ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ: https://drive.google.com/folderview?id=0B2R6tNC3qVhKako0Mm5FRkxqcWc&usp=sharing

Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2012

Στη μνήμη του επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου

 
 
Τον μητροπολιτικό θρόνο της Φλώρινας ελάμπρυναν κατά τον Κ΄ αιώνα δύο μεγάλες προσωπικότητες. Ο ομολογητής Χρυσόστομος Καβουρίδης, ο γενναίος και αγιότατος αυτός αγωνιστής της Πατρώας Ορθοδόξου Πίστεως και ο πυρφόρος ρήτορας Αυγουστίνος Καντιώτης, που προσέφερε τα μάλα στον κατά της γενικής ανηθικότητος και κοινωνικής σήψεως αγώνα.



Και αν μεν ο μητροπολίτης Αυγουστίνος, για λόγους που εκείνος εγνώριζε (και προφανώς επηρεασμένος από τις επιφάνειες σοφιστείες περί δυνητικής εφαρμογής του ΙΕ΄ κανόνος της ΑΒ΄ Συνόδου) δεν απέκοψε τελικά, την κοινωνία με τους οικουμενιστές - λυκοποιμένες που λυμαίνονται την καθ’ ημάς Ανατολή (μελανό σημείο δυστυχώς στον βίο του), τα πνευματικά του παιδιά οφείλουν στη μνήμη του και εις μνημόσυνο του Γέροντός των να κάνουν το μεγάλο βήμα, να αποτειχιστούν από τους αιρετικούς, βήμα που πολλά πνευματικοπαίδια του μητροπολίτου Αυγουστίνου είχαν κάνει στο παρελθόν ορμώμενα από τα φλογερά κηρύγματά του για την Ορθοδοξία, αλλά και από παρότρυνση του αειμνήστου.






Ο ΑΓΩΝ ΤΟΥ





Ο αγώνας του μακαριστού μητροπολίτου Αυγουστίνου υπήρξε κυρίως αγώνας κατά της ηθικής διαφθοράς και της υποκρισίας. Φωτιά οι λόγοι του και οπλισμένοι με απαράμιλλη παρρησία, δίχως να νοιάζεται για αρχές και εξουσίες μπροστά στο δίκαιο. Τα βαζε με τους κομμουνιστές για την αθεΐα τους, με τους «εθνικόφρονες» στρατιωτικούς, που βλασφημούσαν τα θεία, με τους ανήθικους, που διέλυαν τα σπιτικά τους με την πορνεία και τις κραιπάλες, με τους μασόνους πολιτικούς, με τους ανάξιους επισκόπους, με τους διεφθαρμένους «καλλιτέχνες», με χουντικούς και δημοκράτες, με αιρετικούς, με μασόνους, με όλους όσους προσέβαλαν την πίστη μας.





Αγωνίστηκε για την κάθαρση του κλήρου, για την αποκάλυψη της μασονίας, ενώ υπήρξε υπέρμαχος του χωρισμού εκκλησίας-κράτους.



Πυρ το κήρυγμά του και οι δεκάδες ομιλίες του το αποδεικνύουν (κατεβάστε από εδώ μία από τις καλύτερες ομιλίες του). Πολλά και ωφέλιμα ήταν και τα βιβλία του. Υπήρξε πραγματικός ιεροκήρυκας με χάρισμα να συγκινεί τα πλήθη. Πολλά στοιχεία για τη ζωή και το έργο του θα βρείτε εδώ: http://www.augoustinos-kantiotis.gr/




ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ

Οι, πρωτοφανείς σε τέτοια κλίμακα, οικουμενιστικές ενέργειες του Αθηναγόρα – που προκαλούσαν τέτοιο δέος, ώστε αρχικά με δυσκολία να γίνεται πιστευτό πως ορθόδοξος πατριάρχης έφτασε σε τέτοια κατάπτωση (βλέπε άρθρο «ΝΑ ΔΙΑΨΕΥΣΘΗ!» από «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» Ιανουάριος 1960) – και γενικότερα η Οικουμενική κίνηση, όπως είναι γνωστότερη η αίρεση του Οικουμενισμού, δημιούργησαν ισχυρό ρεύμα αντίδρασης και στους κόλπους της νεοημερολογιτικής Εκκλησίας.





Προς τιμήν του αργότερα διέκοψε το μνημόσυνο του Αθηναγόρα, δυστυχώς όμως και ενώ ο επόμενος πατριάρχης Δημήτριος ήταν σαφέστατος στο ότι θα ακολουθήσει τη γραμμή του προκατόχου του, δεν διέκοψε και μαζί του την κοινωνία, αλλά πολλές φορές τον ήλεγξε δριμέως (βλέπε «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» Απρίλιος 1985). Ομοίως και τον Αυστραλίας Στυλιανό και άλλους οικουμενιστές.




Αλλά και επί Βαρθολομαίου σκεπτόταν την διακοπή μνημοσύνου τη δεκαετία του ‘90. Είναι γνωστό ότι το 2000 ο αείμνηστος Αυγουστίνος παραιτήθηκε από την ποιμαντορία της Μητροπόλεώς του λόγω γήρατος. Είναι σίγουρο όμως πως αν ήταν εν ενεργεία το 2007, με τα έκτροπα της Ραβέννας, θα είχε κόψει το μνημόσυνο και του Βαρθολομαίου.





Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΟΥ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΥ


Ο μητροπολίτης Αυγουστίνος αγαπούσε την Ορθοδοξία. Τον πονούσε η διαίρεση του ελληνικού λαού σε νεοημερολογίτες και «παλαιοημερολογίτες», αλλά και η διαίρεση των «παλαιοημερολογιτών» την οποία δεν έβλεπε ως εγκατάλειψη της Θείας Χάριτος, ως ισχυρίζονται με χαιρεκακία πολλοί «φωτισμένοι», αλλά ως αποτέλεσμα ξένου προς την Ορθοδοξία δάκτυλου όπως πραγματικά ήταν. Μάλιστα ως Αρχιμανδρίτης είχε αποφασίσει να γυρίσει στο πάτριο εορτολόγιο, αλλά τον μετέπεισε ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος με την διαλεκτική του δεινότητα.[1] Προσπάθησε επίσης να συμφιλιώσει και τον αποσχισθέντα Βρεσθένης Ματθαίο με τον πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομο, αλλά χωρίς επιτυχία, λόγω της φανατισμένης στάσης του περιβάλλοντος του Ματθαίου[2].

Καυτηρίασε με την πένα του τις διώξεις των Ορθοδόξων του Πατρίου Εορτολογίου


και γι’ αυτό έχαιρε εκτίμησης από αυτούς.

Ο Αυγουστίνος Καντιώτης εκτιμούσε πάρα πολύ και τον πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομο Καβουρίδη, του οποίου το πορτρέτο διακοσμούσε το μητροπολιτικό του γραφείο μέχρι και της παραιτήσεώς του (2000), και με τον οποίο διατηρούσε και αλληλογραφία. Παραθέτω ενδεικτικά και μία επιστολή από τον πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο:

Πάντοτε παρακολουθούσε τον αγώνα των Ορθοδόξων του Πατρίου εορτολογίου, των οποίων κρυφή ελπίδα ήταν η επιστροφή του μητροπολίτου Αυγουστίνου στο παλαιό ημερολόγιο. Ο γέροντας του άλλωστε π. Φιλόθεος Ζερβάκος τον είχε παροτρύνει σε επιστολή του να μεριμνήσει για την επαναφορά του στην επίσημη Εκκλησία (ολόκληρη η επιστολή θα αναρτηθεί σύντομα).
Κλείνω την αναφορά αυτή με δύο κείμενα του. Το πρώτο είναι επιστολή στον "Ορθόδοξο Παρατηρητή" του μετέπειτα επισκόπου Γ.Ο.Χ. Καλλιοπίου, όπου χαρακτηρίζει την μερίδα των παλαιοημερολογιτών ως "προμαχώνα της Ορθοδόξου πίστεως" και το δεύτερο μερικές σημαντικές παρατηρήσεις στην "Χριστιανική Σπίθα" (Ιανουάριος 1987):

Αξίζει να σημειωθεί πως όταν ο Γέροντας Χρυσόστομος Σπετσών αποτειχίστηκε από την επίσημη Εκκλησία λόγω Οικουμενισμού (δείτε και εδώ), ο μητροπολίτης Αυγουστίνος με τον οποίο γνωριζόντουσαν από τον κοινό τους Γέροντα π. Φιλόθεο Ζερβάκο, τον πήρε τηλέφωνο και τον επιβράβευσε συστήνοντάς του να παραμείνει στην Ομολογία του, γιατί, όπως χαρακτηριστικά του είπε: "εμείς οι επίσκοποι είμαστε δεμένοι"...



ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΔΥΟ ΠΡΟΦΗΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ

Οι πολιτικές του απόψεις ήταν η εφαρμογή του Ευαγγελίου στην πράξη. Δικαιοσύνη, κοινοκτημοσύνη, φιλανθρωπία. Λεφτά δεν περνούσαν από τα χέρια του και το κοινωνικό έργο του υπήρξε τεράστιο. Πατριώτης με την πραγματική σημασία της λέξης (πατρίδα=λαός). «Είμαι κομμουνιστής εν Χριστώ» είχε δηλώσει!

Εντύπωση προκαλούν και οι δύο παρακάτω δηλώσεις, οι οποίες αποδείχθηκαν προφητικές.


ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Είθισται στα αφιερώματα να παρουσιάζονται αγιογραφίες. Χωρίς να αμνηστεύουμε τον αείμνηστο μητροπολίτη Αυγουστίνο για την μη αποτείχισή του, το Ακαινοτόμητο Πλήρωμα της Εκκλησίας, οι Ορθόδοξοι του Πατρίου Εορτολογίου, τιμούμε τον άνδρα αυτόν και ευχόμαστε ολόψυχα στην Υπεραγία Θεοτόκο, που τον αξίωσε να κοιμηθεί στη μνήμη της, με το πάτριο εορτολόγιο, να πρεσβεύει στον Υιό και Θεό μας, να παραβλέψει τα αμαρτήματά του, που ως άνθρωπος είχε και αυτός. Καλούμε δε τα πνευματικά παιδιά του μητροπολίτου Αυγουστίνου, να κόψουν την κοινωνία με τους αιρετικούς οικουμενιστές ως το καλύτερο μνημόσυνο για την ψυχή του Αυγουστίνου Καντιώτου. Αμήν







[1] Μαρτυρία κ. Σακαρέλλου


[2] «Η αγωνία στον κήπο της Γεσθημανή», Στ. Καραμήτσου
 
 
ΠΗΓΗ
 

Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΣΑΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΕΚΕΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ



ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΗΜΕΡΙΔΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 4 Μ.Μ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
http://agiooros.org/viewtopic.php?f=16&t=6756
-----------------------------------------------------------------------------------

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ  ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 3 Μ.Μ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
Η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΚΛΗΡΙΚΟΛΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΛΕΙ ΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΛΑΟ ΑΠΟ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΛΑΟΣΥΝΑΞΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 3 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ ΑΘΗΝΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΗΝ ΝΕΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ,ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ.ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΘΗΝΩΝ ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ.. - ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ -.
Η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΚΛΗΡΙΚΟΛΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ
http://agiooros.org/viewtopic.php?f=16&t=6704
 

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2012

Δυο Πατριαρχες από την Ουκρανία Βλαδίμηρος καί Φιλάρετος παίρνουν *δυναμι* από Μουσουλμάνο Μαγο. Τό *βδελυγμα της ερημώσεως εν τοπω σγίω*.

Ευχές Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως στους μουσουλμάνους της περιοχής για την λήξη του Ραμαζανιού

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος με την ευκαιρία της λήξης του Ραμαζανιού κατά την 18η Αυγούστου 2012 και της εορτής του Μπαϊραμιού, εύχεται στους μουσουλμάνους συμπολίτες μας Χρόνια Πολλά, γεμάτα υγεία και δύναμη ώστε να συνεχίζουμε όλοι μας στη Θράκη τα καλά, ειρηνικά και εποικοδομητικά μας έργα.

Ευχέτης
Ο Μητροπολίτης
✥ Ο Αλεξανδρουπόλεως ΑΝΘΙΜΟΣ




ΠΗΓΗ ''ΚΑΤΑΝΥΞΙΣ''

 

Οικουμενι(στι)κή ημέρα της Δημιουργίας 2012

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΔΙΑ ΝΑ ΤΙΣ ΔΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

Γερμανία - Υπό τον τίτλο "Νέα ανάπτυξη τώρα"το Συμβούλιο των Χριστιανικών Εκκλησιών Γερμανίας προσκαλεί τους Χριστιανούς όλων των δογμάτων στις 7 Σεπτεμβρίου 2012στον εορτασμό της Oικουμενικής ημέρας της Δημιουργίας.
Ομιλητής θα είναι Πρωτοπρεσβύτερος της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Mannheim.
Ακολουθούν φωτογραφίες από παλαιότερους εορτασμούς.

Orthodoxe Wasserzeremonie




ΠΗΓΗ ''ΑΚΤΙΝΕΣ''


 

Κυριακή, 19 Αυγούστου 2012

Στην Κεντρική Επιτροπή του "Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών" θα μιλήσει ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος

 

Συμπροσευχή Πατριάρχη Βαρθολομαίου με μέλη του ΠΣΕ
Φεβρουάριος 2008
Ἀνακοινωθὲν ἐπὶ τῇ μεταβάσει τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου εἰς Κρήτην (19.09.2012)

Ἀνακοινοῦται ὅτι ἡ Α.Θ.Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος πρόκειται νὰ ἐπισκεφθῇ τὴν Κρήτην ἀπὸ 1ης μέχρι καὶ 4ης προσεχοῦς Σεπτεμβρίου προκειμένου ὅπως:
α) ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἀδελφικὴν πρόσκλησιν τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ρεθύμνης καὶ Αὐλοποτάμου κ. Εὐγενίου νὰ ἐπισκεφθῇ καὶ εὐλογήσῃ τὴν ἐπαρχίαν ἐν ᾗ προσφάτως κατεστάθη ποιμενάρχης,
β) ἐγκαινιάσῃ τὸ Καθολικὸν τῆς Ἱερᾶς γυναικείας Πατριαρχικῆς καὶ Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Ζωοδόχου Πηγῆς (Χρυσοπηγῆς) Χανίων, καί

γ) ὁμιλήσῃ ἐνώπιον τῆς ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἀκαδημίᾳ Κρήτης συνερχομένης Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν.

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 19ῃ Αὐγούστου 2012

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου
Από την ιστοσελίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου
____________________
Σημειώνεται ότι η Κεντρική Επιτροπή του ΠΣΕ θα συνέλθει στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης από 28 Αυγούστου έως 5 Σεπτεμβρίου 2012. Αυτή θα είναι η τελευταία συνεδρίαση της Επιτροπής με την παρούσα σύνθεσή της που εξελέγη τον Φεβρουάριο του 2006 στην 9η Συνέλευση στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας. Η νέα Κεντρική Επιτροπή αναμένεται να εκλεγεί από την 10η Συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί στην Κορέα από 30 Οκτωβρίου έως 8 Νοεμβρίου 2013.


ΠΗΓΗ ''ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ


 

Τρίτη, 14 Αυγούστου 2012

Αντιμετώπιση αιρετικών κατά τον άγ. Ιω. Χρυσόστομο

 


Κατὰ τὸν ἱ. Χρυσόστομο:
ἀγώνας καὶ προσευχὴ γιὰ
τὴναντιμετώπισι των Οικουμενιστών




«Οἱ φιλόπονοι τῶν γεωργῶν, ἐπειδὰν ἴδωσι δένδρον ἄκαρπον... διαφθεῖρον τὰ ἥμερα τῶν φυτῶν, μετὰ πολλῆς ἐκτέμνουσιν αὐτὸ τῆς σπουδῆς».



Οἱ φιλόπονοι γεωργοί, γράφει ὁ ἱ. Χρυσόστομος, τὰ ἄκαρπα δένδρα ποὺ φύτρωσαν ἀνάμεσα στὰ ἥμερα, καὶ ποὺ ἡ σκιὰ καὶ οἱ ρίζες τῶν ἄκαρπων ἐμποδίζει τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἄλλων καρποφόρων φυτῶν, τὰ ξεριζώνουν.


Πολλές φορές, ὅμως, συντελεῖ στὴν ἐκρίζωση τοῦ δέντρου ἕνας ἰσχυρότατος ἄνεμος.
Ἡ αἵρεση τῶν Ἀνομοίων (αὐτοὺς παρομοίαζε, τότε, ὡς ἄγριο δένδρο ὁ ἱ. Χρυσόστομος, σήμερα δὲ) καὶ ἡ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἶναι ὡς ἄλλο ἄγριο καὶ ἀνήμερο δένδρο (ἂν καὶ λόγῳ τῆς ἀγνοίας τῶν πολλῶν καὶ τῆς δολιότητος τῶν Οἰκουμενιστῶν φαντάζει ὡς ἥμερο).
Ἡ ἀντιμετώπισή του μᾶς ταλαιπωρεῖ καὶ φαίνεται δυσκολοπολέμητος, λόγῳ τοῦ ὅτι καθοδηγεῖται ἀπὸ τοὺς ἔχοντες τὴν μεγίστην θεσμικὴ ἐν Ἐκκλησίᾳ ἐξουσία (δηλ. Πατριάρχες, Ἐπισκόπους καὶ τοὺς συνοδοιποροῦντες μὲ αὐτοὺς ἀκαδημαϊκοὺς θεολόγους).
Γιὰ τὴν ἐκρίζωσή του, συμβουλεύει ὁ ἱ. Χρυσόστομος ὅλους, καὶ ἰδιαίτερα τοὺς ποιμένες (ὡς κατ’ ἐξοχὴν «φιλόπονους γεωργούς»), χρειάζεται, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν μὲ κάθε ἐκκλησιαστικὸ μέσο ἀντιαιρετικὸ ἀγῶνα καὶ ἡ διὰ τῆς προσευχῆς θερμὴ ἐπίκληση τοῦ θείου ἐλέους (ἐν βαθείᾳ συνειδήσει τῆς ἐπικινδυνότητός του), ὥστε ὁ Θεὸς διὰ τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος «πρόρριζον ἀνασπάσῃ τὴν αἵρεσιν» τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
Γιατὶ αὐτὸ τὸ αἱρετικὸ «δένδρον τῶν Ἀνομοίων (καὶ τῶν Οἰκουμενιστῶν) οὐ Παῦλος ἐφύτευσεν, οὐκ Ἀπολλὼς ἐπότισεν, οὐχ ὁ Θεὸς ηὔξανεν, ἀλλ' ἐφύτευσε μὲν λογισμῶν ἄκαιρος περιεργία, ἐπότισε δὲ ἀπονοίας τῦφος, ηὔξησε δὲ φιλοδοξίας ἔρως» καὶ ἀταξία ἤθους.
Αὐτή, ἐξ ἄλλου, ἡ φροντίδα μας γιὰ τὴν ἐκδίωξη τῆς αἱρέσεως, γίνεται γιὰ τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ «ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας».
Ἀκόμα κι ἂν βρισκόμαστε ἀντιμέτωποι μὲ τὴν ἔσχατη αἵρεση τῆς ἱστορίας, τὸν Οἰκουμενισμὸ (ὅπως εὐλαβεῖς καὶ ἅγιοι σύγχρονοι γέροντες λέγουν), μὲ τὸν ἀγῶνα καὶ τὴν ὁμολογίαν μας ἐκδηλώνουμε τὴν πρόθεσή μας νὰ ἐφαρμόσουμε τὶς πρὸς τοῦτο Ἐντολὲς καὶ διδασκαλίες τοῦ Κυρίου καὶ τῶν Ἁγίων, καὶ ὅτι ἐπιζητοῦμε τὴν σωτηρίαν διὰ τὸν ἑαυτό μας καὶ ὅσους ἀπὸ τοὺς οἰκείους καὶ ἀδελφούς μας διαθέτουν τὴν καλήν διάθεση.

«Φιλορθόδοξος Ἕνωσις “Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος”»



Τὸ κείμενο τοῦ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου:
«Οἱ φιλόπονοι τῶν γεωργῶν, ἐπειδὰν ἴδωσι δένδρον ἄκαρπον καὶ ἀνήμερον τοῖς αὐτῶν λυμαινόμενον πόνοις καὶ τῇ τῆς ρίζης τραχύτητι καὶ τῇ βαρύτητι τῆς σκιᾶς διαφθεῖρον τὰ ἥμερα τῶν φυτῶν, μετὰ πολλῆς ἐκτέμνουσιν αὐτὸ τῆς σπουδῆς. Πολλάκις δὲ αὐτοῖς καὶ ἄνεμός ποθεν ἐξελθών, συνεφάπτεται τῆς τομῆς, καὶ τῇ κόμῃ τοῦ δένδρου προσπεσὼν καὶ μετὰ πολλῆς τινάξας τῆς σφοδρότητος, συνέκλασέ τε αὐτὸ καὶ εἰς τὴν γῆν ἔρριψε, καὶ τοῦ πόνου τὸ πλέον αὐτοῖς ἐπεκούφισεν. Ἐπεὶ οὖν καὶ ἡμεῖς δένδρον ἐκτέμνομεν ἄγριον καὶ ἀνήμερον, τῶν Ἀνομοίων τὴν αἵρεσιν, παρακαλέσωμεν τὸν Θεὸν πέμψαι τοῦ Πνεύματος ἡμῖν τὴν χάριν, ἵνα ἀνέμου σφοδρότερον παντὸς προσβαλοῦσα πρόρριζον ἀνασπάσῃ τὴν αἵρεσιν, τὸ πλέον ἡμῖν ἐπικουφίζουσα τοῦ πόνου.


Ἤδη γάρ που καὶ γῆ χερσωθεῖσα καὶ γεωργικῶν οὐκ ἀπολαύσασα χειρῶν, πονηρὰς βοτάνας καὶ ἀκανθῶν πλῆθος καὶ δένδρα ἄγρια ἐξέβρασεν ἐκ τῶν οἰκείων κόλπων πολλάκις· οὕτω καὶ ἡ τῶν Ἀνομοίων ἐρημωθεῖσα ψυχὴ καὶ τῆς ἀπὸ τῶν Γραφῶν ἐπιμελείας οὐκ ἀπολαύσασα, οἴκοθεν καὶ ἀπ' αὐτῆς τὴν ἀγρίαν ταύτην καὶ ἀνήμερον ἐξέβρασεν αἵρεσιν. Τοῦτο γὰρ τὸ δένδρον οὐ Παῦλος ἐφύτευσεν, οὐκ Ἀπολλὼς ἐπότισεν, οὐχ ὁ Θεὸς ηὔξανεν, ἀλλ' ἐφύτευσε μὲν λογισμῶν ἄκαιρος περιεργία, ἐπότισε δὲ ἀπονοίας τῦφος, ηὔξησε δὲ φιλοδοξίας ἔρως.


Καὶ δεῖ τῆς τοῦ Πνεύματος ἡμῖν φλογός, ἵνα μὴ μόνον ἀνασπάσωμεν, ἀλλὰ καὶ κατακαύσωμεν τὴν πονηρὰν ταύτην ρίζαν, καλέσωμεν τοίνυν αὐτόν, τὸν ὑπ' ἐκείνων μὲν βλασφημούμενον, ὑφ' ἡμῶν δὲ εὐφημούμενον Θεόν, καὶ παρακαλέσωμεν, ὥστε καὶ τὴν γλῶτταν ἡμῶν πρὸς πλείονα διεγεῖραι δρόμον καὶ τὴν διάνοιαν ἡμῖν πρὸς σαφεστέραν διανοῖξαι τῶν λεγομένων σύνεσιν. Ὑπὲρ γὰρ αὐτοῦ καὶ τῆς αὐτοῦ δόξης ἅπας ἡμῖν ὁ πόνος, μᾶλλον δὲ ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας».



(Χρυσοστόμου Ἰω., Περὶ Ἀκαταλήπτου, (Πρὸς Ἀνομοίους λόγ. α΄), TLG, Homily 3, line 160).

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2012

Οικουμενιστική συνάντησις του «διεθνούς μοναχισμού»!



ΜΕΣΑ στὸν ἀπίστευτο καταιγισμὸ τῶν οἰκουμενιστικῶν ἐκδηλώσεων, ἔχουμε χάσει τὸ λογαριασμὸ τῶν οἰκουμενιστικῶν «θεσμῶν»!
Τὸν περασμένο μήνα διαβάσαμε γιὰ τὴ συνάντηση καὶ συμπροσευχὴ τοῦ «Διεθνοῦς Συνδέσμου Μοναχῶν καὶ Μοναζουσῶν»! Ἡ συνάντηση αὐτοῦ τοῦ περίεργου «Συνδέσμου»γίνεται κάθε δύο χρόνια καὶ ἀπαρτίζεται ἀπὸ «μοναχοὺς» καὶ «μοναχὲς» ὅλων τῶν χριστιανικῶν «δογμάτων».
Ἐφέτος ἡ συνάντηση ἔγινε στὴν περιοχὴ Tarascon στὴ νότια Γαλλία καὶ στὴν κοινότητα τῶν διαμαρτυρομένων τοῦ Pomeyrol, μὲ τὴ συμμετοχὴ 68 μοναχῶν, μοναζουσῶν καὶ μερικῶν λαϊκῶν ἀπὸ 21 χῶρες. Πρόεδρος τοῦ«Διεθνοῦς Συνδέσμου Μοναχῶν καὶ Μοναζουσῶν» εἶναι ὁ ἐπίσκοπος Σινώπης Ἀθηναγόρας.
Θέμα τοῦ φετινοῦ συνεδρίου ἦταν: «Ἀκοῦστε! Ὁ Θεὸς μᾶς μιλάει. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ στὴ ζωὴ τοῦ κόσμου»! Μένουμε πραγματικὰ ἄναυδοι μὲ τὸ θράσος τῶν ὀρθοδόξων οἰκουμενιστῶν.Πρῶτον τί θὰ πεῖ: «Διεθνὴς Σύνδεσμος Μοναχῶν καὶ Μοναζουσῶν»; Οὔτε κἄν, ἡ λέξη «Χριστιανικὸς»δὲν ἀναφέρεται.
Τυχαῖα;Μᾶλλον ὄχι! Διότι «μοναχισμὸ» ἔχει καὶ ὁ Ἰνδουισμός, ὁ Βουδισμός, ὁ Ζενισμὸς καὶ ἄλλα θρησκεύματα! Διερωτώμεθα: μήπως εἶναι ἀνοικτὸς ὁ διεθνὴς αὐτὸς σύνδεσμος καὶ γιὰ δαύτους;
Δεύτερον,τί σχέση μπορεῖ νὰ ἔχει ὁ Ὀρθόδοξος Μοναχισμός, τῆς νίψεως καὶ τῆς νοερᾶς προσευχῆς μὲ τὸν παπικὸ μοναχισμό, ὁ ὁποῖος εἶναι στὴν οὐσία ὁ «στρατὸς τοῦ πάπα»,ἀπόλυτα ἀποπνευματωμένος, ἕτοιμος νὰ ὑπερασπιστεῖ τὶς κακοδοξίες τοῦ παπισμοῦ;Τί σχέση μπορεῖ ἔχει μὲ τὸν ἀνύπαρκτο προτεσταντικὸ «μοναχισμὸ» τοῦ ὀρθολογισμοῦ καὶ τῶν αἱρέσεων; Ἀκοῦστε το καλὰ κύριοι τοῦ οἰκουμενισμοῦ: ὁ Θεὸς δὲ μιλάει ὅπου ἐσεῖς θέλετε, ἀλλὰ μόνο στὶς ἁγνὲς ψυχές, ποὺ χαριτώνονται μέσα στὴν Ἁγία Του Ἐκκλησία,τὴν Ὀρθοδοξία! Τὸ ξέρετε μήπως, ὅτι καὶ ὁ διάβολος μιλάει, παριστάνοντας τὸ Θεό;Πάντως σᾶς βεβαιώνουμε πὼς στὸν περίεργο «σύνδεσμό» σας ὁ Θεὸς δὲ μίλησε!
Ορθόδοξος Τύπος, 10/08/2012

Κυριακή, 5 Αυγούστου 2012

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣ​Η ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 3 ΤΟ Μ.M ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚ​Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣ​Η  ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 3 ΤΟ Μ.M ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚ​Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
Η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ  ΚΛΗΡΙΚΟΛΑΪΚΗ  ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΛΕΙ ΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΛΑΟ ΑΠΟ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΛΑΟΣΥΝΑΞΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 3 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ ΑΘΗΝΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΗΝ ΝΕΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ,ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ.ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΘΗΝΩΝ ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ.. - ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ -.

Η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΚΛΗΡΙΚΟΛΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ

Παρασκευή, 3 Αυγούστου 2012

ΔΟΛΙΟΤΗΣ ΚΑΙ ΕΧΘΡΟΤΗΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

Τό Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών είναι ένας οργανισμός πού διακηρυγμένο στόχο έχει «να καλλιεργήση την ενότητα των Χριστιανικών εκκλησιών και Όμολογιών σε δύο μορφές: α) ως κοινή δέσμευση για άλληλοανάγνώριση, άλληλοεκτίμησι, συμπόρευσι στην ιστορία, συνεργασία σε πρακτικό επίπεδο, και στην ιεραποστολή, β) ώς κλήσι για ενότητα εν τη μια πίστει, τη μια ευχαριστία και τη μια κοινή ζωη της αδιαιρέτου Εκκλησίας» (Υπόμνημα τον Άγιου Όρους για το Π.Σ.Ε.», Συμπεράσματα, § 1, στο περιοδ. «Παρακαταθήκη», Μαρ.-Άπρ. 2οο8, σελ.7).

Βάσει αυτών δηλαδή, δεσμευόμαστε να άναγνωρίσουμε τις αιρετικές ομολογίες, πού ό Απόστολος Παύλος μας διδάσκει να αποφεύγουμε («παραιτού») χωρίς αυτές να έχουν δείξει κάποια ειλικρινή διάθεση αλλαγής, αντίθετα συνεχίζουν να αυξάνουν τις αιρέσεις τους! Καί, το Π.Σ.Ε. μας καλεί νά ενωθούμε στην όποια πίστη, θά προκύψει άπό τους Διάλογους και όχι στήν ΜΙΑ πίστη τής ΜΙΑΣ αδιαιρέτου Εκκλησίας.

Στό ίδιο «Υπόμνημα» διαβάζουμε: «Ύπό τήν παρούσα μορφή ένότητος οι εκκλησίες-μέλη τοϋ Π.Σ.Ε. προσανατολίζονται να άλληλοαναγνωρίσουν τό Βάπτισμα τους. Δυστυχώς ώρισμένες Όρθόδοξες Εκκλησίες έχουν προχωρήσει στήν άναγνώρισι του Βαπτίσματος των αυτιχαλκηδονίων και τών προτεσταντικών Όμολογιών τής Γερμανίας» (Υπόμνημα του Αγίου Όρους για τό Π.Σ.Ε., οπ. παρ). Ήδη ή αναγνώριση προχώρησε και σε μυστηριακό επίπεδο. Και «ό πράσινος» Πατριάρχης όχι μόνο δεν οργάνωσε κάποιο συνέδριο ως αντίδοτο καί αντίδραση (όπως αυτά γιά τό περιβάλλον), κάποια διαμαρτυρία (γιατί όχι μαρτυρία πίστεως), άλλά αντίθετα -όπως θα δούμε- επαίνεσε το Π.Σ.Ε.!

ιι) Στήν 9η Συνέλευση τού Π.Σ.Ε., πού έγινε στο Πόρτο Αλέγκρε (2006), έπανελήφθη ή κακόδοξη θέση περι υπάρξεως πολλών Εκκλησιών παράλληλα με τή ΜΙΑ Όρθόδοξη Εκκλησία θέση, πού αδιαμαρτύρητα αποδέχτηκαν οί παρόντες Έλληνες Όρθόδοξοι Έπισκοποι Δημητριάδος Ίγνάτιος και Καλαβρύτων Αμβρόσιος.
Επίσης, αποδέχτηκαν τή θέση, πώς ή πληθώρα τών κακοδοξιών και πλανών τών «εκκλησιών» τού Π.Σ.Ε. είναι «διαφορετικοί τρόποι διατύπωσης της ίδιας Πίστης» και «ποικιλία Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος» («Θεοδρομία», περιοδ., τ. 1°,Ίαν.-Μαρ. 2οο8, σελ. 131).

Και όλα αυτά τά προδοτικά κατορθώματα επαίνεσε ό κ. Βαρθολομαίος με ομιλία, πού εκφώνησε στηνΈλβετία (17/2/08) γιά τά 6ο χρόνια άπό τήν ίδρυση τού Π.Σ.Ε. Στήν ομιλία αυτή, πού δημοσίευσε ή «Φιλορθόδοξη Ένωση Κοσμάς Φλαμιάτος», ό Πατριάρχης με καμάρι είπε, ότι «συμμετέχομεν μετά μεγίστης χαράς και βαθείας προς τόν έν Τριάδι Θεόν ευγνωμοσύνης εις τήν χαρμόσυνον ταύτην έπέτειον» τού Π.Σ.Ε. πού «κηρύσσει τόν Χριστόν και μόνον τόν Χριστόν»!!!

Σέ Εγκύκλιο τού Πάπα (Ιούλιος 2007) διακηρύσσεται πώς τό Βατικανό αποτελεί τή μοναδική πραγματική Εκκλησία, ένώ ή Όρθόδοξη Εκκλησία έχει «έλλειμμα», δέν είναι ή σωστή Εκκλησία!
Σημειωτέον ότι ό Πατριάρχης ακόμα δέν αντέδρασε σέ αυτή τήν κακοποίηση τής Αλήθειας, έσιώπησε πλήρως. Αντίθετα, όταν ανακύπτουν Διοικητικής ύφής θέματα (π.χ. ή ιστορία με τις Νέες Χώρες ή ή ανυπακοή τής Μονής Έσφιγμένου) «έχει γεμάτη τή φαρέτρα του», όπως δήλωσε στήν ελληνική τηλεόραση, διά νά πολεμήσει γιά τά κεκτημένα εξουσιαστικά δικαιώματά «του», τά όποία τοποθετεί πάνω άπό τά θέματα τής Πίστεως. (Έχει προκαλέσει αλγεινή εντύπωση στους χριστιανούς ή επιμονή του κ. Βαρθολομαίου γιά τήν έκπαραθύρωση άπό τό Άγιον "Ορος τών μοναχών τής'Ι. Μ. Έσφιγμένου με οποιοδήποτε κόστος. Επανέρχεται κάθε τόσο (φανερά και κρυφά) και προτρέπει φορτικά τήν ελληνική πολιτεία γιά τήν αποβολή με βίαιο τρόπο τών Έσφιγμενιτών μοναχών, όπως φάνηκε και στήν επίσκεψη του στό Άγιον "Ορος (22/8/2008). «"Είναι ακατανόητοι οί λόγοι γιά τους οποίους ή Πολιτεία αναβάλλει να εκτελέσει τά έκκλησιαστικώς και δικαστικώς άποφασισθέντα'' είπε ό Πατριάρχης, ό όποίος κάλεσε έμμεσα τις αρμόδιες Αρχές νά εφαρμόσουν τους νόμους» (Έφημ. «Τά Νέα», 2/8/2008).
Τό νά εφαρμοστούν, όμως, ή νά μήν εφαρμοστούν κάποιες δικαστικές αποφάσεις, πού αφορούν σέ εκκλησιαστικά θέματα, με βίαιο τρόπο άπό τήν πολιτεία (αποφάσεις πού είναι μάλιστα άμφισβητούμενες) μικρή σημασία έχει γιά τήν Εκκλησία. Αντίθετα, ή ανυπακοή και ή παράβαση θείων Εντολών και Ι. Κανόνων (πού έχουν σχέση μέ ή σωτηρία τών ψυχών), άπό αυτόν πού έτάχθη φύλακάς τους, αυτό πράγματι είναι μεγάλο και φοβερό ολίσθημα, αποτελεί τραγωδία· και δέν καταλαβαίνει ό Πατριάρχης, ότι επιμένοντας στήν εφαρμογή ανθρώπινων νόμων, αναδεικνύει κραυγαλέα τή δική του ανυπακοή στους θείους νόμους;
).

Και επειδή οί Οίκουμενιστές επικαλούνται κάποιες Πανορθόδοξες Συνόδους, όταν τους συμφέρει, θά ήθελα έδώ νά θυμήσω, ότι στήν απόφαση τής Γ' Πανορθοδόξου Διασκέψεως τής Ρόδου (1964), προϋπόθεση γιά τήν έναρξη του Θεολογικού Διαλόγου μέ τούς Ρωμαιοκαθολικούς ήταν ή καταδίκη και κατάργηση τής Ούνίας. Και όμως, χωρίς νά καταργηθεί ή Ουνία ο Διάλογος άρχισε, καταστρατηγώντας απόφαση Πανορθοδόξου Συνόδου!

Στή συνέχεια, αφού ή Ρώμη «έπι όκταετίαν άπό τής ενάρξεως του Διαλόγου (1980)» κωλυσιεργούσε στήν άντιμετώπιση τού θέματος τής Ουνίας, μετά την απαίτηση τών Όρθοδόξων «στό freising του Μονάχου (Ιούν. 199ο)... συνέβη τό σημαντικότατο γεγονός τής καταδίκης τής Ούνίας και άπό ορθοδόξους και άπό ΡΚαβολικούς», αφού ή Ουνία «όπου έφηρμόσθη, απέτυχε νά υπηρέτηση τον σκοπόν τής προσεγγίσεως τών Εκκλησιών αντιθέτως προκάλεσε διαιρέσεις (Ζήση Θεόδωρου, πρωτοπρ., Ούνία, Ή Καταδίκη της, ο. 15-16).
΄Ομως οί ΡΚαθολικοί ανέτρεψαν τήν απόφαση αύτή (πού ελήφθη -όπως φαίνεται- κατά λάθος και κατα παράβαση τών μυστικώς συμφωνηθέντων, κοινώς τούς ξέφυγε)

«Σχεδόν αμέσως μετά τήν καταδίκη τής Ούνίας στό freising και την διαφαινόμενη απόφαση του Βατικανού νά συνεχίσει τήν υποστήριξη τής Ουνίας» ό Πατριάρχης Βαρθολομαίος έτόνιζε, ότι υπάρχει κίνδυνος διακοπής τού Διαλόγου: «Γιά τήν απόκρουση τής επιθέσεως τών Ουνιτών θά ύπαρξη ένα μέτωπο ολόκληρης τής Όρθοδοξίας. Σέ περίπτωση πού οί φόβοι μας επαλήθευαν, η Ορθοδοξία όμοφωνούσα, δέν θά διστάση νά διακόψη τόν διάλογο»! Έγινε και έκτακτη σύσκεψη στό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως μέ τά μέλη τής διορθοδόξου άντιπροσωπείας και αποφασίστηκε ό «διάλογος νά διακοπει ώς προς τήν συζήτηση θεολογικών διαφορών και νά επικεντρωθεί στό πρόβλημα τής Ούνίας...» (Ζήση Θεόδωρου, πρωτοπρ., Ουνία, Η Καταδίκη της, σελ.38-39).

Απεδείχθη, όμως, ότι αυτά δέν ήσαν παρά λόγια και κοινώς «στάχτη στά μάτια» τών αυτοχθόνων Όρθοδόξων. Γιατί και στό Κείμενο τής Ραβέννας πάλι παρεκάμφθη τό θέμα τής Ούνίας. Γράφει αγιορείτης μοναχός: «Μεγάλην άναισχυντίαν άλλα και άπόκρυψιν τής αληθείας έκ μέρους ων Βατικανού, εκ δέ τών ημετέρων παντελή έλλειψιν στοιχειώδους άξιοπρεπείας, καταδεικνύει ή παράκαμψις του ζητήματος τής Ούνίας διά.. ."τό εγγύς μέλλον"» («Παρακαταθήκη», περιοδ., άρ. 59 Απρ. 2οο8, σελ. 11). Δεν φαίνεται λοιπόν, ότι όλα είναι μιά συμπαιγνία;

Γιά όποιον αμφιβάλλει ακόμα, παραθέτω άλλη μία ένέργεια τού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Αυτός πού έλεγε τ0 1990 ότι: «γιά τήν απόκρουση τής επιθέσεως τών Ούνιτών θά ύπαρξη ένα μέτωπο ολόκληρης τής Ορθοδοξίας. Σέ περίπτωση πού οί φόβοι μας επαλήθευαν, ή Ορθοδοξία ομοφωνούσα, δέν θά διστάση νά διακόψη τόν διάλογο» μέ τούς Παπικούς, λοιπόν ό Πατριάρχης, όχι μόνο συνέχισε τόν Διάλογο, υποχωρώντας συνεχώς στίς απαιτήσεις τού Βατικανού και παρά τήν αναβάθμιση τής Ούνίας άπό τόν Πάπα, άλλά και επέτρεψε τό 2007 «τήν παρουσία του εκπροσώπου τής Ούνίας κατά τήν Θ. Λειτουργίαν» στό Φανάρι και -τό φοβερότερον- επέδωσε ό Πατριάρχης Βαρθολομαίος, έν πάση έπισημότητι τιμητικό δώρο στόν Ουνίτη Έπίσκοπο!!!

Εδημοσιεύθη εις τον ''Ελεύθερο Τύπο'' και ο άρθρο έγραφε τα εξής:

«Ένα άγιο ποτήρι προσέφερε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος ως δώρο στο νέο επίσκοπο των βυζαντινής παραδόσεως Ρωμαιοκαθολικών (Ουνιτών) της Ελλάδος κ. Δημήτριο (Σαλάχα),που χειροτονήθηκε και ενθρονίστηκε προχθές Σάββατο, στο ναό τον οποίο διαθέτουν στην οδό Αχαρνών.
Κατά την ενθρονιστήρια ομιλία του ο νέος επίσκοπος των Ουνιτών της Ελλάδας, που πήρε τον τίτλο «Καρκαβίας», μιας παλιάς επισκοπής στην περιοχή της σημερινής Τυνησίας, σημείωσε ότι επισκέφθηκε τον Οικουμενικό Πατριάρχη στο ξενοδοχείο που διέμενε, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα, και τον ενημέρωσε για την εκλογή του και εκείνος του δώρισε το άγιο ποτήρι, το οποίο, όπως είπε, υπό τα χειροκροτήματα των παρόντων, θα το χρησιμοποιεί σε κάθε λειτουργία, την οποία θα τελεί από δω και πέρα.
Ο κ. Δημήτριος είναι μετριοπαθής κληρικός, άριστος γνώστης της ορθόδοξης διδασκαλίας και παράδοσης, καθηγητής σε καθολικά πανεπιστήμια, από τους πιο ειδικούς σε θέματα Κανονικού Δικαίου, εκ των στελεχών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας που συμμετέχουν στη Μεικτή Επιτροπή Θεολογικού Διαλόγου με τους ορθοδόξους και παλιός γνώριμος του κ. Βαρθολομαίου»
. (ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ 26/5/08)

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2012

Ο “ξεροκέφαλος Νεομάρτυς Ιωάννης κσι η νηστεία του Δεκαπενταύγουστου.

Ο “ξεροκέφαλος Νεομάρτυς Ιωάννης κσι η νηστεία του Δεκαπενταύγουστου.
AddThis Social Bookmark Button
Νόμους φυλάττων νηστίμου καιροῦ πόθῳ,
ζωὴν ἔθυσας, ὦ Ἰωάννη μάκαρ.
Ἅγιος Νεομάρτυς Ἰωάννης ὁ ἐκ Μονεμβασίας
. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης καταγόταν ἀπὸ τὰ μέρη τῆς Μονεμβασίας. Ὁ ἱερέας πατέρας του καταγόταν ἀπὸ τὸ Γεράκι, ἐνῶ ἡ μητέρα του ἀπὸ τὸ γειτονικὸ χωριὸ Γοῦβες τῆς Μονεμβασίας. Στὶς Γοῦβες, σύμφωνα μὲ μαρτυρίες, τοποθετήθηκε ἐφημέριος ὁ πατέρας τοῦ Νεομάρτυρα καὶ ἐκεῖ γεννήθηκε τὸ 1758 ὁ Ἰωάννης, γι’ αὐτὸ καὶ κατὰ πολλούς, πῆρε τὴν προσηγορία Γουβιώτης. Ἀπὸ μικρὸς ὁ Ἰωάννης, προσπαθοῦσε νὰ μιμεῖται τὴν ζωὴ τοῦ ἱερέα πατέρα του, τὸν βοηθοῦσε στὶς δουλειὲς τῆς Ἐκκλησίας, ἐνῶ πάντα θυμόταν ὅτι αὐτὸς ἦταν “παπᾶ υἱὸς” καὶ ἔπρεπε νὰ προσέχει τὴν συμπεριφορά του, ὥστε νά᾽ ναι παράδειγμα γιὰ τὰ ὑπόλοιπα παιδιὰ τῆς ἡλικίας του.
. Τὸ ἔτος 1770 οἱ ὀρδὲς τοῦ Ἀλβανοῦ Χατζῆ Ὀσμάν, ἀφοῦ κατέπνιξαν κάθε σημεῖο ἑλληνικῆς ἀντίστασης, ἔφτασαν καὶ στὶς Γοῦβες. Οἱ Ἀρβανίτες σκότωσαν τὸν πατέρα τοῦ Ἰωάννη καὶ ἐν συνεχείᾳ αἰχμαλώτισαν τὸν ἴδιο καὶ τὴν μητέρα του, ἐνῶ τοὺς πῆραν μαζί τους στὴν Λάρισα, ὅπου ἐκεῖ πουλήθηκαν δύο καὶ τρεῖς φορὲς ὁ καθένας ξεχωριστά. Ὕστερα ἀπὸ δύο χρόνια ξαναπουλήθηκαν ἀλλὰ αὐτὴ τὴν φορὰ ἀγοράσθηκαν ἀπὸ τὸ ἴδιο ἀφεντικό, ἕναν Τοῦρκο ποὺ εἶχε κτήματα καὶ ὑποστατικά.
Αὐτὸς ὁ Τοῦρκος δὲν εἶχε παιδιὰ καὶ βλέποντας τὰ χαρίσματα τοῦ Ἰωάννη, ὁ ὁποῖος ἦταν πολὺ ἔξυπνος γιὰ τὴν ἡλικία του, πρόθυμος, πειθαρχικὸς καὶ σβέλτος στὴν δουλειά, σκέφτηκε μαζὶ μὲ τὴν γυναίκα του νὰ τὸν κάνουν ψυχοπαίδι τους. Ἀπὸ τὴν στιγμή, λοιπόν, ἐκείνη, προσπαθοῦσε καθημερινὰ νὰ τὸν διαστρέψει ἀπὸ τὴν πίστη τῶν χριστιανῶν καὶ νὰ τὸν κάνει Ὀθωμανό. Ἀρχικά, προσπάθησε μὲ κολακεῖες καὶ ὑποσχέσεις καὶ κατόπιν μὲ φοβέρες καὶ βασανισμούς, νὰ κάμψει τὴν ἀντίσταση τοῦ 15χρονου Ἰωάννη, ὁ ὁποῖος ὅμως ἔστεκε στερεὸς καὶ ἀκλόνητος στὴν χριστιανικὴ πίστη του.
. Μία μέρα ὁ ἀφέντης κουράστηκε νὰ παρακαλεῖ τὸν Ἅγιο νὰ ἀλλαξοπιστήσει καὶ θυμωμένος ὅπως ἦταν, τὸν ὁδήγησε στὴν αὐλὴ τοῦ Τζαμιοῦ. Ἐκεῖ μαζεύτηκαν πολλοὶ Ἀγαρηνοί, ποὺ προσπαθοῦσαν μὲ χτυπήματα, φοβέρες καὶ σπαθισμοὺς νὰ κάνουν τὸν Μάρτυρα νὰ τουρκίσει. Ἡ ἀπάντηση ὅμως τοῦ Ἰωάννη ἦταν ξεκάθαρη: Ἐγὼ δὲν γίνομαι Τοῦρκος. Χριστιανὸς εἶμαι καὶΧριστιανὸς θέλω νὰ πεθάνω.
. Ἐκτὸς ὅμως ἀπὸ τὸν Ἀγαρηνὸ καὶ ἡ γυναίκα του προσπαθοῦσε καθημερινὰ μὲ μαγεῖες καὶ σατανικὰ γοητεύματα νὰ ξεμυαλίσει τὸν Ἅγιο ἢ νὰ τὸν κάνει νὰ κυριευτεῖ ἀπὸ σαρκικὲς ἐπιθυμίες καὶ ἔτσι νὰ τὸν τουρκίσουν. Ἀλλά, ὁ Ἰωάννης, ἔχοντας τὸν Θεὸ μέσα του ἔμεινε καθαρὸς ἀπ’ ὅλα. Ἡ θεία χάρη τὸν φύλαξε ἀπ’ ὅλα τὰ διαβολικὰ τεχνάσματα τῆς γυναίκας τοῦ Ἀγαρηνοῦ.
. Ἔφθασε ὅμως ἡ νηστεία τῆς Παναγίας, τὸν δεκαπενταύγουστο. Ὁ Τοῦρκος, μόλις κατάλαβε ὅτι ὁ Ἰωάννης δὲν ἤθελε νὰ χαλάσει τὴν νηστεία καὶ νὰ ἀρτυθεῖ, ἀποφάσισε νὰ τὸν κλείσει σ’ ἕνα στάβλο. Ἐκεῖ τὸν κλειδαμπάρωσε γιὰ ὅλο τὸ διάστημα τῶν 15 ἡμερῶν καὶ πότε τὸν κρεμοῦσε καὶ τὸν κάπνιζε μὲ ἄχυρα καὶ πότε τὸν χτυποῦσε μὲ τὸ σπαθὶ τοῦ προσπαθώντας νὰ τὸν κάνει νὰ φάει καὶ νὰ χαλάσει τὴν νηστεία. Ἀλλὰ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὄχι ἁπλῶς δὲν ἔφαγε ἀρτυμένα φαγητά, ἀλλὰ οὔτε κἂν τὰ δοκίμασε καὶ παρακαλοῦσε καὶ προσευχόταν στὴν Παναγία νὰ τὸν βοηθήσει νὰ μὴν ἀρτυθεῖ, ἐνῶ προτιμοῦσε καλύτερα νὰ θανατωθεῖ παρὰ νὰ χαλάσει τὴν νηστεία.
. Ὁ ἀφέντης του, βλέποντας ὅτι δὲν πείθεται, τὸν ἄφηνε νηστικὸ 2 καὶ 3 ἡμέρες, χωρὶς νὰ τοῦ δίνει τίποτε νὰ φάει. Ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριά, ἡ μητέρα τοῦ Ἰωάννη στεκόταν κοντὰ στὸν γιό της καὶ βλέποντάς τον ἀποκαμωμένο ἀπὸ τὰ βασανιστήρια καὶ ἀπὸ τὴ νηστεία, τὸν παρακινοῦσε νὰ φάει λέγοντάς του: Φάε γιέ μου ἀπὸ αὐτὰ τὰ φαγητὰ γιὰ νὰ μὴν πεθάνεις καὶ ὁ Θεὸς καὶ ἡ Παναγία σὲ συγχωροῦν, γιατί δὲν τὸ κάνεις μὲ τὸ θέλημά σου, ἀλλὰ ἀπὸ ἀνάγκη. Λυπήσου με καὶ ἐμένα τὴν φτωχὴ καὶ στενοχωρημένη μητέρα σου καὶ μὴ θελήσεις νὰ πεθάνεις παράκαιρα καὶ μὲ ἀφήσεις ἀπαρηγόρητη σ’ αὐτὴ τὴν σκλαβιὰ καὶ ξενιτιά.
. Στὶς παρακλήσεις αὐτὲς τῆς μητέρας του ὁ Ἰωάννης ἀπάντησε: Γιατί κάνεις ἔτσι μητέρα μου καὶ γιὰ ποιό λόγο κλαῖς; Γιατί δὲν μιμεῖσαι καὶ σὺ τὸν Πατριάρχη Ἀβραάμ, ὁ ὁποῖος γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ θέλησε νὰ θυσιάσει τὸν μοναδικὸ γιό του, ἀλλὰ μόνο κλαῖς καὶ θρηνεῖς; Ἐγὼ εἶμαι παπᾶ υἱὸς καὶ πρέπει νὰ φυλάγω καλλίτερα ἀπὸ τοὺς γιοὺς τῶν λαϊκῶν τοὺς νόμους καὶ τὰ ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας μας, γιατί ὅταν δὲν φυλᾶμε τὰ μικρά, πῶς μποροῦμε νὰ φυλάξουμε τὰ μεγάλα;Ὕστερα ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀπάντηση, ἐξαγριωμένος πιὰ ὁ Τοῦρκος, στὶς 19 Ὀκτωβρίου 1773 τοῦ ἔδωσε μία θανατηφόρα μαχαιριὰ στὴν καρδιὰ καὶ μετὰ ἀπὸ δύο ἡμέρες ὁ Ἅγιος Ἰωάννης πέθανε καὶ ἔλαβε τὸ στεφάνι τοῦ μαρτυρίου.
. Ἡ μνήμη του τιμᾶται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας στὶς 21 Ὀκτωβρίου.
ΠΗΓΕΣ: immspartis.gr-Χριστιανική Βιβλιογραφία.