ ἄλλη φορὰ εἶπε: «...εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν» (Πράξ. κ΄ 29-30).


Καὶ ἐνῶ ὁ Ἀπόστολος συμβουλεύει τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ποιά εἶναι ἡ πρακτικὴ τῶν ποιμένων σήμερα, ἀπέναντι στοὺς αἱρετικοὺς οἰκουμενιστές; 
«Παραιτοῦνται» σήμερα οἱ ποιμένες ἀπὸ ὅσους αἱρετίζοντες ἐπισκόπους προέρχονται «ἐξ ὑμῶν αὐτῶν» καὶ διδάσκουν ἐπὶ ἔτη τὴν βλάσφημη διδασκαλία περὶ «διηρημένης» Ἐκκλησίας, «βαπτισματικῆς» θεολογίας, «εὐχαριστιακῆς» καὶ «μεταπατερικῆς» θεολογίας; 
Δυστυχῶς ὄχι. 
Κι ὅμως ἔχουν καταγγελθεῖ οἱ οἰκουμενισὲς ἐπίσκοποι, ἀλλὰ οἱ συνάδελφοί τους Μητροπολίτες ἔθαψαν τὶς καταγγελίες καὶ τὶς μηνύσεις ἐναντίον τους καὶ οὔτε ἐνημερώνουν τὸν κόσμο, οὔτε ἀπομακρύνονται ἀπὸ αὐτούς, οὔτε τοὺς ἀπομακρύνουν· ἀλλ’ ἀντίθετα τοὺς στέλνουν ―ὡς τὴν ἀφρόκρεμα Ὀρθοδοξου Ἤθους καὶ Πίστεως― στὰ διάφορα Συνέδρια, γιὰ νὰ μᾶς ἐκπροσωπήσουν!
Οἱ κατηγορηθέντες γιὰ αἵρεση, στέλνονται νὰ ἐκπροσωπήσουν τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία!!!
Ποιοί εἶναι αὐτοί; 
Πρόκειται γιὰ τοὺς μητροπολίτες Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο Σαββᾶτο, Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιο Γεωργακόπουλο καὶ Περγάμου κ. Ζηζιούλα. Καὶ πίσω ἀπὸ αυτούς, ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος!


Ἀλλ’ ἀκούσαμε κι ἕναν ἀκόμη λόγο τοῦ Κυρίου σήμερα στὸ Εὐαγγέλιο: «Ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων ...ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾽ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, μέγας κληθήσεται...».
Ὅσοι θέλουν νὰ θεωροῦνται ὄχι ἁπλῶς ὀπαδοί, ἀλλὰ καὶ «ἀντιπρόσωποι» τοῦ Κυρίου, γιατί «λύουν», παραβαίνουν  τὶς παραπάνω ἐνδεικτικὲς Ἐντολὲς τοῦ ἀποστόλου Παύλου;


Δυσκολεύονται τάχα νὰ ἐξακριβώσουν ποιοί εἶναι ψευδοποιμένες; 
Δύσκολο εἶναι νὰ διαβάσουν τὶς κακόδοξες δηλώσεις καὶ κακόδοξα ἔργα τῶν παραπάνω Ἐπισκόπων; 
Γιατί δὲν ἀποκαλύπτουν τὰ ὀνόματα τῶν ψεύτικων ποιμένων στὸ λαό; 
Δὲν γνωρίζουν ὅτι ἡ ἀποκάλυψη αὐτὴ μπορεῖ νὰ βοηθήσει τοὺς πιστοὺς νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τοὺς ψευδοποιμένες καὶ ἔτσι νὰ μὴ διακινδυνεύσουν τὴν σωτηρία τους ἐπικοινωνώντας μαζί τους; 
Γιατί, λοιπόν, δὲν τοὺς ἀποκαλύπτουν καὶ δὲν τοὺς κατονομάζουν οἱ πνευματικοί μας πατέρες;


Νὰ ὑποθέσουμε πὼς φοβοῦνται ἢ δειλιοῦν; 
Νὰ ὑποθέσουμε, δηλαδή, πὼς σκέφτονται: 
“Ἂν τοὺς ἀποκαλύψουμε, πρέπει πάραυτα, σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλία τοῦ Ἀποστόλου καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων (καὶ χωρὶς νὰ περιμένουμε κάποια Σύνοδο νὰ τοὺς καταδικάσει) νὰ παύσουμε νὰ συλλειτουργοῦμε μαζί τους, ὅπως ἔκαναν οἱ Πατέρες ποὺ σήμερα ἑορτάζουμε· πρέπει, ἐπίσης, νὰ παύσουμε νὰ παριστάμεθα σὲ φιέστες γιὰ τὴν ὑποδοχὴ τοῦ οἰκουμενιστὴ Πατριάρχη...”.
Αὐτό, ἄρα, εἶναι ποὺ δὲν ἀντέχουν νὰ κάνουν οἱ σύγχρονοι ποιμένες;


Εἶναι ἀλήθεια πώς, γιὰ νὰ καταγγείλεις καὶ νὰ ἀπαιτήσεις νὰ ἀπομακρυνθεῖ ὁ μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Σαββᾶτος (ὁ φίλος καὶ προστατευόμενος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου) θέλει κότσια, βάζεις σὲ κίνδυνο τὶς «κοινωνικές σου» σχέσεις, τὸ θρόνο σου, κι ἂν εἶσαι ἱερέας, τὴν θέση σου καὶ τὴν ἐλευθερία κινήσεως ποὺ σοῦ παρέχει ὁ Ἐπίσκοπος, ὅσο τοῦ κάνεις ὑπακοὴ στὴν οἰκουμενιστικὴ γραμμή του.


Ἔτσι, τὸ «παραιτοῦ» τοῦ ἀπ. Παύλου, τὴν ἀπομάκρυνση δηλ. ἀπὸ τὸν φιλο-οικουμενιστὴ συν-επίσκοπό τους, δὲν τὴν ἀντέχουν οἱ σύγχρονοι ἐπίσκοποι καὶ πολλοὶ ποιμένες καὶ γέροντες. 
Γι’ αὐτὸ καὶ δυὸ Μητροπολίτες ποὺ κατήγγειλαν καὶ ἀντιτάχθηκαν στὴν αἱρετικὴ διδασκαλία τοῦ κ. Σαββάτου, δὲν ἄντεξαν νὰ συνεχίσουν τὸν ἀγῶνα κατὰ τῆς αἱρετικῆς δοξασίας του· μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες ὑποτάχθηκαν στὴν βούληση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, πίσω ἀπὸ τὸν ὁποῖον βρίσκεται ὁ Πατριάρχης καὶ πιὸ πίσω τὸ Βατικανό. (Στὸ βιογραφικό του, δὲν παρέλειψε ὁ κ. Σαββᾶτος νὰ μᾶς ἐνημερώσει πὼς σπούδασε ὡς ὑπότροφος στὰ διδακτήρια τοῦ Βατικανοῦ (1988-1991), λαβὼν δίπλωμα εἰδίκευσης στὴν “Πατερικὴ Θεολογία” καὶ στὴν ...“Οἰκουμενικὴ Κίνηση”!).


Τὸ ἐξωφρενικὸ δὲ εἶναι, ὅτι συνεχίζουν οἱ Ἐπίσκοποι νὰ συλλειτουργοῦν μὲ αὐτὸν ποὺ διαπίστωσαν πὼς ἐμμένει στὴν περὶ Οἰκουμενισμοῦ καὶ «διηρημένης» Ἐκκλησίας αἵρεση καί, ἀκόμα περισσότερο, ἐνῶ εἶχε ἐξαναγκασθεῖ σὲ παραίτηση ἀπὸ ἐκπρόσωπός μας στοὺς Διαλόγους μὲ τοὺς ἑτερόδοξους, κατόπιν ἄνωθεν ἐντολῶν, ἀποδέχτηκαν οἱ συνεπίσκοποί του νὰ ὁρισθεῖ καὶ πάλι ἐκπρόσωπος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος! 
Αὐτὸς δηλ., ὁ μηνυθεὶς ἐπὶ αἱρέσει μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Σαββᾶτος. 
Ἴσως, γιατὶ ἀποτελεῖ θεολογικὸ βοηθὸ τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Πατριαρχείου στοὺς Διαλόγους, γνωστὸ μητροπολίτη Περγάμου κ. Ζηζιούλα!


Παράκληση πρὸς ὅσους ἐπισκόπους καὶ ποιμένες καταδέχονται ἀκόμα νὰ ἀκοῦν καὶ νὰ προσέχουν τὸ λόγο καὶ τὶς γνῶμες λαϊκῶν· λόγο, ἀσφαλῶς, μὲ ἐλλείψεις καὶ πολλὲς φορὲς ἄκομψο, ὄχι ὅμως ἰδιοσύστατο καὶ ἰδιόγνωμο, ἀλλὰ λόγο ποὺ προσπαθεῖ μὲ ἀγωνία νὰ στηρίζεται κατὰ πάντα στὸ Εὐαγγέλιο καὶ τοὺς Πατέρες:


Ξεκαθαρεῖστε τὸ τοπίο ὡς πρὸς τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. 

Λάβατε ὑπεύθυνη θέση. 

Εἶναι ἡ αἵρεση τῶν ἐσχάτων (π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος). 

Δὲν εἶναι ἁπλῶς αἵρεση, εἶναι παναίρεση (ἅγ. Ἰουστῖνος Πόποβιτς). 

Ἀκολουθεῖστε τὰ βήματα τῶν Πατέρων ποὺ σήμερα ἑορτάζουμε (ἀλλιῶς γιατί τοὺς τιμᾶτε), οἱ ὁποῖοι δὲν συνεκάλεσαν τὶς Συνόδους γιὰ νὰ ἐρευνήσουν μόνο, ἂν ὑπάρχει αἵρεση καὶ αἱρετικοί, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐξετάσουν καὶ δικάσουν τοὺς καταγγελθέντας αἱρετικοὺς (ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἤδη πολλοὶ πιστοὶ εἶχαν ἀπομακρυνθεῖ), νὰ καλέσουν τοὺς αἱρετικοὺς σὲ μετάνοια καί, ταυτόχρονα, νὰ προφυλάξουν τοὺς πιστοὺς (μὲ τὴν ἐπίσημη καταδίκη τῆς αἱρέσεως) ἀπὸ τὶς καταστρεπτικὲς συνέπειες τῆς αἱρέσεως.

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012

Καρτερία, υπομονή και προσευχή!

Το νόημα τούτου του κεφαλαίου είναι το να γνωρίσουμε ότι καθ’ όλη τη διάρκεια του εικοσιτετραώρου χρειαζόμαστε τη μετάνοια. Η έννοια δε τη λέξεως “μετάνοια” όπως μάθαμε από αυτήν την πορεία των πραγμάτων, αυτήν είναι· δέηση εκτενής κάθε ώρα με προσευχή γεμάτη κατάνυξη, που μας φέρνει κοντά στον Θεό για την άφεση των παρελθόντων μας κακών  και αίτηση για την προφύλαξη από τα μελλοντικά.
Γι’ αυτό ο Κύριός μας στη προσευχή που μας δίδαξε, μας δυναμώνει στην ασθένειά μας λέγοντας: “Ξυπνείστε και μείνετε άγρυπνοι και προσευχηθείτε για να μην εισέλθετε σε πειρασμό. Και προσευχηθείτε και μην αμελήσετε και να είστε πάντοτε επάγρυπνοι και να προσεύχεσθε. Ζητείτε και θα σας δοθεί, ζητείστε και θα βρείτε. Χτυπάτε και θα σας ανοίγει. Διότι όποιος αιτεί λαμβάνει και όποιος ζητεί βρίσκει και σ’ αυτόν που κτυπά θ’ ανοίγει η θύρα. Μάλιστα δε το λόγο του βεβαίωσε και μας συνέστησε να δείξουμε περισσότερο ζήλο με την παραβολή του φίλου, που επισκέφτηκε τον φίλο του τα μεσάνυκτα και ζήτησε ψωμί λέγοντας: “Αληθινά σας λέω ότι αν δεν του δώσει λόγω της φιλίας του, τουλάχιστον εξ’ αιτίας της αναίδειάς του θα σηκωθεί και θα του δώσει όλα όσα του ζητήσει”.
Τι ανέκφραστο θάρρος! Ο δοτήρας μάς διεγείρει να του ζητήσουμε για να μας δώσει τα θεία του χαρίσματα. Και επειδή γνωρίζει ακόμα ο Κύριος ότι δεν σταματά η διάθεση για παρέκκλιση πριν το θάνατο, ότι υφίσταται ο κίνδυνος της μεταστροφής και μεταπίπτουμε εύκολα από την αρετή στην κακία και ότι αυτή η φύση μας συνεργεί, μας προέτρεψε στη διαρκή δέηση και στον αγώνα…
Γι’ αυτό όχι μόνο για την προσευχή και την προφύλαξή μας πρέπει να αγωνιζόμαστε, αλλά και για την αντιμετώπιση των λεπτών και ακατάληπτων περιστατικών τα οποία πάντοτε μας συμβαίνουν και είναι εκτός της γνωστικής ικανότητας του νου μας και όμως βρισκόμαστε συνεχώς πολλές φορές εντός αυτών χωρίς να το θέλουμε. Παρ’ ότι το φρόνημά μας είναι βέβαιο και ευδοκεί προς το αγαθό, εν τούτοις η σωστική του Κυρίου μας πρόνοια μάς ρίχνει στο χώρο των πειρασμών καθώς ο μακάριος Παύλος μας λέγει: “ἵνα μή ὑπεραίρωμαι τῆ ὑπερβολῆ τῶν αποκαλύψεων, ἐδόθη μοι σκόλοψ τῆ σαρκί άγγελος σατᾶν ἵνα με κολαφίζῃ”.
Λοιπόν Κύριε, γι’ αυτό χαίρομαι στις ασθένειες, στις θλίψεις, στις φυλακές, στα δεσμά, στις ανάγκες… Ο κόσμος αυτός είναι στάδιο και πεδίο αγώνων δρόμου και αυτός ο καιρός είναι καιρός πάλης. Στο χώρο της πάλης και στον καιρό του αγώνα νόμος δεν υφίσταται. Ας έχουμε τούτο στο νου  μας, ότι όσο βρισκόμαστε σ’ αυτόν τον κόσμο, περιφέροντας τη σαρκική μας φύση, εάν και εώς την κορυφή των ουρανών υψωθούμε, δεν μπορούμε να φτάσουμε στην αμεριμνία απαλλασσόμενοι από κόπο και μόχθο.

http://www.xfd.gr/

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012

Ἱστορικὸ Ντοκουμέντο γιὰ τὴν Ἕνωσι ὀρθοδόξων –Ρωμαιοκαθολικῶν

Ἀποκαλυπτικὸ Δημοσίευμα σὲ πρόσφατο Βιβλίο Παπικοῦ Συγγραφέως γιὰ τὴν ἀποφασισθεῖσα Ἕνωσι ὀρθοδόξων –Ρωμαιοκαθολικῶν τὸ ἔτος 1970
Εἰσαγωγὴ-Μετάφρασις:
† Ἐπισκόπου Γαρδικίου Κλήμεντος
Κυριακή, 25.6/8.7.2012

OΣΟ καὶ ἄν ὁ οἰκουμενιστὴς πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος καὶ οἱ θιασῶτες τῆς οἰκουμενιστικῆς γραμμῆς τοῦ Πατριαρχείου, εὐφημίζουν τὸν πατριάρχη Ἀθηναγόρα († 1972) -καὶ μάλιστα ἐπὶ τῇ 40ῇ ἐπετείῳ τῆς ἀποβιώσεώς του- ὡς δῆθεν μεγίστη μορφή, καὶ ἐπίσης ὅσο καὶ ἄν διακηρύσσουν ὅτι ἡ οἰκουμενιστικὴ γραμμή τους κανένα κίνδυνο δὲν συνιστᾶ γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστι καὶ Ἐκκλησία, ἡ ἴδια ἡ ἱστορία τοὺς διαψεύδει οἰκτρῶς καὶ ἀποκαλύπτει τὸν δόλο καὶ τὴν ἀπάτη τους.
Ὁ διαχρονικὸς λόγος τοῦ Κυρίου εἶναι σαφὴς καὶ ἀδιάψευστος καὶ ἔχει καὶ ἐδῶ τὴν ἐφαρμογή του: «οὐ γάρ ἐστι κρυπτὸν ὅ οὐ φανερὸν γενήσεται, οὐδὲ ἀπόκρυφον ὅ οὐ γνωσθήσεται καὶ εἰς φανερὸν ἔλθῃ» (Λουκ. η΄ 17).
* * *
Μετὰ τὴν «Ἄρσι τῶν Ἀναθεμάτων» μεταξὺ Ρώμης καὶ Κωνσταντινουπόλεως τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1965, ἡ ὁποία ἐσήμανε ὡς γνωστὸν γιὰ τοὺς Παπικοὺς τὴν «ἄρσι τῆς ἀκοινωνησίας», εἰσῆλθαν οἱ Φαναριῶτες ὑπὸ τὸν «μεγάλο» Ἀθηναγόρα στὸν παροξυσμὸ ὄχι τῆς Ἀγάπης τῆς
Ἀληθείας, ἐφ’ ὅσον ἡ Ἀλήθεια καταπατήθηκε, ἀλλὰ τοῦ ψεύδους καὶ τοῦ σκότους. Διότι, τὸ Βατικανὸ καμμία αἵρεσί του δὲν ἀποποιήθηκε, ἀλλὰ ἀντιθέτως προέβη καὶ διὰ τῆς Β΄ Βατικανῆς Συνόδου του (1962-1965) στὴν ἐπικύρωσι καὶ ἑδραίωσι τῶν ἀπ’ αἰώνων πλανῶν καὶ διαστροφῶν του· σχεδίασε δὲ γιὰ τοὺς ὀρθοδόξους μίαν οὐνιτικοῦ τύπου ἕνωσιν διὰ τῆς γνωστῆς «ἐπιθέσεως ἀγάπης».
·Ἡ «ἀνταπόκρισις» τοῦ Ἀθηναγόρου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ ὑπερέβη τὶς προσδοκίες τῆς Ρώμης καὶ θεωρήθηκε ὑπερ-ικανοποιητική. Γι’ αὐτὸ καὶ ἀπὸ μέρους τοῦ τότε Πάπα Παύλου τοῦ VI, ἐντελῶς μυστικά, ἀλλὰ σὲ ἀπόλυτη συμφωνία μὲ τὴν Κωνσταντινούπολι, προτάθηκε ἡ ἄμεση «συλλειτουργία» ἀμφοτέρων ἐν ἔτει 1970 καὶ ἡ διὰ τοῦ τρόπου τούτου
de facto (ψευδ)ἕνωσίς τους!
Βεβαίως, μία τέτοιου εἴδους προοπτικὴ διαφαινόταν τότε μέσα ἀπὸ ὅλες τὶς κινήσεις, διαθέσεις, κείμενα καὶ πράξεις τῶν δύο πλευρῶν, ὅμως, παράλληλα, λόγῳ καὶ τῶν σφοδρῶν ἀντιδράσεων ἰδίως στὴν Ἑλλάδα, τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ σὲ ἄλλα μέρη τοῦ κόσμου, κατενοεῖτο ὅτι ἡ ἕνωσις δὲν ἦταν δυνατὴ οὔτε ὡς σκέψις γιὰ νὰ πραγματοποιηθῆ του-
λάχιστον ἄμεσα.
Καὶ ὅμως, ὅπως ἀποκαλύπτεται σὲ πρόσφατα κυκλοφορηθὲν βιβλίο Ρωμαιοκαθολικοῦ συγγραφέως, Βενεδικτίνου Μοναχοῦ, στὴν Γαλλία, οἱ δύο πλευρὲς εἶχαν ὁρίσει «μικρὰ Ἐπιτροπή», γιὰ τὴν μελέτη τῆς προτάσεως τοῦ Πάπα περὶ ἀμέσου ἑνώσεως καὶ τὴν ἐξαγωγὴ διαγνώμης. Καὶ ἡ διαγνώμη ἦταν θετική!
Τὰ πρωταγωνιστικὰ πρόσωπα ἀπὸ ὀρθοδόξου πλευρᾶς ἦσαν ὁ Δαμασκηνὸς Παπανδρέου († 2011), γνωστότατος γιὰ τὴν οἰκουμενιστική του πορεία καὶ συμβολὴ στὸ ἑνωτικὸ ζήτημα, καὶ ὁ Ἰωάννης Ζηζιούλας, ἀπὸ δεκαετιῶν ἀφανὴς καὶ ἐμφανὴς ἡγετικὸς ἐκπρόσωπος τῶν ὀρθοδόξων γενικὰ στὴν Οἰκουμενικὴ Κίνησι καὶ εἰδικὰ στὶς σχέσεις μὲ τὸν Παπισμό.
Εἶναι ἄξιο ὑπογραμμίσεως, ὅτι ἄν τότε, πρὶν ἀπὸ 42 ἔτη, ὁ Ἰωάννης Ζηζιούλας δὲν ἔβλεπε κανένα οὐσιαστικὸ ἐμπόδιο γιὰ συλλειτουργία Πάπα καὶ πατριάρχη καὶ γιὰ ἄμεση ἕνωσι ὀρθοδόξων καὶ Ρωμαιοκαθολικῶν, εἶναι πλέον ἀπόλυτα κατανοητὰ καὶ «φυσιολογικὰ» ὅλα
ὅσα ἔκτοτε καὶ μέχρι σήμερα διεκήρυξε καὶ ἔπραξε ἐπὶ τοῦ θέματος.
Κατανοοῦμε λοιπὸν πολὺ καλὰ τὴν κατοπινὴ ἐργώδη προσπάθειά του, καὶ μάλιστα ἀπὸ τοῦ 1980 μέσῳ καὶ τοῦ «Διαλόγου τῆς Ἀληθείας» μὲ τὸ Βατικανό, νὰ προωθήση καὶ ἐπιτύχη μὲ θεολογικὸ πλέον προκάλυμμα, αὐτὸ τὸ ὁποῖο εἶχε ἀποφασισθῆ τὸ 1970.
Μόλις δὲ πρόσφατα (28.6.2012), ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἀνεφέρθη ὡς ἑξῆς περὶ τοῦ μητροπολίτου Περγάμου Ἰωάννου Ζηζιούλα:
«Ὁ Μητροπολίτης Περγάμου ἀποτελεῖ τὸν στιβαρὸν θεολογικὸν βραχίονα τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἐνεπιστεύθη εἰς τὸν ἀγλαὸν ἐπίσκοπον καὶ θεολόγον της τὸν χειρισμὸν καὶ τὴν διεκπεραίωσιν ὑψίστης σημασίας ἐκκλησιαστικῶν ὑποθέσεων εἰς ὅλον τὸ πλέγμα τῶν εὐθυνῶν καὶ τῶν δράσεών της, ἀνέθεσεν εἰς αὐτὸν δυσκόλους
ἀποστολάς, προεδρείας καὶ διαπραγματεύσεις».
* * *
Μεταφράζοντες στὰ ἑλληνικὰ -ἀπὸ τὴν ἀγγλικὴ μετάφρασι ὑπὸ τοῦ Σεβασμ. Ἔτνα κ. Χρυσοστόμου τοῦ γαλλικοῦ πρωτοτύπου- καὶ παραδίδοντες στὴν ἑλληνόφωνη δημοσιότητα τὸ κατωτέρω ἀποκαλυπτικὸ ντοκουμέντο, θέλουμε νὰ τονίσουμε ὅτι, τὸ ἄν ἡ ἀπόφασις ἐκείνη τοῦ 1970 δὲν ἐφαρμόσθηκε ἄμεσα, δὲν ὠφείλετο ἁπλῶς στὴν παρέμβασι τῶν
Ἀθηνῶν ἤ τῆς Μόσχας.
Καὶ ἡ Ἀθήνα, τουλάχιστον διὰ τοῦ τότε φιλο-οικουμενιστοῦ ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου Κοτσώνη, καὶ ἡ Μόσχα διὰ τῆς τότε φιλο-σοβιετικῆς ἡγεσίας της, ἡ ὁποία παρεῖχε συνοδικῇ ἀποφάσει τὴν Θ. Εὐχαριστία στοὺς Παπικούς, δὲν ἐξέφραζαν τὸ Ὀρθόδοξο δέον. Δὲν ἐπιθυμοῦσαν ἄμεση ἕνωσι μὲ τοὺς Παπικοὺς ἡ μὲν Ἀθήνα, λόγῳ τῆς ἰσχυρᾶς ἀντιδράσεως κλήρου καὶ λαοῦ, ἡ δὲ Μόσχα λόγῳ τῶν γνωστῶν «πολιτικῶν» καὶ ἡγεμονιστικῶν ἐπιδιώξεών της.
Εἶναι σαφὲς ἀπὸ τὸ κείμενο-μαρτυρία τοῦ Παπικοῦ συγγραφέως, ποὺ παραθέτομε, ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Πάπας, θερμὸς πρόμαχος τῆς οὐνιτικῆς καθυποτάξεως ὄχι μόνον τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλὰ τῆς «ὅλης Ὀρθοδοξίας», ἔκρινε ὅτι δὲν θὰ ἐπετύγχανε τὸ «ὅλον», ἀλλὰ μέρος αὐτοῦ. Καὶ ὅμως, ὁ Πάπας ἤθελε, θέλει καὶ θὰ ἐπιθυμῆ πάντοτε τὸ «ὅλον», ὡς Παγκόσμιος Θρησκευτικὸς Πλανητάρχης, διότι σὲ τοῦτο ἀκριβῶς συνίσταται ἡ οὐσία τῆς «καθολικῆς» ἀσθενείας καὶ ἑωσφορικῆς διαστροφῆς του!
Ἡ καθοριστικῆς σημασίας οὐσία τῆς ὑποθέσεως ἔγκειται στὸ ὅτι οἱ δύο πλευρές, ὀρθόδοξοι Οἰκουμενισταὶ καὶ Παπικοί, εἶχαν πράγματι ἀποφασίσει μυστικὰ τὴν ἄμεση ἑνωτικὴ συλλειτουργία τους τὸ 1970. Αὐτὴ ἦταν καὶ εἶναι ἡ πίστις καὶ ἡ βαθυτέρα πεποίθησις τῶν Οἰκουμενιστῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τῶν τέκνων («τεκνίων»), ἀκολούθων, ὑμνητῶν καὶ συνεχιστῶν τοῦ κατ’ αὐτοὺς μεγάλου Ἀθηναγόρου.
Ἰδέτωσαν καὶ κατανοήτωσαν τοῦτο οἱ μὴ συμφωνοῦντες μὲν ποικίλοι ὀρθοδοξο-αμύντορες, ἀλλὰ κοινωνοῦντες μὲ τοὺς Λατινόφρονας καὶ Λατινόψυχους φιλενωτικοὺς καὶ φιλοπαπιστὰς τῆς Κωνσταντινουπόλεως· καὶ μάλιστα, κατηγοροῦντες ταυτοχρόνως καὶ βάλλοντες σφοδρῶς, ἀδιακρίτως καὶ ἀφιλαδέλφως κατὰ τῶν Ὀρθοδόξων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι, θείῳ ἐλέει, ἐξέρχονται ἀποφασιστικὰ ἀπὸ τὴν διενεργουμένη αὐτὴ Ἀποστασία,
πρὸς διάσωσιν τῆς Ἑνώσεως τῆς Ἐκκλησίας ἐν τῇ Ἀληθείᾳ καὶ τῇ Ἀγάπῃ.
Τὰ προσωπεῖα πίπτουν καὶ οἱ μάσκες σχίζονται· οἱ εὐθῦνες μένουν καὶ οἱ φωνὲς τῶν συνειδήσεων, ὅσων ἀπέμειναν μὴ «κεκαυτηριασμένων» (πρβλ. Α΄ Τιμοθ. δ΄ 2), ἐγείρονται καὶ ἐπαναστατοῦν. Εἴθε ὁ ζυγὸς τῶν «ψευδεπισκόπων» καὶ «ψευδοδιδασκάλων» νὰ ἀποτιναχθῆ καὶ ἡ πνευματικὴ ἐλευθερία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας νὰ ἀποκατασταθῆ!
·Τὸ ἐπίμαχο κείμενο παρατίθεται ἀπὸ τὸ Βιβλίο «ΠΑΥΛΟΣ VI καὶ οἱ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ», τοῦ Ἀδελφοῦ Patrice Mahieu, o.s.b., collection «Orthodoxie», πρόλογος μητροπολίτουΓαλλίας Ἐμμανουὴλ Ἀδαμάκη (Paris: CERF, 2012), pp. 197-200:


Ἡ Μυστικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Ἀνοίξεως τοῦ 1970.


“Ἡ μικρὰ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐμελέτησε τὴν δυνατότητα εὐχαριστιακῆς συλλειτουργίας [μεταξὺ Πάπα Παύλου VI καὶ πατριάρχου Ἀθηναγόρου Ι] συναντήθηκε στὸ Ὀρθόδοξο Κέντρο στὸ Σαμπεζὺ (Γενεύη) στὶς 27-29 Ἀπριλίου 1970 καὶ ἀπὸ 14-15 Μαΐου, καὶ κατόπιν στὴν Ζυρίχη ἀπὸ 5 ἕως 7 Ἰουνίου. Ἡ τελευταία συνάντησις ἔγινε στὴν Ζυρίχη καὶ ἡ ἐργασία της, κατ’ αἴτησιν τοῦ Πάπα καὶ τοῦ Πατριάρχου, ἔπρεπε νὰ γίνη μὲ τὴν μεγίστη μυστικότητα, ἀλλὰ ὑπῆρξαν [ἤδη] κάποιες «διαρροές».
Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπετελεῖτο: ἀπὸ Ὀρθοδόξου πλευρᾶς, ἀπὸ τὸν [τότε] Ἀρχιμανδρίτη Δαμασκηνὸ Παπανδρέου καὶ ἀπὸ τὸν Ἰωάννη Ζηζιούλα [μητροπολίτου Περγάμου τώρα τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως] καὶ ἀπὸ [Ρωμαιο]Καθολικῆς πλευρᾶς, ἀπὸ τὸν Πατέρα Πιὲρ Ντυπρὲ (Pierre Duprey) καὶ ἀπὸ τὸν Αἰδεσ. Πατέρα Λὰν (Lanne). [Ἡ Ἐπιτροπὴ] Ἐξέδωσε μίαν θετικὴ διαγνώμη σχετικὰ μὲ τὴν συλλειτουργία καὶ ἐμερίμνησε γιὰ τὴν ἐφαρμογή της. Ἄς ἰδοῦμε τὶς τελευταῖες γραμμὲς τῆς ἀναφορᾶς τους:
«Φαίνεται ἀνώριμο σὲ αὐτὴ τὴν κρίσιμη στιγμὴ νὰ καθορισθῆ ὁ τρόπος ἐφαρμογῆς τῆς προτεινομένης πράξεως. Φαίνεται ἀρκετὸ νὰ εἰποῦμε ἐπὶ τοῦ παρόντος, ὅτι δείχνει ἐπιθυμητὸ νὰ ὑπάρξουν δύο συλλειτουργίες. Ἄν ὁ Ἅγιος Πατέρας συμφωνῆ, ἡ πρώτη συλλειτουργία, γιὰ ψυχολογικοὺς λόγους καὶ γιὰ τονισμὸ τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ πρωτοβουλία ἦταν ἰδική του, ὅπως ὁ Πατριάρχης ἔχει ἐπανειλημμένως παραδεχθῆ, νὰ γίνη σὲ μία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, σύμφωνα μὲ τὸ Ὀρθόδοξο λειτουργικὸ τυπικὸ (στὴν Ἰσταμποὺλ ἤ στὴν Κρήτη, γιὰ παράδειγμα). Ἡ δεύτερη συλλειτουργία νὰ γίνη, καλύτερα ὀλίγες ἡμέρες μετὰ
τὴν πρώτη, στὴν Ρώμη, σύμφωνα μὲ τὸ Ρωμαϊκὸ λειτουργικὸ τυπικό» (Κοινὴ Ἔκθεσις ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπή, Ἰδιωτικὰ ἀρχεῖα).
Ἕνα μέρος αὐτῆς τῆς Κοινῆς Ἐκθέσεως, μὲ τροποποιήσεις καὶ ἀπαλειφὴ κάθε ἀναφορᾶς σὲ πρακτικὴ ἐφαρμογή, δημοσιεύθηκε στὸ [οἰκουμενιστικὸ περιοδικὸ] «Proche-Orient Chretien» [Ἡ Χριστιανικὴ Μέση Ἀνατολὴ] (1972, σελ. 3-17) [ἐκδιδόμενο στὴν Ἱερουσαλὴμ] ἀπὸ τὸν Πατέρα Ντυπρέ, καὶ στὸ «Oriente Christiano» [Χριστιανικὴ Ἀνατολὴ] (1974, σελ. 7-25), ἀπὸ τὸν [ἤδη] Μητροπολίτη Δαμασκηνό. Αὐτὸς ἦταν ὁ τρόπος γιὰ νὰ ἐλεγχθοῦν οἱ ἀντιδράσεις καὶ ἀπὸ τὶς δύο πλευρές (...).
Ἡ Ἐπιτροπὴ λοιπὸν ἐξέδωσε μία θετικὴ διαγνώμη. Γιατί [ὅμως] μετὰ δὲν ἐφαρμόσθηκε; Ἕνα τέτοιο γεγονός, ἤ ἀκόμη καὶ ἡ ἀποκάλυψις μιᾶς τέτοιας πιθανότητος, θὰ εἶχε καταστροφικὲς συνέπειες ὄχι μόνον γιὰ τὸν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα, ἀλλὰ γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ὑπῆρχε φόβος, ὅτι ὁ Πατριάρχης ἀμέσως ἤ θὰ ἀπεκηρύσσετο ἤ θὰ καθαιρῆτο. Στὸν Καρδινάλιο Βίλλεμπρανς, κατὰ τὴν διάρκεια ἐπισήμου ἐπισκέψεώς του στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος τὸν Μάϊο τοῦ 1971, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν εἶπε, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἐπισήμου προσφωνήσεως ὑποδοχῆς του:
«Ὅπως ἡ Σεβασμιότης σας γνωρίζει, στὴν Ἐκκλησία οἱ πράξεις τῶν ἡγετῶν, ἐν καὶ ἐξ ἑαυτῶν, εἶναι εὐλογημένες καὶ φέρουν καρπὸν ἀποδοχῆς μόνον ὅταν ἀπηχοῦν τὰ αἰσθήματα καὶ τὴν πίστι τοῦ ὅλου σώματος τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὅταν συμφωνοῦν μὲ τὶς προσδοκίες, σὲ συμφωνία μὲ τὴν πίστι του, τοῦ πιστοῦ λαοῦ
τῆς Ἐκκλησίας. Ἀντιθέτως, προσπάθειες βεβιασμένα ἐπιτελούμενες [...] δύνανται μόνον καταστροφὴ καὶ προβλήματα ἀργότερα νὰ προξενήσουν» (Ἱερωνύμου Ἀθηνῶν, «Προσφώνησις κατὰ τὴν Ὑποδοχὴ τοῦ Καρδιναλίου Βίλλεμπρανς», 18 Μαΐου 1971).
Τὸ μήνυμα ἦταν πράγματι σαφές. Στὴν περίπτωσι τοῦ Παύλου VI ὑπῆρχε ἡ σταθερὰ ἐπιθυμία νὰ μὴ διαιρέση τὴν Ὀρθοδοξία. Ἐπίσης, τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας εἶχε προειδοποιηθῆ διακριτικὰ ὡς πρὸς τὸ σχέδιο καὶ ἡ παρέμβασίς του βοήθησε νὰ ἐμποδισθῆ ἡ ἐφαρμογή του. Ἕνας μάρτυρας τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, καλὰ ἐνημερωμένος γιὰ τὸ θέμα, αὐτὸ τὸ συμπέρασμα ἐξήγαγε. Εἰδικῶς ἐφ’ ὅσον ἡ πρωτοβουλία προήρχετο ἀπὸ τὸν Παῦλο VI, θεωρήθηκε ὅτι αὐτὴ ἡ γενναιόδωρος χειρονομία θὰ εἶχε δημιουργήσει τεράστια ἀταξία σὲ ὁλόκληρη τὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία. Καὶ θὰ εἶχε συνέπειες, ἐπίσης, γιὰ τὴν Καθολικὴ Ἐκκλησία καὶ τὶς σχέσεις της μὲ τὴν ὅλη Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία. Τὸ ἀνωτέρω μήνυμα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν ἦταν ἀρκετὰ σαφές. Ἡ ἄρσις τῶν ἀναθεμάτων τῆς 7ης Δεκεμβρίου 1965 εἶχε ἤδη προξενήσει προβλήματα. Ἡ συλλειτουργία τοῦ Πάπα μὲ τὸν Πατριάρχη θὰ διακινδύνευε σχέσεις ἐπίπονα καλλιεργημένες μὲ τὶς ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες. Ὁ Παῦλος VI ἐπιθυμοῦσε νὰ διατηρήση μία πολιτικὴ συστηματικῆς προσεγγίσεως μὲ τὴν ὅλη Ὀρθοδοξία. Ὁλοκληρώνοντας τὸ σχέδιο, διακινδύνευε νὰ χάση τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν Ρώσων
καὶ νὰ ἐμποδίση κάθε προσπάθεια προσεγγίσεως μὲ τὴν Ἀθήνα καὶ μὲ τὸ Βουκουρέστι. Ὁ Οἰκουμενισμὸς δὲν δέχεται μία ἕνωσι ποὺ προκύπτει μὲ κόστος νέων διαιρέσεων ὡς «παραπλεύρου καταστροφῆς».
·Γαλλικὸ πρωτότυπο: http://orthodoxologie.blogspot.fr/2012/06/cequoi-nous-avons-echappe-slava-lui.html

(ΠΗΓΗ: http://www.synodinresistance.org/pdfs/2012/07/10/20120710aEnosi1970/20120710aEnosi1970.pdf)

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

«ΕΞΑΦΑΝΙΣΑΝ» ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ!

«ΕΞΑΦΑΝΙΣΑΝ» ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ!

Του Ιωάννη Τάτση, Θεολόγου
Ούτε μία φορά δεν αναφέρεται το όνομα Θεοτόκος ή Παναγία ή Μητέρα του Θεού στα νέα προγράμματα σπουδών για τα Θρησκευτικά στο Γυμνάσιο. Οι «σύγχρονοι» Θεολόγοι που τα συνέταξαν θεωρούν προφανώς αρκετή την αναφορά στο.πρόσωπο της Θεοτόκου στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού σχολείου, όπου μεταξύ άλλων εξετάζουν τη θεματική ενότητα «Η Παναγία στο Κοράνι» (Δ΄ τάξη Δημοτικού). Και στις τρεις τάξεις του Γυμνασίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα σπουδών που το Υπουργείο ετοιμάζεται να εφαρμόσει από την επόμενη σχολική χρονιά, η Θεοτόκος απουσιάζει!

Μέχρι σήμερα η Καινή Διαθήκη διδάσκεται στους μαθητές της Β΄ τάξης του Γυμνασίου. Ξεκινώντας από τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και φτάνοντας μέχρι την Ανάληψη του Κυρίου μελετώνται όλα τα σημαντικά γεγονότα της Θείας Οικονομίας, η διδασκαλία, οι παραβολές και τα θαύματα του Χριστού με τη χρήση μεταφρασμένων περικοπών της Καινής Διαθήκης...

Το θρησκευτικό μάθημα στην τάξη αυτή δεν είναι μόνο εύληπτο για τους μαθητές αλλά και ουσιαστικό για την θεολογική τους συγκρότηση.

Με το νέο πρόγραμμα σπουδών η σε βάθος μελέτη της Καινής Διαθήκης παύει πλέον να υπάρχει. Διατηρείται μόνο μια μικρή αναφορά σε λίγα θαύματα και διδασκαλίες του Χριστού σε μια ενότητα για την οποία αφιερώνονται μόλις τέσσερα δίωρα. Στην ίδια αυτή ενότητα εξετάζεται και «Ο Ιησούς Χριστός στο Κοράνι και στη λογοτεχνία του Ισλάμ», ενώ στις δραστηριότητες προτείνεται η επεξεργασία των απόψεων «ενός Εβραίου (π.χ. Μπούμπερ), ενός Ινδουϊστή (π.χ. Γκάντι) και ενός αγνωστικιστή (π.χ. Μαρσέλ Μαρσώ) για τον Ιησού».

Το περιεχόμενο του μαθήματος Θρησκευτικών που προτείνεται με το νέο πρόγραμμα σπουδών για τη Β΄ Γυμνασίου εξετάζει επίσης την προβληματική «Εμείς και οι "άλλοι"» που μελετά «το πρόβλημα της ετερότητας σήμερα» και έχει μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων την ομαδοσυγκεντρωτική διδασκαλία «Οι Έλληνες δίπλα στους Εβραίους συμπατριώτες τους» και «Εβραίοι ειρηνιστές για τα δικαιώματα των Παλαιστινίων».

Πέντε δίωρα αφιερώνονται στο κεφάλαιο «Διάσπαση και αντιπαλότητα στις θρησκείες» όπου στα βασικά θέματα περιέχονται «Χριστιανοί που διώκουν Χριστιανούς», αναφορά στο Σχίσμα και «τα τραύματα του σώματος της Εκκλησίας».
Σε μια τέτοια ενότητα δεν θα μπορούσε να απουσιάζει αναφορά στο «ρόλο των θρησκειών, του πολιτισμού, του διαθρησκειακού και διαπολιτισμικού διαλόγου στη διαφύλαξη της ειρήνης».

Αναφέρθηκαν μόνο μερικά από τα περιεχόμενα στο νέο μάθημα Θρησκευτικών που ετοιμάζεται για τη Β΄ τάξη Γυμνασίου. Η Καινή Διαθήκη δεν αποτελεί πλέον κεντρικό άξονα του μαθήματος αλλά εξετάζεται μόνο ακροθιγώς ως ένα ιερό βιβλίο που μας δίνει κάποιες πληροφορίες για το Χριστό, κατά τον τρόπο που το Κοράνι μιλάει για τον Αλλάχ. Αποκάλυψη Θεού και σχέδιο της Θείας Οικονομίας παραχωρούν τη θέση τους σε μελέτη θρησκειών και φιλοσοφικές αναζητήσεις γύρω από τις θρησκείες, την αντιπαλότητα και τη σχέση μεταξύ αυτών.

Η «θεολογία της ετερότητας» που γέννησε η νεωτεριστική ελληνική ψευτοθεολογική διανόηση, οι διαθρησκειακοί και διαχριστιανικοί διάλογοι όπως αυτοί που καθημερινά διεξάγουν οι Οικουμενιστές γίνονται τώρα αντικείμενο μελέτης για τους μαθητές της Β΄ τάξης Γυμνασίου.
Είναι πλέον περιττό να μαθαίνουν αυτοί για την Θεοτόκο, τον Ευαγγελισμό, τα Πάθη, τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού.

Κάποιοι Θεολόγοι αποφάσισαν ότι τα ελληνόπουλα δεν έχουν ανάγκη από τέτοια σωτηριώδη διδασκαλία αλλά πρέπει να μάθουν καλά τις αρχές και τους κανόνες της πανθρησκείας, την αλληλοκατανόηση και τον αλληλοσεβασμό μεταξύ των θρησκειών που εξυπηρετούν την παγκοσμιοποιημένη Νέα Τάξη, για την επιβολή της οποίας εργάζονται εκείνοι και τα αφεντικά τους.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΙ ΕΔΩ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΑ ΟΡΓΙΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:


Κυριακή, 8 Ιουλίου 2012

6/7/2012 - ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΣΗΣ ΜΗΝΥΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΑΘΗΝΩΝ Κα ΝΤΟΡΑ Λ.ΚΡΗΤΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ Κον ΙΩΑΝΝΗ ΣΑΚΚΑ - ΜΗΝΥΣΗ ΚΑΤΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ , ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ , ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΕΚΛΟΓΕΩΝ - ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ - ΔΗΛΩΣΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ


ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΑ ΟΣΑ ΕΙΠΑΝΕ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΗΣ ΜΥΝΗΤΗΡΙΑΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ - ΕΓΚΛΗΣΗΣ ,Η ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ κα ΝΤΟΡΑ ΚΡΗΤΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Ο ΠΡΩΗΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ κος Ι.ΣΑΚΚΑΣ 



ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ ΧΘΕΣ ΣΤΙΣ 6/7/2012 ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΑΘΗΝΩΝ Κα ΝΤΟΡΑ Λ. ΚΡΗΤΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ Κο ΙΩΑΝΝΗ ΣΑΚΚΑ ,Η ΜΥΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ - ΕΓΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΑΘΗΝΩΝ κας ΝΤΟΡΑΣ Λ. ΚΡΗΤΙΚΟΠΟΥΛΟΥ.......


Κατά του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ του Ανδρέα και κατά κάθε βουλευτή, υπουργού, υφυπουργού και κάθε άλλου πολιτικού ή μη προσώπου που συνέπραξε με αυτόν και συνέβαλε στη διάπραξη σε βάρος της Ελλάδας και του Ελληνικού Λαού των εγκλημάτων:

1.Της εσχάτης προδοσίας

2.Της εξαπάτησης εκλογέων



ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝΕ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΟΥΝ ΘΑ ΚΑΤΑΤΕΘΕΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ,ΟΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΕΡΘΕΤΕ ΣΕ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟ κα ΚΡΗΤΙΚΟΠΟΥΛΟΥ.

ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΚΑΙ E-MAIL 
ΤΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ Κας ΚΡΗΤΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

210-3646810 begin_of_the_skype_highlighting ΔΩΡΕΑΝ 210-3646810 end_of_the_skype_highlighting

(Kιν.: 6977-359777 begin_of_the_skype_highlighting ΔΩΡΕΑΝ 6977-359777 end_of_the_skype_highlighting)

ΠΗΓΗ

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

ΑΙΣΧΟΣ.....ΧΤΥΠΗΣΑΝ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ , ΓΙΑΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΞΑΝ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ.

 ΑΙΣΧΟΣ.......

ΧΤΥΠΗΣΑΝ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ........
 

Το αίσχος και το μίσος των προδοτών οικουμενιστών του πάπα, προς τους Ορθοδόξους ομολογητές της πίστεως. Δύο μοναχοί που πήγανε να υπενθυμίσουνε στον προδότη της πίστεως Βαρθολομαίο στην Καστοριά, τι λένε οι άγιοι πατέρες και η πίστη μας για τους αιρετικούς και για όλους όσους έχουνε κοινωνία μαζί τους , δέχτηκαν την άγρια επίθεση από μπράβους του Βαρθολομαίου ( φρίξον ήλιε και στέναξον Γή )......και μάλιστα από πληροφορίες που είχαμε από έγκυρη πηγή ο ένας ο μοναχός χτυπήθηκε άσχημα.

ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ......ελεεινοί και τρισάθλιοι προσκυνημένοι ,που δεν έχετε ιδέα που απλώνετε τα χέρια σας  για να μην χάσετε την δουλειά και τα λεφτά σας εκτελείτε τις εντολές του αρχιπροδότη Βαρθολομαίου και όλων όσων συμφωνούν η σιωπούν στα όσα βλάσφημα κάνει. 

Όχι αναλαμπή της Ορθοδοξίας δεν θα δούμε....αλλά καταστροφή μεγάλη θα πάθουμε αν δεν σταματήσει σε αυτόν τον τόσο ευλογημένο τόπο από τον Θεό, ο διωγμός των ορθοδόξων και αν δεν μετανοήσουμε όλοι  με δάκρυα για να μας ελεήσει ο τριαδικός Θεός.  

 ΔΕΙΤΕ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΝΚ....http://www.mpetskas.gr/2012/07/blog-post_9347.html


Παρατράγουδα κατά την επίσκεψη Βαρθολομαίου (φωτογραφίες)

  

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος εκτός από φίλους έχει και κάποιους πολέμιους, κυρίως για τη διαλλακτική του στάση απέναντι σε άλλα θρησκεύματα.

Δύο μοναχοί από μονή το Αγίου Όρους, βρέθηκαν στην Πλατεία Ομονοίας και άρχισαν να φωνάζουν εναντίον του, στη διάρκεια της τελετής υποδοχής το περασμένο Σάββατο.

Όπως ήταν επόμενο αμέσως απομακρύνθηκαν από τα όργανα της τάξης. Οι συγκεκριμένοι μοναχοί μετά... από λίγο αφέθησαν ελεύθεροι καθώς δεν έγινε μήνυση.

Όσο αφορά την διαμάχη που υπάρχει για την αγιοκατάταξη της Αγίας Σοφίας της ασκήτισσας, σας παραθέτουμε παρακάτω ένα απόσπασμα από τον πρόλογο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστοριάς κ.κ. Σεραφείμ στο βιβλίο «ΣΟΦΙΑ Η ΑΣΚΗΤΙΣΣΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ», Έκδοση Ιεράς Μονής Γενεθλίου Θεοτόκου Κλεισούρας

… Πριν από καιρό κυκλοφόρησε ένα βιβλίο, πού αναφέρεται στο πρόσωπο αυτής της ασκήτριας.

Αναφέρει θαυμαστά γεγονότα, αλλά και άλλα ακόμη τα οποία είναι αναληθή.

Δηλαδή ότι η Γερόντισσα δεν κοινωνούσε των Άχραντων Μυστηρίων και δεν συμμετείχε στις Ιερές Ακολουθίες στο Καθολικό της Μονής, επειδή δήθεν ακολουθούσε το Παλαιό Ημερολόγιο.

Ο π. Νικόλαος Γκίκαρνας, Εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Κλεισούρας, και ο π. Νεκτάριος, πού τώρα βρίσκεται στο Άγιον Όρος, καθώς επίσης και ο π. Μάξιμος Καραβάς, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Παρασκευής Μηλοχωρίου Εορδαίας, επιβεβαιώνουν πώς, μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής της, κοινωνούσε των Άχραντων Μυστηρίων, συμμετείχε στις Ιερές Ακολουθίες και διακονούσε σε αυτές και δεχόταν τις ευχές και τις ευλογίες της Εκκλησίας.

Όλα τα υπόλοιπα είναι ανακριβή και εξυπηρετούν ίδιους σκοπούς. Προλογίζοντας το παρόν πόνημα, αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω θερμά τον π. Πορφύριο για τον κόπο και τον μόχθο πού κατέβαλε για την συλλογή και καταγραφή όλων αυτών των στοιχείων ως προς το πρόσωπο αυτής της ασκήτριας…

Μπέτσκας

@ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ : ΟΣΟ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ ΔΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟ ΑΙΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ ΚΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝΕ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΕΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΤΟΝ ΠΑΠΑ , ΑΣ ΔΟΥΝΕ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ ΔΕΙ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΙΝΤΕΟ,ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΝΕ ΑΜΕΣΑ ΤΗΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΜΕ ΒΑΣΗ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΟΣΑ ΔΙΑΤΑΣΟΥΝ ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ........  



ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ
ΜΟΝΑΧΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ( ΠΑΤΡΙΟΝ )

Σημείωση : Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΠΟΥ ΧΤΥΠΗΣΑΝ ΟΙ ΜΠΡΑΒΟΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ......
 

 

ΜΟΝΑΧΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 
ΛΟΓΟΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΛΟΓΟΙ ΣΩΤΗΡΙΑΣ
 
 

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2012

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ: Η ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΠΟΥ ΜΕΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΑΝΩΜΑΛΟΙ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΟΙ ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΣ ΜΕ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΚΗ ΔΑΙΜΟΝΟΠΛΗΞΙΑ

Η Γ' Πανθρησκευτική Σύνοδος, στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι 137 θρησκειών και δογμάτων, μετά από συμπλήρωση ογδόντα τεσσάρων ημερών συνεδρίασης, συνόψισε τις αποφάσεις της σε ένα μοναδικό για τα δεδομένα της ανθρωπότητας κείμενο, μόλις δύο σελίδων. Η έκπληξη....
που προκλήθηκε σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας δεν έχει ακόμα καταγραφεί, αφού η δημοσιοποίηση του κειμένου έγινε τις πρώτες πρωινές ώρες. Παραθέτουμε την επιστολή αυτούσια, θεωρώντας ότι η σπουδαιότητά της επιβάλλει καταρχάς την μελέτη και κατανόησή της:


Κεφάλαιο Πρώτο

1. Η ανθρωπότητα καθ’ όλη την πορεία της, όσο αυτή μας είναι γνωστή, πορεύτηκε μαζί με τους θεούς της.
2. Σε όλη αυτή την πορεία, από τη μία λαμπρές αξιομνημόνευτες πράξεις και έργα και από την άλλη, χυδαία εγκλήματα ποτισμένα στην απανθρωπιά και τον πόνο αποδόθηκαν από τους ανθρώπους στην θέληση των θεών τους.
3. Σήμερα, όπως και κάθε άλλη φορά, οι Θεοί καλούνται να πολεμούν τους πολέμους των θνητών, να καθαγιάζουν το μίσος τους, να βαφτίζουν την προκατάληψη και τον φόβο τους Θεϊκή Εντολή.

Κεφάλαιο Δεύτερο

1. Συχνά οι θρησκευτικές κοινότητες μετατράπηκαν σε μηχανισμούς μέσα από τους οποίους κάποιοι αναζήτησαν εξουσία και πλούτο.
2. Συχνά υπήρξαν άνθρωποι που στο όνομα των Θεών χρησιμοποίησαν την φτώχεια, τον ανθρώπινο πόνο, τον φόβο για τον θάνατο, την ανάγκη για πίστη και ελπίδα, προκειμένου να αποκομίσουν κάθε είδους οφέλη.

Κεφάλαιο Τρίτο

1. Οι Θεοί υπήρχαν πριν από την δημιουργία του ανθρώπου και θα συνεχίσουν να υπάρχουν και μετά από τον αφανισμό του, τόσο ανεπηρέαστοι από την εικόνα που τους προσδίδει η ανθρώπινη φαντασία, όσο και αδιάφοροι προς τις πράξεις των ανθρώπων.
2. Οι άνθρωποι αναζητούν την έννοια και την εικόνα του Θεού καθώς και την εναρμόνιση μαζί του. Αυτό δε, το θεωρούν ύψιστο χρέος και το πράττουν κάθε φορά έως εκεί που τους επιτρέπει η αντίληψη και η γνώση τους.

Κεφάλαιο Τέταρτο

1. Η υπεροχή των ανθρώπων έναντι της Φύσης είναι φαινομενική και, ούτως ή άλλως, πρόσκαιρη. Ο Θεός με την Φύση είναι ένα και το αυτό, ο άνθρωπος δε, δεν μπορεί να κυριαρχήσει επάνω στον Θεό όπως ούτε και επάνω στην Φύση.
2. Οι λέξεις «πλεονεξία» και «αλαζονεία» αποτελούν την σύνοψη της ιστορίας των ανθρώπων.
3. Η πλεονεξία και η αλαζονεία δεν έβλαψαν και ούτε θα βλάψουν ποτέ την Φύση ή τους Θεούς γιατί απλούστατα η πλεονεξία και η αλαζονεία, μαζί και η ανθρωπότητα στο σύνολό της, είναι μέρος της Φύσης και των Θεών.
4. Η πλεονεξία και η αλαζονεία αποτελούν όμως μαζί την σημαντικότερη αιτία όλων των δεινών που υπέφεραν και θα υποφέρουν οι άνθρωποι.

Κεφάλαιο Πέμπτο

1. Οι θρησκευτικές κοινότητες διά των πνευματικών πατέρων τους, εφεξής αρνούνται την εμπλοκή τους σε μηχανισμούς αναπαραγωγής κάθε είδους πλεονεξίας και αλαζονείας.
2. Κηρύττουν την αλληλοαποδοχή όλων των θρησκευτικών δογμάτων. Η Υπεροχή είναι ψευδαίσθηση. Η Ταπεινότητα είναι γνώση.
3. Αποποιούνται την εμπλοκή τους σε κάθε είδους συναλλαγές υλικών αγαθών και πλούτου. Παραδίδουν δε, όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία σε κοινωφελείς οργανισμούς και στα έθνη.
4. Ως Οίκος του Θεού ορίζεται η αγάπη και η κατανόηση των ανθρώπων προς αλλήλους και προς την γενέτειρα και ζωοποιό Φύση. Οι ναοί παραδίδονται στα έθνη ως μουσεία πολιτισμού και ιστορίας.
5. Οι εκπρόσωποι των Θεών παραιτούνται κάθε προνομίου, εντάσσονται στις κοινωνίες των ανθρώπων και, με τον βίο τους ως ζωντανό παράδειγμα, καταδικάζουν την πλεονεξία και την αλαζονεία διδάσκοντας ταυτόχρονα την αγάπη και την κατανόηση.

Κεφάλαιο Εκτο

1. Η ζωή μπορεί να προσφέρει μέγιστη ευτυχία όταν καθοδηγείται από την αγάπη και την γνώση.
2. Η ζωή μπορεί να επιφέρει μέγιστη δυστυχία όταν καθοδηγείται από την αλαζονεία και την πλεονεξία.
3. Ο θάνατος είναι η επανένωση με τους Θεούς και είναι μια λαμπρή στιγμή όμοια με την γέννηση.
4. Ο φόβος δεν είναι αντάξιος του μεγαλείου της ζωής και των Θεών. 
 ΠΗΓΗ: http://entoytwnika.blogspot.gr/2012/06/blog-post_30.html

Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2012

Διαθρησκειακό Συνέδριο στην Ιερουσαλήμ για το περιβάλλον:

Διαθρησκειακό Συνέδριο στην Ιερουσαλήμ για το περιβάλλον: 

"Ας σώσουμε το περιβάλλον

 




Από την ιστοσελίδα ‘Green Prophet’ (= ‘πράσινος προφήτης’) / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (Η είδηση είναι από τις 19 Μαρτίου)
"Αυτό που προέκυψε από το πάνελ των διακεκριμένων κληρικών ήταν το όραμα της διαθρησκευτικής ανοχής(ανεκτικότητας), ακόμη και αδελφοσύνης"

Αυτό ήταν το μήνυμα από τοΔιαθρησκειακό Συνέδριο για το Κλίμα και την Ενέργεια που πραγματοποιήθηκε στις19 Μαρτίου, στην Ιερουσαλήμ.

Το συνέδριο διοργανώθηκε από το Διαθρησκειακό Κέντρο για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, μαζί με το Ίδρυμα Konrad Adenauer και πραγματοποιήθηκε στη συνοικία Mishkenot Sha’ananim.

«Ήλθα σήμερα, όχι για να πω κάτι νέο - αλλά για να μάθω».

Ο Ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος της Μελχίτικης Ελληνικής Καθολικής Εκκλησίας, (υποτεταγμένη στον Πάπα) Δρ Elias Chacour (φωτο κάτω) άνοιξε το Διαθρησκειακό Συνέδριο για το Κλίμα και την Ενέργεια.
Η ατμόσφαιρα μεταξύ των200 περίπου συμμετεχόντων ήταν αισιόδοξη. Άκουσαν ευχαρίστως ομιλίες σχετικά με το θεόδοτη ευθύνη του ανθρώπου για τη δημιουργία.

Ο Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης Ιεροσολύμων, Πατριάρχης Θεόφιλος Γ’, μίλησε με συγκινητικό τρόπο για τη στενή σχέση ανάμεσα στη δημιουργία και τον Δημιουργό.

Ανάμεσα σε αποσπάσματα από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη και το Κοράνι, αυτό που προέκυψε από το πάνελ των διακεκριμένων κληρικών ήταν ένα όραμα διαθρησκευτικής ανοχής (ανεκτικότητας), ακόμη και αδελφοσύνης".

Ο Σεΐχης Μοχάμεντ Αμάρα,ιμάμης του Υπουργείου Εσωτερικών του Ισραήλ μίλησε πιο άμεσα για την ισότητα.

"Είναι εύκολο να συγκεντρωθούν οι θρησκευτικοί ηγέτες που θα μας λένε αυτό που θέλουμε να ακούσουμε", είπε. "Η αλήθεια είναι δύσκολη. Δεν μπορούμε να ζήσουμε σε ένα καλό περιβάλλον, εκτός εάν υπάρχει δικαιοσύνη. "

"Επιθυμώ να διώξω την ιδέα της τεχνολογίας, ως τον στόχο μας. Η υπερθέρμανση του πλανήτη, η αιθαλομίχλη και η τρύπα του όζοντος εμφανίστηκαν ως αποτέλεσμα της τυραννίας μας πάνω στη γη. Όλοι μας πρέπει να εργαστούν από κοινού για να αποκατασταθεί η ισορροπία. "

Η υψηλή συζήτηση του συνεδρίου περιστράφηκε γύρω από την αδελφοσύνη των ανθρώπων και τον σεβασμό στον πλανήτη. Αλλά δεν ακούστηκαν πολλά για το πώς ακριβώς οι πιστοί του κόσμου μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα. Ήταν απογοητευτικό το συμπέρασμα ότι λίγοι μεγάλοι θρησκευτικοί ηγέτες εμπλέκονται με περιβαλλοντικά θέματα.

Ο Ραβίνος Ronen Lubitch,ραβίνος της Etzion Kibbutz Nir και λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Χάιφας, ήταν ίσως ο πιο καταρτισμένος και προορατικός του πάνελ.

Μίλησε για τις ειδικές οικολογικές καταστροφές, όπως οι επιπτώσεις των βιομηχανικών αποβλήτων για την οικολογία και την ασφάλεια των τροφίμων για την επέκταση του παγκόσμιου πληθυσμού. Τόσο ο Σεΐχης Amara όσο και ο Ραβίνος Ronen έθιξαν το ζήτημα της οικολογικής εκπαίδευσης στα σχολεία.

Μετά τις παρουσιάσεις των ειδικών ομάδων, είδαμε βίντεο κλιπ με μηνύματα από θρησκευτικούς ηγέτες του κόσμου. Ιδιαίτερα συναρπαστικό ήταν το βίντεο με τον χαμογελαστό Δαλάι Λάμα που υπενθύμισε ότι αυτό που επηρεάζει το περιβάλλον θα επηρεάσει τελικά τους λαούς του κόσμου, και ο αείμνηστος Lubavitcher Rebbe μιλώντας σε γίντις για την μιτσβά της ανάπτυξης της ηλιακής ενέργειας (μεταδόθηκε βιντεοσκοπημένο και μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, δες εδώ). Οι συμμετέχοντες στη συνέχεια συγκεντρώθηκαν σε εργαστήρια για την κλιματική αλλαγή και την αειφόρο ενέργεια.

Εάν το 85 τοις εκατό των ανθρώπων στον κόσμο κάνει ό, τι τους διδάσκουν οι θρησκευτικοί ηγέτες, αυτοί οι ηγέτες θα πρέπει να τους εκπαιδεύσουν και στη φροντίδα για το περιβάλλον.

Δείτε το βίντεο:



Σχόλιο από το blog News that Matters’ που το βρήκα:
Ο Ιησούς Χριστός δεν μπήκε στην Ιερουσαλήμ με το μήνυμα: "Σώστε το περιβάλλον". Δεν είχε"πράσινους προφήτες".

Η ουσία του μηνύματος του Μεσσία ήταν: «Μετανοείτε από τις αμαρτίες σας, και αποδεχθείτε Εμένα ως Θεό και σωτήρα".

Το ενοποιημένο μήνυμα από Ιμάμηδες, Καθολικούς Επισκόπους, Ραβίνους και τον Δαλάι Λάμα είναι το μήνυμα που έχει την προέλευσή του στα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ). Όλοι οι θρησκευτικοί ηγέτες πρέπει να αποδεχθούν τον ρόλο του ΟΗΕ στη διαμόρφωση της Μιας Παγκόσμιας Κυβέρνησης.

Όλοι οι άνθρωποι μπορούν να συμφωνήσουν γύρω από το μήνυμα ότι ο «θεός» επιθυμεί να ενωθούμε για να σώσουμε το περιβάλλον.

Στην κορυφή της ατζέντας αυτής θα έρθει ο έσχατος «άνθρωπος της ανομίας». Θα ισχυριστεί ότι είναι"θεός" και θα ενώσει όλες τις θρησκείες κάτω από το μήνυμά του σε ένα παγκόσμιο συνέδριο κορυφής στην Ιερουσαλήμ. Ο κόσμος θα τον υψώσει και θα τον χαιρετίσει ως τον αρχηγό του κοπαδιού.
Για τους χριστιανούς αυτός ο ηγέτης που «θα μας ενώσει όλους» θα είναι ο  αντίχριστος.    ---  πηγή : ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝOS