ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ: https://drive.google.com/folderview?id=0B2R6tNC3qVhKako0Mm5FRkxqcWc&usp=sharing

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Όσιος Παίσιος Βελιτσκόφσκυ – Η ᾿Αδιάλειπτος Προσευχ κα Εχ το ᾿Ιησο
Όσιος Παίσιος Βελιτσκόφσκυ – Η ᾿Αδιάλειπτος Προσευχ κα Εχ το ᾿Ιησο
Κεφάλαια κδ΄
«᾿Εθερμάνθη καρδία μου ντός μου, κα ν τ μελέτ μου κκαυθήσεται πρ» (Ψαλμ. λη­ 4).
α. Ν εσαι σταθερ προσηλωμένος στν Θεό, διότι ᾿Εκενος θ σ καθοδηγήση στ κάθε τι κα θ σο ποκαλύψη, δι το Αγίου Πνεύματος, λα τ πουράνια κα τ πίγεια μυστήρια.
β. Ο νος μας δν εναι δυνατν ν εναι σταθερ κα πόλυτα προσηλωμένος στν Θεό, ν δν ποκτήσουμε τς ξς τρες ρετές : τν γάπη σ Ατν κα τος νθρώπους, τν γκράτεια κα τν διάλειπτη προσευχή.
γ. Η γάπη ξορίζει τν ργή, γκράτεια ξασθενίζει τν σαρκικ πιθυμία κα διάλειπτος προσευχ διώκει π τν νο τος λογισμούς, φυγαδεύουσα ταυτόχρονα τν χθρότητα κα τν παρσι.
δ. Η Εχ το ᾿Ιησο εναι ργασία κοιν τν ᾿Αγγέλων κα τν νθρώπων· μ τν προσευχ ατ ο νθρωποι πλησιάζουν σύντομα τν ζω τν ᾿Αγγέλων.
ε. Η Εχ το ᾿Ιησο εναι πηγ λων τν καλν ργων κα ρετν κα ξορίζει μακρυ π τν νθρωπο τ σκοτειν πάθη· πόκτησε ατήν, κα πρν ν ποθάνης θ ποκτήσης ψυχ γγελική.
ς. Η Εχ το ᾿Ιησο εναι θεϊκ γαλλίασις. Εναι πολύτιμη σν ξίφος. Κανένα λλο πνευματικ πλο δν δύναται ν ναχαιτίση τόσο ποτελεσματικ τος δαίμονας· κατακαίει ατούς, πως φωτι τ βάτα.
ζ. Ατ προσευχ ναφλέγει λόκληρο τν σωτερικ νθρωπο κα το φέρνει νέκφραστη χαρ κα εφροσύνη· τσι, π τν [πνευματικ] δον κα τν γλυκύτητα, νθρωπος διαφορε γι τν ζω ατ κα θεωρε κάθε τι γήϊνο σν χμα κα στάκτη.
η. Οποιος μ πόθο κα χωρς διακοπή, σν τν νάσα πο βγαίνει π τ στήθη του, παναλαμβάνει τν Εχ το ᾿Ιησο, τ «Κύριε ᾿Ιησο Χριστέ, Υἱὲ το Θεο, λέησόν με!», σύντομα θ γίνη κατοικητήριο τς Αγίας Τριάδος, το Πατρς κα το Υο κα το Αγίου Πνεύματος, Οποία «μονν παρ᾿ ατ ποιήσει» (πρβλ. ᾿Ιω. ιδ­ 23).
θ. Τότε Εχ το ᾿Ιησο θ καταβροχθίζη τν καρδι κα καρδι τν Εχή· τότε νθρωπος, σκώντας νύκτα κα μέρα τν ελογημένη ατν ργασία, θ λυτρωθ π λες τς παγίδες το χθρο.
ι. Ετε στέκεσαι ετε κάθεσαι ετε τρς ετε ταξιδεύεις ετε κάνεις ,τιδήποτε λλο, παναλάμβανε πίμονα τν Εχ το ᾿Ιησο, σκώντας σχυρ βία στν αυτό σου, διότι ατ πλήττει τος οράτους χθρος σν νας πολεμιστς μ φονικ λόγχη.
ια. Χάραξε τν Εχ το ᾿Ιησο στν νο σου κα λέγε ατν μυστικά, χωρς δισταγμ συστολή, κόμη κα στος χώρους τς σωματικς νάγκης!
ιβ. Οταν γλσσα κα τ χείλη σου κουραστον, προσευχήσου μόνο μ τν νο· ταν πάλι νος κουραστ π τν πίμονη ατοσυγκέντρωσι κα καρδι πονέση, τότε κάνε μία διακοπ κα πιάσε τν ψαλμωδία.
ιγ. ᾿Απ τν προσευχή, πο σκεται γι πολ καιρ μ τν γλσσα, γεννιέται προσευχ το νο, νοερ προσευχή· κα π τν προσευχ το νο γεννιέται προσευχ τς καρδις, καρδιακ προσευχή.
ιδ. Ν μ λέγης τν Εχ το ᾿Ιησο δυνατ μ τ στόμα, λλ σο χρειάζεται γι ν τν κος· κα τν ρα τς προσευχς ν μ στρέφης τν σκέψι σου δ κα κε, σ κοσμικ κα μάταια πράγματα, λλ ν μένης, πολεμώντας τν ραθυμία, στν μνήμη τς Εχς κα μόνο.
ιε. Η προσευχ δν εναι παρ διαχωριστικ γραμμ νάμεσα στν ρατ κα τν όρατο κόσμο, γι᾿ ατ πρέπει ν φοσιώνουμε τν νο μας σ ατήν. Οπου στέκεται τ σμα, κε πρέπει ν ερίσκεται μαζί του κα νος, μν χοντας κανένα λογισμ κτς π τ λόγια τς Εχς.
ις. Ο Αγιοι Πατέρες λέγουν, τι ν κανες προσεύχεται μ τ χείλη, νος του μως εναι πρόσεκτος, κοπιάζει μάταια, πειδ Θες προσέχει τν νο κα χι τ πολλ λόγια· νοερ προσευχ δν νέχεται ν χη νος καμμία φαντασία κάθαρτη σκέψι.
ιζ. Αν δν θισθ κανες στν νοερ Εχ το ᾿Ιησο, δν θ δυνηθ ν ποκτήση τν διάλειπτη προσευχή.
ιη. Αν Εχ το γίνη συνήθεια κα περάση μέσα στν καρδιά του, θ ξεχύνεται π ατν πως ναβλύζει τ νερ π μία πηγή.
ιθ. Ο,τι κα ν κάνη τότε νθρωπος, λες τς ρες κα σ λους τος τόπους, ετε εναι ξύπνιος ετε κοιμται, θ κινται αθόρμητα στν πανάληψι τς Εχς· ναί, κόμη κα ταν νυστάζη τν παίρνη πνος, κόμη κα τότε Εχ θ τν ξυπνάη, ναβλύζουσα κατάπαυστα π τν καρδιά του.
κ. Γι τν λόγο ατ προσευχ ατ εναι τόσο μεγάλη, ταν δν γκαταλείπεται ποτέ, διότι ν κα τ χείλη κουράζωνται κα τ σμα ναρκώνεται, τ πνεμα μως δν κοιμται ποτέ.
κα. Οταν κτελ κανες μ προσήλωσι κάποια ναγκαία ργασία ταν λογισμο εσορμον στν νο του ταν πνος τν καταβάλλη, τότε πρέπει ν προσεύχεται ζωηρ μ τ χείλη κα τν γλσσα, στε νος του ν κούη τν φωνή· ταν πάλι νος εναι ερηνικς κα ρεμος π λογισμούς, τότε νθρωπος ς προσεύχεται μόνο νοερά.
κβ. Ατς δρόμος τς προσευχς δηγε συντομώτερα στν σωτηρία, π᾿ ,τι λλος μ τος ψαλμούς, τος σματικος κανόνες κα τς συνήθεις προσευχές, πο χρησιμοποιον ο γγράμματοι.
κγ. Οσον διαφέρει ριμος νθρωπος π να παιδί, λλο τόσο κα νοερ διάλειπτος προσευχ π μίαν λλη, πο χει συνταχθ τεχνητά.
κδ. Η προσευχ το νο κα τς καρδις εναι γι τος προχωρημένους. Η ψαλμωδία, δηλαδ συνήθης κκλησιαστικ μελωδία, εναι γι τος μεσαίους. Η πακο κα κόπος εναι γι τος ρχαρίους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου