ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ: https://drive.google.com/folderview?id=0B2R6tNC3qVhKako0Mm5FRkxqcWc&usp=sharing

Κυριακή, 3 Μαρτίου 2013


ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ: «ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΕΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ!»

Ἂς κλάψουμε…
«Πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου…» (Λουκ. 15,18,21)
Θὰ ἔπρεπε πάντοτε, ὅλες τὶς Κυριακές, οἱ Χριστιανοὶ νὰ σπεύδουν στὸ ναό, ἰδιαιτέρως ὅμως σήμερα· γιατὶ τὴν Κυριακὴ αὐτὴ ἑορτάζουμε ὅλοι.
Ἑορτάζουμε ὅλοι; μὰ τί περίεργος λόγος εἶν᾽ αὐτός; θὰ πῆτε. Ἐμεῖς,ἄντρες - γυναῖκες, ἔχουμε ὀνόματα ἁγίων καὶ γιορτάζουμε σὲ διάφορες ἡμερομηνίες, πῶς ἐσὺ λὲς ὅτι σήμερα γιορτάζουμε ὅλοι;
Ἑορτάζουμε, ἀγαπητοί μου, γιατὶ σήμερα εἶνε Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου καὶ λίγο ἢ πολὺ ὅλοι εἴμαστε ἄσωτοι, μοιάζουμε μὲ τὸν ἄσωτο τοῦ εὐαγγελίου, συνεπῶς ἔχουμε τὴν πανήγυρί μας.
Καὶ γιὰ νὰ δῆτε ὅτι αὐτὸ εἶνε ἀλήθεια, θὰ προσπαθήσω νὰ σᾶς δείξω, ὅτι τὸ καρτ-ποστάλ, ἡ φωτογραφία αὐτὴ ποὺ παρουσιάζει σήμερα ὁ φακὸς τοῦ ἱεροῦ εὐαγγελίου, εἶνε φωτογραφία καὶ δική μου καὶ δική σας καὶ ὅλου τοῦ κόσμου.
Ἀπὸ ποῦ ν᾽ ἀρχίσουμε, ἀγαπητοί μου; ἀπὸ τοὺς πλουσίους ἢ τοὺς φτωχούς, ἀπὸ τοὺς βασιλιᾶδες καὶ ἄρχοντες καὶ μεγιστᾶνες ἢ τοὺς ἄσημους τῆς γῆς, ἀπὸ τοὺς γέρους ἢ τοὺς νέους καὶ τὰ παιδιά; Ὅλοι κατὰ κάποιο τρόπο βρισκόμαστε μέσα στὸν κύκλο τῆς ἀσωτίας. Ἂς παρουσιάσουμε ἕνα κατάλογο τῶν ἀσώτων.
 Ἄσωτος εἶνε  ἄντρας ἐκεῖνος πούἐνῶ καὶ ἄνεσι καὶ ὑγεία ἔχει καὶ θὰμποροῦσε μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν εὐχὴ τῶν γονέων του νὰ παντρευτῇν᾽ἀνοίξῃ σπίτι καὶ νὰ ζῇ ἥσυχη οἰκογενειακὴ ζωήαὐτὸς γυρίζει τὶς νύχτεςἀσύδοτος δεξιὰ κι ἀριστερά.
 Ἄσωτη ἐπίσης εἶνε  γυναίκα ἐκείνη ποὺ ὅλη μέρα ἀντὶ νὰ ἐργάζεται κοιμᾶταικαὶ τὴ νύχτα βγαίνει σὰν νυχτερίδα τοῦ διαβόλου σὲ κέντρα διασκεδάσεωςγιὰνὰ ῥουφήξῃ τὸ αἷμα ἄμυαλων νέωνν᾽ ἁρπάξῃ τὰ χρήματά τους καὶ νὰκαταστρέψῃ τὴν ὑγεία τους.
 Ἄσωτο εἶνε τὸ ἀγόρι  τὸ κορίτσι ἐκεῖνο ποὺ δὲν μαζεύονται πιὰ ὅπως ἄλλοτεμὲ τὴ δύσι τοῦ ἥλιου στὴ φωλιὰ τῆς οἰκογενείαςἀλλὰ ξενυχτοῦνγυρίζουν τὶςπρωινὲς ὧρες ζαλισμένοι ἀπ᾽ τὰ ποτὰ καίἐνῷ μιὰ μάνα ἀγωνιᾷ ποῦ βίσκονται καὶτί κάνουναὐτοὶ ἔχουν τὸ σπίτι σὰν ξενοδοχεῖο ὕπνου καὶ φαγητοῦ.
 Ἄσωτος εἶνε κι  ἐργοστασιάρχης ἐκεῖνος πούἐνῷ μὲ τὸν ἱδρῶτα τῶνἐργατῶν κερδίζει ἑκατὸ καὶ διακόσα τοῖς ἑκατὸ καὶ μποροῦσε νὰ τοὺς ἀμείβῃὥστε νὰ ζοῦν κ᾽ ἐκεῖνοι σὰν ἄνθρωποιαὐτὸς τοὺς δίνει ψίχουλα, «ἡμερομίσθιαπείνας», τὴ στιγμὴ ποὺ  ἴδιος μὲ λιμουζῖνες ἀεροπλάνα κόττερα καὶ θαλαμηγοὺςταξιδεύει καὶ γλεντάει.
 Γιὰ νὰ εἴμαστε δίκαιοι ὅμωςἀσωτία ὑπάρχει καὶ στὰ κατώτερα κοινωνικὰστρώματα·ἄσωτος εἶνε κι  ἐργάτης ἐκεῖνοςποὺ δουλεύει μὲν τίμια ὅλη τὴ᾽βδομάδαἀλλὰ τὸ Σάββατο μόλις πληρωθῇἐνῷ  γυναίκα του περιμένει ἕναῥοῦχοτὸ παιδί του ἕνα τετράδιο, μάνα του τὸ φάρμακό τηςαὐτὸς βάζει φωτιὰκαὶ καίει ὅλα τὰ λεφτά του σὲ κέντρα καὶ καπηλειὰ καὶ ποικίλα διαφθορεῖα.Ἀλλὰδὲν τελειώσαμεΘὰ μοῦ πῆτε· Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἀπ᾽ αὐτούς· εἶμαι παντρεμένοςεἶ μαι γυναίκα τίμια εἶμαι παιδὶ ποὺ πηγαίνω στὸ σχολειὸ καὶ σπουδάζω· ἐμεῖςδὲν σπαταλοῦμεζοῦμε μὲ οἰκονομίαΠῶς λοιπὸν λέςὅτι ὅλοι εἴμαστε ἄσωτοι;…
Ἂς διευρύνουμε τὸν κύκλοἘκτὸς ἀπ᾽ τὸν κατάλογο αὐτὸ ἀσώτων ποὺ ἀνέφερα,ὑπάρχει κ᾽ ἕνας ἄλλοςἊς τολμήσω ν᾽ ἀνοίξω τὸν δεύτερο κατάλογο ἀσώτων.
Ἄσωτος εἶνε κ᾽ ἐκεῖνος ποὺ σπαταλάει ὄχι μόνο χρήματαἀλλὰ καὶ κάτι ἄλλοἀνώτερο ἀπὸ τὸ χρῆμα καὶ τὰ ὑλικὰ ἀγαθάἌσωτος εἶνε κ᾽ ἐκεῖνος ποὺ σπαταλᾷτὸ χρόνο τουτὰ χαρίσματά του (ὅπως ψάλλει σήμερα  ὑμνῳδός, «…τῆς ψυχῆςτὰ χαρίσματα ἀσώτως διεσκόρπισα» δοξασταἴνων ΚυρἈσώτ.), τὰ πολύτιμαἐκεῖνα πετράδιαποὺ ἔδωσε  Θεὸς στὸν κάθε ἄνθρωπο κατ᾽ ἀναλογίατὰ τάλαντάτουἐκεῖνος ποὺ μὲ καταχρήσεις ἐπιβαρύνει καὶ βλάπτει τὴν ὑγεία του (π.χἀλκοολικός ναρκομανής καπνιστής ἡδυπαθής ἀσελγὴς καὶἀκόλαστος, κοιλιόδουλος καὶ τρυφηλός). τελευταῖος αὐτὸς χρησιμοποιεῖ  τὸσῶμα του ὄχι ὅπως θέλει  Θεὸς ἀλλ᾽ ὅπως θέλει  διάβολος ἀπόστολοςσήμερα λέειὅτι τὸ κορμί μας δὲν τὸ ἐξουσιάζουμεδὲν εἶνε δικόμας· τὸ κορμί μαςπρέπει νὰ εἶνε σὰν μιὰ λαμπάδα ποὺ καίει μπροστὰ στὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ μας.Πῶς λοιπὸν χρησιμοποιοῦν σήμερα οἱ ἄνθρωποι τὸ κορμί, τὶς δυνάμεις καὶ τὶς αἰσθήσεις του; Φέρονται δυστυχῶς σὰν ἄσωτοι.
  Κύριος σοῦ ᾽δωσε τὰ μάτια γιὰ νὰ βλέπῃς τὰ ὡραῖα ποὺ «ἐποίησεν ἐν τῷοὐρανῷ καὶ ἐν  τῇ γῇ» (Ψαλμ. 134,6) καὶ νὰ τὸν δοξάζῃςὄχι γιὰ νὰ βλέπῃς τὰαἰσχρὰ καὶ ἀκατονόμαστα καὶ νὰ τὰ χρησιμοποιεῖς γιὰ κακό· ἔτσι φέρεσαι σὰνἄσωτος.
 Σοῦ ᾽δωσε τὰ αὐτιὰ γιὰ ν᾽ ἀκοῦς τὸ εὐαγγέλιο,τὸν ἀπόστολοτὸν Ἀκάθιστοὕμνοτὰ τροπάρια τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδοςτὴ θεία λειτουργίατὸ κήρυγμαγιὰν᾽ ἀκοῦς τὴ συμβουλὴ τῆς μάνας καὶ τοῦ πατέραὄχι γιὰ νὰ τὰ τεντώνῃς σὲἀκούσματα ἀσεβῆ καὶ φθοροποιάὍποιος χρησιμοποιεῖ τὴν ἀκοή του γιὰ κακὸεἶνε ἄσωτος.
 Ἄσωτος εἶνε ἀκόμα ἐκεῖνος πούἐνῷ  Θεὸς τοῦ ᾽δωσε χέρια καὶ μπορεῖ μ᾽αὐτὰ νὰ κάνῃ τόσα καλάχρησιμοποιεῖ τὰ χέρια γιὰ ἀτιμίεςκλοπέςπλεονεξίες,ἀνηθικότητες.
 Ἄσωτος εἶνε κ᾽ ἐκεῖνος πούἐνῷ ἔχει πόδια καὶ μπορεῖ νὰ ἔρχεται στὴνἐκκλησία τοὐλάχιστον μιὰ φορὰ τὴν ἑβδομάδαἐν τούτοις τὰ πόδια τά ᾽χει γιὰ τὸδιάβολοὄχι γιὰ τὸ Θεόκ᾽ εἶ νε ζήτημα ἂν ἐκκλησιάζεται μιὰ φορὰ τὸ χρόνο.
 Ἄσωτος ἀκόμα εἶνε ἐκεῖνος πούἐνῷ  Θεὸς τοῦ ᾽δωσε γλῶσσα κ᾽  γλῶσσατου ἔπρεπε νά᾽νε μιὰ κιθάρα ποὺ θὰ ὑμνῇ τὸν Πλάστηθὰ λαλῇ τὰ ὠφέλιμα καὶ θὰσυμβουλεύῃ τὰ πρέποντααὐτὸς κάνει τὴ γλῶσσα ὄργανο ἁμαρτίας καὶ κεντάεισὰν τὸ σκορπιόΜιὰ γλῶσσα ποὺ ψεύδεται,συκοφαντεῖκουτσομπολεύει,γλῶσσα ποὺ γίνεται πριόνι τοῦ διαβόλου,δυναμίτηςφωτιὰ τοῦ ᾅδουγλῶσσα πρὸ παντὸς ποὺ βρίζει τὰ θεῖαεἶνε ἄσωτη,κατασπαταλᾷ τὸ μεγάλο αὐτὸ προνόμιο ποὺ δόθηκε στὸν ἄνθρωπο· προτιμότεροθά ᾽ταν νὰ ξερριζωθῇ. Ἔχουμε ὅμως καὶ κάποιο ἄλλο ἀγαθὸ πού᾽νε ἀνώτερο ἀπ᾽ὅλα ὅσα εἴπαμεΤὸ μεγάλο προνόμιο θησαυρός μαςεἶνε  Ὀρθοδοξία, τὸ ὅτιἀναγεννηθήκαμε στὴν ἱερὰ κολυμβήθρα.Καὶ ὅμως δὲν ἐκτιμοῦμε τὴν Ὀρθοδοξία·πολλοὶ τὴν ἀνταλλάσσουν μὲ διάφορες αἱρέσεις.Αὐτοὶ εἶνε οἱ μεγαλύτεροιἄσωτοι· μοιάζουν μὲ τὸν ἀνόητο ἐκεῖνονποὺ ἔχει χρυσᾶ νομίσματα καὶ τὰἀνταλλάσσει μὲ εὐτελῆ χαλίκιαἸδούἀγαπητοί μου κύκλος τῆς ἀσωτίας.
Ἐγώἀδελφοί μουθαυμάζω πῶς  Ἐσταυρωμένος μᾶς ἀνέχεταιπῶς ἀκόμη μᾶςἀγαπᾷΛέει σήμερα γι᾽ αὐτὸν  ὡραῖος ὕμνος τῆς Ἐκκλησίας· « δι᾽ ἐμὲ ἐνσταυρῷ τὰς   χράντους σου χεῖρας ἁπλώσαςἵνα τοῦ δεινοῦ θηρὸς ἀφαρπάσῃςμε» (δοξαἴν.)· ἅπλωσεςλέειτὰ ματωμένα χέρια σουγιὰ νὰ μ᾽ ἁρπάξῃς ἀπ᾽ τὸστόμα τοῦ φοβεροῦ θηρίουΚαὶ ἐνῷ  Χριστὸς μὲ ἀνοιχτὰ τὰ χέρια μᾶς καλεῖὅλους στὴν ἀγκάλη τουἐμεῖςἀντὶ νὰ τὸν πλησιάσουμεἐξακολουθοῦμε νὰἀσωτεύουμεΠόσα κέντρα διαφθορᾶς, πόσες πορνεῖες, πόσα καζῖνα, πόσες χαρτοπαιξίες, πόσες παράνομες συμβιώσεις, πόσες ψευδορκίες, πόσες κλοπές, πόσες ἀδικίες, πόση αὐθάδεια, πόσες ὕβρεις, πόσες βλαστήμιες! Ἀπορῶ πῶς δὲν ἀνοίγουν οἱ καταρράκτες τοῦ οὐρανοῦ νὰ πέσῃ φωτιά, πῶς τὰ ποτάμια δὲν φουσκώνουν νὰ μᾶς πνίξουν, πῶς δὲν γίνεται σεισμὸς καὶ νὰ μὴν ἀφήσῃ τίποτα ὄρθιο, πῶς δὲν ἀνοίγει ἡ γῆ νὰ μᾶς καταπιῇ τὰ σκουλήκια. «Δόξα τῇ μακροθυμίᾳ σου, Κύριε».
Ἀλλὰ ἕως πότε; Ἂς μετανοήσουμε , ἀγαπητοί μου. Εἴμαστε ὅλοι ἄσωτοι· διαβάτες ποὺ ἔχασαν τὸ δρόμο τους, πρόβατα ποὺ ἔχασαν τὴ στάνη καὶ τὸν ποιμένα τους, ναυαγοὶ στ᾽ ἄγριακύματα. Ὁ δρόμος εἶνε ὁ Χριστός, ὁ βοσκός μας εἶνε ὁ Χριστός, ὁ πατέρας μας εἶνε ὁ Χριστός. Ὅλοι οἱ ἄσωτοι ἂς γυρίσουμε σ᾽ αὐτόν.
Ἂς μιμηθοῦμε τὸν Ἄσωτο. Ὅπως τὸν μιμηθήκαμε στὴ ζωὴ τῆς ἁμαρτίας, νὰ τὸν μιμηθοῦμε τώρα στὴ ζωὴ τῆς μετανοίας καὶ ἐπιστροφῆς. Ἂς πέσῃ ἕνα δάκρυ ἀπ᾽ τὰ μάτια μας.
Ἄγγελος σήμερα περιφέρει δίσκο, τὸ δίσκο τῆς μετανοίας· δὲν ζητάει τὰ λεφτά μας, ζητάει τὰ δάκρυά μας. Κλάψαμε πολλὲς φορὲς καὶ γιὰ πολλὲς αἰτίες, μὰ δὲν κλάψαμε ποτέ γιὰ τ᾽ ἁμαρτήματά μας. Ἕνα δάκρυ μετανοίας, σὰν τοῦ ἀσώτου υἱοῦ, αὐτὸ περιμένει ὁ Κύριος.
Ἂς κλάψουμε λοιπόν! Τί εἴμαστε, πέτρες; τίποτα δὲν μᾶς συγκινεῖ; Ἂς κλάψουμε γιὰ τὶς πορνεῖες μας, γιὰ τὶς μοιχεῖες μας, γιὰ τὶς πλεονεξίες μας, γιὰ τὶς ἀδικίες μας, γιὰ τὶς βλασφημίες μας, γιὰ τὶς ἁμαρτίες πού ᾽νε σὰν τὴν ἄμμο τῆς θαλάσσης καὶ σὰν τὶς τρίχες τῆς κεφαλῆς μας. Ἂς πέσουμε μπροστὰ στὸν Ἐσταυρωμένο. Ἕνα δάκρυ τὸ παίρνει ὁ ἄγγελος, τὸ πάει στὰ οὐράνια, καὶ γίνεται διαμάντι μπροστὰ στὸ Θεό. Κι ἂς ποῦμε ὅλοι σήμερα μικροὶ καὶ μεγάλοι· «Πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου»(Λουκ. 15,21)· ἀμήν.
(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος - Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία ὁποία ἔγινε στὸνναὸ Τριῶν Ἱεραρχῶν Καισαριανῆς Ἀθηνῶν τὴν 1-3-1964

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου