ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ: https://drive.google.com/folderview?id=0B2R6tNC3qVhKako0Mm5FRkxqcWc&usp=sharing

Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

᾿Ολίγες σκέψεις εἰς τὴν Μεγάλη  ῾Εβδομάδα


Ομολογώ αδελφοί μου ότι είμαι από τους Χριστιανούς που νευριάζουν πολύ εύκολα, που δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους. Ομολογώ ότι είμαι φυγόπονος και ότι όταν μου χτυπούν την πόρτα πειρασμοί και θλίψεις, γογγύζω κατά του Παναγάθου Θεού, θεωρώντας ότι είναι υποχρέωσή Του να παρέχει κάθε άνεση σε μένα τον Χριστιανό που τηρώ τις εντολές Του. Πολλές φορές ζητώ από τον Πνευματικό μου Πατέρα να προσευχηθεί για να φύγουν οι πειρασμοί… Αυτός μου είπε μία φορά με απλότητα: μα παιδάκι μου, όλα εύκολα θα μας έρχονται; Χρειάζεται και καμία θλίψη!
Ομολογώ ότι τον τελευταίο καιρό είχα τόσους πολλούς ακούσιους και εκούσιους πειρασμούς που ένιωθα ότι κουβαλούσα ένα βουνό στους ώμους μου. Τότε, σε αυτές τις δύσκολες και νεφελώδεις στιγμές έκανα το ανέλπιστο: άνοιξα τον Αββά Ισαάκ και την Αγία Γραφή. Και τα δύο τα έχω διαβάσει πολλές φορές, όμως αυτή την φορά κάτι είχε αλλάξει: οι θλίψεις, με έκαναν να συντονιστώ σε μία άλλη συχνότητα, αυτή των Αγίων Πατέρων, και εντός αυτής να κατανοώ με εντελώς διαφορετικό τρόπο τα ήδη κατανοηθέντα εκ μόνου του νοός. Τώρα είχε αρχίσει να συμμετέχει και η καρδιά… ΄Οταν δεν έχεις ξενιτευτεί έστω και μία φορά στην ζωή σου, πως μπορείς να καταλάβεις τον Κύριο όταν λέει ότι ακόμα και οι αλεπούδες έχουν φωλιές, όμως ο Υιός του Ανθρώπου δεν έχει που να ακουμπήσει το σώμα του για να ξαποστάσει;
Θέλω δηλαδή να πω ότι όλοι οι ΄Αγιοι της Εκκλησίας μας, έγραψαν τα κείμενά τους σε μία συγκεκριμένη συχνότητα, αυτή της ταπείνωσης, της ξενιτειάς, της αποταγής, της απροσπάθειας κ.α., και ότι χωρίς θλίψεις, δεν μπορούμε να μπούμε σε αυτή την σωτήρια συχνότητα. Ας δοξάσουμε λοιπόν ειλικρινώς αδελφοί μου τον Θεό για όλες τις θλίψεις που μας βρίσκουν. Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν.
Ο Λόγος του Θεού, βλέποντας τα χάλια μας, έκανε το απίστευτο, το ασύλληπτο: έλαβε την στενότητα του ανθρωπίνου σώματος, ο ασώματος και απερινόητος… Μπήκε στην πιο ευλογημένη Μήτρα και γεννήθηκε, όχι σε παλάτια και λούσα, αλλά σε μία σπηλιά. Πριν προλάβει καλά καλά να χαρεί η Παναγία του Μητέρα, μεταναστεύει για να γλυτώσει από τους φονιάδες Του. Μόλις αρχίζει ο δημόσιος βίος Του, έχει σαν σκόλοπες στη σάρκα Του, τους γραμματείς και φαρισαίους που δεν Τον αφήνουν ούτε ένα λεπτό να ησυχάσει. Στην κυριολεξία βλέπουμε στο Ευαγγέλιο να τον έχουν στο κατόπι… Στην Ναζαρέτ, την ίδια Του την πατρίδα, Τον κυνηγούν να Τον σκοτώσουν. Αυτός, το μόνο που έκανε συνεχώς, ήταν να συγχωρεί αμαρτίες και να γιατρεύει τα σώματα. Εμείς; Ω, εμείς. Του ζητήσαμε πρωτοκαθεδρίες, ενώ Αυτός μας είπε ότι πρέπει να γίνουμε δούλοι για να γίνουμε πρώτοι. Το είπε πλένοντας μας τα πόδια… Στις δύσκολες στιγμές; Τον αφήσαμε μόνο Του. Τον αρνηθήκαμε. Τον συλλάβαμε σαν κοινό ληστή. Τον δικάσαμε με ψευδομάρτυρες. Αυτός παρέμεινε σιωπηλός χωρίς να βγάλει λέξη για να υπερασπιστεί το Εγώ Του. Τον χαστουκίσαμε. Τον γεμίσαμε με ροχάλες. Τον μαστιγώσαμε. Του καρφώσαμε αγκάθινο στεφάνι στο κεφάλι Του. Του δώσαμε μερικές δεκάδες κιλά ξύλου να κουβαλήσει στις πληγωμένες πλάτες Του. Τον ξεγυμνώσαμε, την ίδια την Αγνότητα.  Δεν αφήσαμε την Μανούλα Του να τον πλησιάσει και να κλάψει… Εκ του μακρόθεν έκλαιγε γιατί πλέον η μορφή του Υιού της είχε χαθεί από τα βασανιστήρια. Μας συγχώρεσε πάνω στους πόνους Του. Πέθανε! Και η ανταμοιβή που μας έδωσε για όλα αυτά που Του κάναμε; Άφεση αμαρτιών και ζωή αιώνιο…
Δόξα τη μακροθυμία σου Κύριε! Εσύ ταπεινώθηκες έως εσχάτων οικειοθελώς, εγώ δεν μπορώ να σκύψω ούτε λίγο την μύτη μπροστά σε έναν λόγο που θα μου πουν οι αδελφοί και δεν θα μου αρέσει…

Εν ταις λαμπρότησι των Αγίων Σου, πως εισελεύσομαι ο ανάξιος Χριστέ μου;

Καλή Ανάσταση Αδελφοί. Κάντε κάνα κομποσχοινάκι για την αθλιότητά μου σας παρακαλώ.

  

Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

ΟΛΙΓΑ ΤΑΠΕΙΝΑ ΣΧΟΛΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ(ΠΕΡΙ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ-ΣΥΝΟΔΟ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ)


Αγαπητέ Δάσκαλε, ευλογείτε.
Προ ολίγου έλαβα το email με τον σύνδεσμο του άρθρου που τιτλοφορείται «Το Ακαινοτόμητο Πλήρωμα της Εκκλησίας της Ελλάδος και η Ιερά Σύνοδος των Γ.Ο.Χ.» και βρίσκεται στην σελίδα σας. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τον χρόνο που μου αφιερώσατε., ο Καλός μας Θεός να σας ευλογεί.

Αν και οι μέρες είναι μέρες περισυλλογής, προσευχής και καταλλαγής, παρ όλα αυτά αναγκάζομαι με πόνο καρδιάς να κάνω ορισμένα σχόλια.

Αρχικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τα τελευταία χρόνια βάζουμε τόσα πολλά επίθετα δίπλα από τις λέξεις Ορθόδοξος Χριστιανός. Αν ήμαστε πραγματικοί Χριστιανοί και αποδίδουμε Ορθή δόξα στην Αγία Τριάδα, χωρίς καμία αίρεση, όλα τα άλλα επίθετα είναι περιττά και δεν αποδίδουν καμία επιπλέον γνησιότητα στο υποκείμενο. Αυτά τα ολίγα ως προσωπικός προβληματισμός. Πάμε τώρα στα επουσιώδη:

Αναφέρετε ότι Έως τότε όμως οι πιστοί έχουν το δικαίωμα όχι μόνο να αποτειχιστούν από τους καινοτόμους Ιεράρχες, αλλά ακόμη και να αποτελέσουν ξεχωριστή εκκλησιαστική κοινότητα με δικούς τους επισκόπους και ιερείς, με την προϋπόθεση ότι αυτό το διοικητικό σχήμα είναι προσωρινού χαρακτήρος και δεν αντιβαίνει στην επίτευξη του αντικειμενικού στόχου της Αποτειχίσεως.  
Εάν ομιλείτε για θρησκευτική κοινότητα (με επισκόπους, ιερείς, μοναχούς κτλ) η οποία Κανονικά αποτειχίζεται εξαιτίας της αιρέσεως και διαφυλάττει την ορθή πίστη (τειχιζόμενη), οργανώνει Συνάξεις για να λύνει τα τρέχοντα πρακτικά ζητήματα, ενώ  παράλληλα αγωνίζεται για την  καταδίκη της αιρέσεως από Τοπική ή Οικουμενική Σύνοδο, τότε ορθώς ομιλείτε. Ο 15ος Κανών της ΑΒ Συνόδου λέει ακριβώς αυτό.
Όμως εσείς μάλλον ομιλείτε για κάτι άλλο… Μιλάτε για μία εκ του μηδενός δημιουργία νέας Τοπικής Συνόδου, χωρίς να έχει καταργηθεί η προηγούμενη. Μάλιστα το κύρος για την δημιουργία μίας τέτοιας νέας Συνόδου, σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες, το έχει μόνο μία Οικουμενική Σύνοδος. Σύμφωνα με αυτή την λανθασμένη ερμηνεία που δίδετε, ο κάθε αντιφρονών μπορεί να κάνει μία νέα Σύνοδο, χειροτονώντας νέους επισκόπους, ανοίγοντας με αυτό τον τρόπο τους ασκούς του Αιόλου. Αυτό δυστυχώς και έγινε… Ο 15ος Κανών δεν μιλάει αδελφέ μου για τέτοιο διοικητικό σχήμα. Ούτε άλλοι κανόνες. Ούτε κανένας Άγιος Πατέρας. Παρακαλώ σε όπως δημοσιεύσεις τέτοιες πηγές εφόσον έχουν πέσει στην αντίληψή σου, χάριν της Αληθείας.      Μάλιστα ο 16ος Κανών της ΑΒ΄ Συνόδου, λειτουργεί ως συνέχεια, αλλά και ασφαλιστική δικλίδα του προηγούμενου κανόνα, και ορίζει ότι σε καμία επισκοπή, για οιονδήποτε λόγο, δεν μπορούν να υπάρξουν 2 επίσκοποι.

Αναφέρετε στη συνέχεια:Τις απόψεις αυτές πρέσβευαν και δύο από τους νεοχειροτονηθέντες επισκόπους, ο Βρεσθένης Ματθαίος και ο Κυκλάδων Γερμανός, οι οποίοι αποτειχίστηκαν από τους Αρχιερείς που τους χειροτόνησαν (Δημητριάδος Γερμανό και πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομο) για εκκλησιολογικούς λόγους. Θεωρούσαν δηλαδή πως οι νεοημερολογίτες με την αλλαγή του ημερολογίου κατεστάθησαν   αυτομάτως εκτός Εκκλησίας και ότι η Θεία Χάρη δεν ενεργεί πλέον σε αυτούς, με αποτέλεσμα τα Μυστήριά τους να είναι άκυρα. Την εσφαλμένη αυτή εκκλησιολογία (που ουσιαστικά καταργεί το συνοδικό σύστημα της Ορθοδοξίας) αναίρεσε αναλυτικά ο πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομος, τόσο στη θεωρία, με την Ποιμαντορική Εγκύκλιο της 1-6-1944 και με Διασαφητική αυτής το 1945, όσο και στην πράξη, αφού σε κανέναν προερχόμενο εκ του νέου ημερολογίου δεν επανέλαβε κάποιο Μυστήριο,  και ο οποίος τόνισε ότι μια τέτοια εκκλησιολογία αναιρεί και τον σκοπό της Αποτειχίσεως, ο οποίος είναι η - εν τη Αληθεία - ένωση των διεστώτων. 

Αφού αναλύετε μία βασική διδασκαλία του «Ακαινοτομήτου» (εννοώντας εσείς τους Γ.Ο.Χ. και όχι το σημερινό Ακαινοτόμητο Πλήρωμα το οποίο βρίσκεται εν διωγμώ, χωρίς επισκόπους να το καθοδηγούν, αλλά διασώζοντας χάριτι Θεού την Αγία Πίστη αμόλυντη), αναφέρετε:
Οι «Παλαιοημερολογίτες» (όπως τους απεκάλεσαν περιφρονητικά) ή «Γ.Ο.Χ.» («Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί» όπως οι ίδιοι απεκάλεσαν εαυτούς) απετέλεσαν και αποτελούν ουσιαστικά το Ακαινοτόμητο (αυτό που δεν δέχθηκε την ημερολογιακή καινοτομία δηλαδή) Πλήρωμα της Εκκλησίας της Ελλάδος, της οποίας «την φαεινήν και αλμαντον πλευράν της» - κατά τον πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομο Καβουρίδη -, αποτελεί.     

Ενώ στο τέλος, γεμάτος θεία αγαλλίαση διακηρύττετε: σήμερα όσοι έχουμε συναίσθηση ότι ανήκουμε στο Ακαινοτόμητο Πλήρωμα της Εκκλησίας της Ελλάδος συνεχίζουμε τον ενωτικό μας αγώνα επί τη βάση του ΙΕ΄ Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, ο οποίος αποτελεί επιτομή της ενδεδειγμένης στάσεως των Ορθοδόξων εν καιρώ αιρέσεως. Επιδιώκουμε την ένωση όλων των δυνάμεων που ενίστανται κατά της αιρέσεως του οικουμενισμού και του νεοημερολογιτικού σχίσματος, χωρίς παρεκτροπές. Αγωνιζόμαστε για την σύγκληση Μεγάλης Γενικής Συνόδου Ορθοδόξων, η οποία θα φέρει την ειρήνη στην Εκκλησία.

ΕΠΕΙΔΗ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΡΕΙ ΚΑΙ Η ΕΝΩΜΕΝΗ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟ ΦΕΤΟΣ (2014) ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ., Η ΟΠΟΙΑ ΕΠΑΝΗΛΘΕ ΣΕ ΟΡΘΑ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΠΛΑΙΣΙΑ (ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΤΗΚΕ), ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ ΟΤΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΓΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ, ΩΣΤΕ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΛΕΟΝ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΚΑΛΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ. ΚΑΛΟΥΜΕ ΔΕ ΝΑ ΕΝΩΘΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΩΜΕΝΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΩΝ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ, ΥΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ κ. κ. ΚΑΛΛΙΝΙΚΟ, ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΗΘΙΝΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΑΝΘΙΣΤΑΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.

Άρα για σας, η καλύτερη λύση για την επίλυση του εκκλησιαστικού ζητήματος είναι να ενωθούμε με την Σύνοδο του Καλλινίκου-Κυπριανού.
Για να δούμε όμως, βάσει της εγκυκλίου που παραπέμπετε μερικές βασικές εκκλησιολογικές θέσεις της νέας Συνόδου (επικυρωμένης εκατέρωθεν).

6. Εἰδικώτερον περὶ τῶν Μυστηρίων τῶν τελουμένων εἰς τὰς λεγομένας ἐπισήμους ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας, ἡ Γνησία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, δὲν διαβεβαιοῖ περὶ τοῦ κύρους αὐτῶν, οὔτε καὶ περὶ τῆς σωτηριολογικῆς ἀποτελεσματικότητος τούτων, ἰδίως εἰς ὅσους κοινωνοῦν «ἐν γνώσει» μετὰ τοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὡς καὶ τοῦ Σεργιανισμοῦ, ἔστω καὶ ἂν Αὕτη δὲν ἐπαναλαμβάνῃ ὁπωσδήποτε τὸν τύπον αὐτῶν εἰς τοὺς ἐν μετανοίᾳ εἰσερχομένους εἰς κοινωνίαν μετ’ Αὐτῆς, ἐν ὄψει μάλιστα τῆς συγκλήσεως μιᾶς Μεγάλης Συνόδου τῆς Γνησίας Ὀρθοδοξίας, εἰς ἐπισφράγισιν τῶν ἤδη γενομένων εἰς τοπικὸν ἐπίπεδον.
7. Εἶναι βέβαιον πάντως ὅτι, ὅταν πλήττεται ἡ καθαρότης τοῦ Δόγματος τῆς Ἐκκλησίας, ὡς ἐκ τούτου δὲ ἐξασθενῇ ὁ ἀρραγὴς σύνδεσμοςὉμολογίας-Καθολικότητος-Κοινωνίας ἢ καὶ διαρρηγνύεται ἐντελῶς, τότε αἱ μυστηριολογικαὶ καὶ σωτηριολογικαὶ συνέπειαι εἶναι σοβαρώταται καὶ βαρύταται, προβλεπόμεναι σαφῶς ἀπὸ τὴν Ἀποστολικήν, Πατερικὴν καὶ Συνοδικὴν Παράδοσιν.
            8. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ Μέγας Βασίλειος, ἄν καὶ τάσσεται ὑπὲρ τῆς Ἀκριβείας, ἀποδέχεται ὅμως καὶ τὴν χρῆσιν τῆς Οἰκονομίας ἔναντι αἱρετικῶν καὶ σχισματικῶν τινων (Ἱερὸς Κανὼν Α’), εἶναι σημαντικὸν νὰ ἀναφέρωμεν ὅτι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἔχει καθιερώσει καὶ συνοδικῶς τὴν χρῆσιν καὶ τῆς Οἰκονομίας εἰς «τοὺς προστιθεμένους τῇ Ὀρθοδοξίᾳ καὶ τῇ μερίδι τῶν σωζομένων», ὡς ἐμφαίνεται μάλιστα εἰς τὸν περίφημον 95ον Κανόνα τῆς Ἁγίας καὶ Οἰκουμενικῆς Πενθέκτης Συνόδου, διὰ τοῦ ὁποίου γίνονται δεκτοὶ ποικιλοτρόπως διάφοροι σχισματικοὶ καὶ αἱρετικοί, εἴτε μόνον διὰ Μετανοίας, Λιβέλλου καὶ Ὁμολογίας, ὡς οἱ καταδεδικασμένοι πρὸ αἰώνων Νεστοριανοὶ καὶ Μονοφυσῖται, εἴτε διὰ Χρίσματος, εἴτε διὰ Βαπτίσματος.
* * *

            9. Ἐν γνώσει πάντων τῶν ἀνωτέρω,  ὡς καὶ τῶν ἰδιαιτέρων καταστάσεων εἰς ἑκάστην Τοπικὴν Ἐκκλησίαν, ἡ Γνησία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀντιμετωπίζει µετὰ ἰδιαιτέρας προσοχῆς ὅσους Κληρικοὺς καὶ Λαϊκοὺς ἐκ τῶν λεγομένων ἐπισήμων ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἐπιθυµοῦν νὰ εἰσέλθουν εἰς κοινωνίαν μετ’ Αὐτῆς, φροντίζουσα -κατὰ τὴν ἄσκησιν ὑπ’ Αὐτῆς τῆς ποιµαντικῆς προνοίας δι’ αὐτοὺς- διὰ τὸ λίαν οὐσιῶδες, ἤτοι νὰ προβοῦν οὗτοι εἰς τὴν ἐπιλογὴν αὐτῶν ἐλευθέρως, συνειδητῶς καὶ ὑπευθύνως.
            10. Κατὰ γενικὸν κανόνα, οἱ Μοναχοὶ καὶ οἱ Λαϊκοὶ ἐκ τούτων, οἱ ἔχοντες βεβαίως βαπτισθῆ κατὰ τὸν ὀρθόδοξον τύπον, γίνονται δεκτοὶ εἰς Κοινωνίαν διὰ Χρίσματος, μέσῳ μιᾶς εἰδικῆς Τάξεως, συνδεδεμένης πάντοτε πρὸς τὸ Μυστήριον τῆς ἱερᾶς Ἐξοµολογήσεως, οἱ δὲ Κληρικοὶ ὑποβάλλουν γραπτὴν αἴτησιν καὶ ἐφ’ ὅσον αὕτη ἐγκριθῇ, γίνονται δεκτοὶ εἰς Κοινωνίαν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, ὡς καὶ διὰ µιᾶς εἰδικῆς Τάξεως Χειροθεσίας, συντεταγµένης πρὸς τοῦτο, εἰδικῶς διὰ τοιαύτας περιπτώσεις.

Συνεπώς, και σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενά σας, η περί ακύρων μυστηρίων διδασκαλία αποτελεί αίρεση που ακυρώνει το Συνοδικό σύστημα και τον αντικειμενικό σκοπό της Αποτειχίσεως. Άρα η νέα Σύνοδος, ζητώντας αναμυρώσεις, χειροθεσίες των ιερέων άλλων παρατάξεων, ή του νέου κτλ, δεν κάνει τίποτε άλλο από το να ακυρώνει τον λόγο της αποτείχισης και την Συνοδικότητας της Εκκλησίας (αποφαινομένη ως Οικουμενική Σύνοδος δια τόσων σοβαρών ζητημάτων). Τα συμπεράσματα αυτά βγαίνουν από τη δική σας διδασκαλία αδελφέ μου. Είδατε που οδηγεί η ασυνέπεια και η ανειλικρίνεια εις τα της πίστεως? Σε κρίσιμες αντιφάσεις και λογικά αδιέξοδα…

Αναφέρετε τέλος τα εξής: Οι πατέρες του Ακαινοτομήτου Πληρώματος, που δεν έχουν κοινωνία με καμία από τις παραπάνω Συνόδους και μνημονεύουν "υπέρ πάσης επισκοπής Ορθοδόξων" ή ορθότερα "υπέρ του Αρχιεπισκόπου ημών" με παράλειψη του ονόματος, είτε προσπαθούν να εφαρμόσουν την ακρίβεια, θεωρώντας ότι δεν υπάρχει κανονική επισκοπική ηγεσία, για να ενταχθούν, είτε κρατούν μια διακριτική ενωτική στάση, εν είδει διαμαρτυρίας για την πολυδιάσπαση των Ακαινοτομήτων και την παρεκτροπή από τον αντικειμενικό σκοπό του Ιερού Αγώνος. Η επιλογή τους αυτή δεν είναι απαραίτητα εσφαλμένη, σφάλλουν όμως αν δεχτούν ότι η προαναφερόμενη εκκλησιολογική παρεκτροπή και οι υπόλοιπες εκφρασθείσες υπό των παραταξιακών λεγόμενες «γοχικές πλάνες», είναι εξίσου αποτρεπτικές της σωτηρίας, με την παναίρεση του Οικουμενισμού (κατά την κακόδοξη θεωρία των Δύο Άκρων του π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου και νεοτέρων τινών).

Αδελφέ μου εδώ κάνετε λάθος. Οι πατέρες δεν εντάσσονται σε κάποια Σύνοδο ακριβώς επειδή οι παρεκτροπές αυτές των Γ.Ο.Χ. (και σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενά σας) έχουν ακυρώσει το Συνοδικό σύστημα και τον σκοπό της Αποτειχίσεως. Κανένας Πατέρας του Ακαινοτομήτου δεν κρατάει διακριτική ενωτική στάση, το γνωρίζετε πολύ καλά αυτό, αφού κάθε ένωση έχει νόημα μόνο όταν γίνεται εν αληθεία. Δυστυχώς οι «γοχικές» πλάνες που περνάτε στα ελαφρά, όπως τα άκυρα μυστήρια, οι δημιουργίες Συνόδων εκ του μηδενός, η μη συχνή συμμετοχή στην Θεία Κοινωνία, η χαλαρή και ασαφής στάση στα θέματα του σφραγίσματος κ.α. αποτελούν, δυστυχώς, αιρέσεις και είναι εξίσου αποτρεπτικές της σωτηρίας κατά τους Πατέρες, αφού η προϋπόθεση της σωτηρίας μας είναι η καθαρή και ανόθευτη πίστη, συνοδευομένη πάντα από αγαθό βίο. Η χαλάρωση του ενός φέρνει απαραίτητα και την χαλάρωση του άλλου, αφού ορθή πίστη και βίος είναι οι δύο όψεις του αυτού νομίσματος. Επιπρόσθετα, οι Άγιοι Πατέρες ΠΟΤΕ δεν μιλούν στα επίσημα συγγράμματά τους (που απευθύνονται σε πολλούς χριστιανούς, η εκφράζουν μία Ορθόδοξη Σύνοδο) για μικρές ή μεγάλες αιρέσεις. Τις θεωρούν όλες εξίσου καταστροφικές.

Τέλος θα ήθελα να αναφέρω τα λόγια ενός σοφού γέροντα, όταν έμαθε τα περί ενώσεως: Παιδί μου, τίποτα που είναι αντικανονικό δεν πρόκειται να κρατήσει…

Καλή και ευλογημένη Σαρακοστή αδελφέ μου. Ο καλός Θεός να σε φωτίσει να καταλάβεις το αδιέξοδο των παρατάξεων.

Αιτούμενος των Αγίων προσευχών σου
Π.


Υγ) Αν αποφασίσεις να απαντήσεις, θα ανταπαντήσω με την σειρά μου μετά την Ανάσταση, χάριν της εσωστρέφειας που πρέπει να έχουμε αυτές τις μέρες.