ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ: https://drive.google.com/folderview?id=0B2R6tNC3qVhKako0Mm5FRkxqcWc&usp=sharing

Κυριακή, 15 Μαρτίου 2015

Γ´ Νηστειῶν.

Τς Σταυροπροσκυνήσεως.


            Οἱ ὀρθόδοξοι, πάροικοι ἐπὶ γῆς ὁδοιποροῦν πρὸς τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ. Ὡς ἄλλο πανδοχεῖο-ὄασι ἀναπαύσεως, εὑρίσκουν ἀναψυχὴν καὶ ἐνίσχυση τὴν ἑορτὴν ταύτην, ὑπὸ τὴν σκιὰ καὶ τὸ φῶς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.
             Πληροῦται χαρᾶς τὸ στόμα καὶ εἰρήνης ἡ ψυχή, ψάλλοντας: Χαῖρε Σταυρὲ Πανάγιε, ἡ ἐλπὶς τῶν ὀρθοδόξων, ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν, τῶν ἀπελπισμένων ἡ ἐλπίς. Χαῖρε Σταυρὲ Τίμιε, τῶν θλιβομένων ἡ ἄνεσις τῶν πολεμουμένων τὸ τεῖχος, τῶν προφητῶν καὶ ἀποστόλων τὸ κήρυγμα. Χαῖρε πευκοκεδροκυπάρισσον Ξύλον, ὅπου ἐσταυρώθη Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, καύχημα μαρτύρων, θεμέλιος Ἐκκλησίας, ἀδυνάτων δύναμις, νοσούντων ἰατρός. Χαῖρε Σταυρέ, πεινώντων ἄρτος, διψώντων πηγή, γυμνῶν πίστεως ἔνδυμα, δένδρον ἀθανασίας, φωτισμὸς θεογνωσίας!
            Μνήμη Σταυροῦ καὶ προσκύνησις Σταυροῦ, ἑορτὴ καὶ εὐλογία. Σταυρός, ἑορτῶν τὸ κεφάλαιον, θησαυρὸς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τῶν Εὐαγγελίων ὁ Τίμιος μαργαρίτης. Δεῦτε προσκυνήσωμεν, εὐχαριστοῦμεν τὸν φοβεροχάριτον καὶ ὡραιοκόσμητον σταυρόν, ἀσπαζόμενοι μετὰ φόβου καὶ πόθου καὶ πίστεως, διὰ νὰ λάβομε χάριν καὶ συγχώρησιν ἁμαρτιῶν. Μὲ φόβο διὰ τὶς ἁμαρτίες μας, μὲ πόθο καὶ χαρὰ διὰ τὴν σωτηρία μας. Προσκυνήσωμεν, αἰτούμενοι τὴν θεία βοήθεια διὰ νὰ φυλάξομεν τὰς θείας ἐντολάς. Μὲ τὴ ΜΕΤΑΝΟΙΑ, ἂς ἑτοιμάσωμεν ἑαυτοὺς εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν, ὁμολογοῦντες τὴν ΑΛΗΘΕΙΑΝ τῆς ὀρθοδοξίας, βαστάζοντες τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ “μικροῦ ποιμνίου”, μακρὰν τῆς κοινωνίας τῶν καινοτόμων ποιμένων καὶ τῶν μνημονευόντων αὐτούς. Ἁγνίσωμεν ψυχὴ καὶ σῶμα πολιτευόμενοι σωφρόνως-δικαίως καὶ εὐσεβῶς κοινωνοῦντες τὰ Ἅγια Μυστήρια, Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ. Προσκυνοῦμεν τὸν Σταυρὸν καὶ εἰς μνήμην φέρομεν τὸν θάνατον τοῦ Ἐσταυρωμένου Σωτῆρος ἡμῶν, ποὺ ἐθανάτωσε τὸν θάνατον.
            Φιλάνθρωπε καὶ ἀγαθὲ Δέσποτα, σὺ τοὺς αἰχμαλώτους ἡμᾶς ἐλύτρωσες. Εἰρηνοποιὲ Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, τὴν υἱοθεσίαν μᾶς ἐχάρισες. Βασιλεῦ ἀληθῶς καὶ πλούσιε Σωτήρ, σὺ ἐπτώχευσας, διὰ νὰ πλουτίσωμεν μὲ τὴν πτωχεία Σου, τὴν βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν μᾶς ἐχάρισες δημιουργὲ τῶν πάντων. Φῶς ἀληθῶς, θεὲ Λόγε καὶ ἀληθῶς ζωὴ σὺ τοὺς νεκρωθέντας ἐζωοποίησας, μᾶς ἐνέδυσες ἀφθαρσίαν. Ἂς προσέχωμεν μήπως κατηγοροῦντες τοὺς χριστοκτόνους, Ἰουδαίους ἑαυτοὺς κατακρίνομεν πράττοντες ὅμοια κατὰ τοῦ Κυρίου ἀναξίως τῆς χριστιανικῆς κλήσεως πολιτευόμενοι. Ὅσον κι᾽ἂν κοπιάσωμεν, ἂν δὲν ἔχωμεν ΑΓΑΠΗ εἰς τὸν πλησίον, ματαίως κοπιῶμεν...
            Ἑορτὴ σήμερον... ἀλλὰ καὶ πᾶσαν ἡμέραν λέγει ἡ Ἁγία Γραφὴ ἑορτὴν ἔχομεν, ὅταν δὲν ἁμαρτάνομεν μὲ ἔργα μὲ λόγια καὶ μὲ λογισμούς.
Ὤ τοῦ φοβεροῦ τρόπου τῆς ΝΙΚΗΣ! Μ᾽αὐτὰ ποὺ νίκησε ὁ διάβολος, μ᾽αὐτὰ ἐνικήθηκε ἀπ᾽τὸν Χριστό. Παρθένος (ἡ Εὔα), ξύλον (ὅπου ἔγινε ἡ παράβασις τῆς ἐντολῆς) καὶ θάνατος (τὸ ἐπιτίμιον). Ἰδοὺ πάλι τὰ αὐτὰ παρθένος, ξύλον, θάνατος, σύμβολα ΝΙΚΗΣ. Ἀντὶ τῆς Εὔας ἡ Θεοτόκος, ἀντὶ τοῦ ξύλου τῆς παρακοῆς, ὁ Σταυρός, ἀντὶ τοῦ θανάτου τοῦ Ἀδάμ, ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ.
Ποῖος λόγος ἀνθρώπινος εἶναι ἄξιος νὰ περιγράψει καὶ νὰ δοξάσει τὰ βασιλικὰ κατορθώματα τοῦ Σωτῆρος; Μὲ τὸν θάνατόν Του μᾶς δώρισε τὴν αἰώνιον Βασιλείαν Του!... Ὁ ἀγὼν τοῦ Δεσπότου καὶ ὁ στέφανος τῆς ΝΙΚΗΣ ἡμέτερος, οἱ ὀρθόδοξοι διὰ τοῦτο ψάλλουν τὴν ἐπινίκιον ὠδήν: “Ποῦ σου, θάνατε τὸ νῖκος; ποῦ σου, ἅδη, τὸ κέντρον;”
Χαῖρε Σταυρέ, τρόπαιον κατὰ δαιμόνων, μάχαιρα κατὰ τῆς ἁμαρτίας. Σταυρὸς τὸ θέλημα τοῦ Πατρός, ἡ δόξα τοῦ Μονογενοῦς, τὸ ἀγαλλίαμα τοῦ Πνεύματος, ἡ ἀσφάλεια τῆς Ἐκκλησίας, τὸ Φῶς πάσης τῆς Οἰκουμένης.
Σταυρός! Τὸ πρὶν ὄργανον καταδίκης καὶ σύμβολον κατακρίσεως, νῦν ὑπόθεσις σωτηρίας. Τοὺς μακρὰν τοῦ Θεοῦ ἀνθρώπους, ἐγγὺς τοῦ Θεοῦ ἐποίησε. Διὰ τοῦ Σταυροῦ τὴν ἀληθινὴν ὁδὸν ἐγνωρίσαμεν, τῆς πλάνης ἐλευθερώθημεν, τὸν ΝΥΜΦΙΟΝ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ΚΑΛΟΝ ΠΟΙΜΕΝΑ ἔχομεν! Οἱ δοῦλοι τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ διαβόλου, κατὰ χάριν Θεοί!
Ὅπου θυσία ἐκεῖ ἀναίρεσις ἁμαρτιῶν, ἐκεῖ συμφιλίωσις μὲ τὸν Θεόν ἐκεῖ ἑορτὴ καὶ χαρά!
 Καινὴ καὶ παράδοξη θυσία! Ὁ Αὐτός (ὁ Χριστός) καὶ θυσία καὶ ἱερεύς! Θυσιαστήριον ὁ Σταυρός, Θυσία μὲν κατὰ τὴν σάρκα, ἱερεὺς κατὰ τὸ πνεῦμα. Ἔξω τῆς πόλεως καὶ τῶν τειχῶν ἐσταυρώθη ὁ Κύριος διὰ νὰ πληρωθῆ τό: “ Ἐν τοῖς ἀνόμοις ἐλογίσθη.” Ὁ Σταυρὸς τὸν κλεισμένον παράδεισο ἤνοιξε. Ο εὐγνώμων ληστὴς ἐπιτιμᾶ τὸν βλασφημοῦντα ἕτερον ληστήν: “Οὐδὲ σὺ φοβῇ τὸν Θεόν, ἄξια ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν”. Βλέπεις τὴν ἐξομολόγησιν τοῦ ληστοῦ; Βλέπεις φιλοσοφία ἐν τιμωρίᾳ καὶ εὐλάβεια ἐν κολάσει; Ὁμολογεῖ διὰ τὸν Χριστόν: “Οὗτος οὐδὲν πονηρὸν ἐποίησε.” Πρῶτον ἐξομολογούμενος ὁ εὐγνώμων ληστής, ἔπειτα λέγει: “Μνήσθητί μου Κύριε, ἐν τῇ Βασιλεία Σου.” Ἡ ἐξομολόγησις τὸν παράδεισον ἤνοιξε. Ὁ ληστὴς ὡς νὰ ἔλεγε· “Βασιλέα τὸν Σταυρωθέντα ὀνομάζω, διότι βασιλέως ἴδιον τὸ ν᾽ἀποθνήσκει διὰ τὸν λαόν του.” Σταυρὸς σύμβολον Βασιλείας!
Ὁ Χριστὸς ὑπὲρ τῶν σταυρωτῶν ἔλεγε: “Πάτερ ἄφες τὴν ἁμαρτίαν, οὐ γὰρ οἴδασι τὶ ποιοῦσι.” Ἂς μιμηθοῦμε κι᾽ἐμεῖς τὸν Σωτῆρα, εὐχόμενοι ὑπὲρ τῶν ἐχθρῶν, τῶν ἀδικούντων, τῶν ὀνειδιζόντων ἡμᾶς.
Ὁ Δαυῒδ ψάλλει: “Ἐσημειώθη ἐφ᾽ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου Σου, Κύριε.” Φῶς ὁ Σταυρός! Πρόσωπον τοῦ Πατρός, ὁ Χριστός. Φῶς τοῦ προσώπου, δηλαδὴ τοῦ Κυρίου, ὁ ΣΤΑΥΡΟΣ. Τοῦτον ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι προσκυνοῦν, διὰ τὸν σταυρωθέντα ἐν αὐτῷ, ἑκουσίως Χριστὸν ἐν σαρκί. Πάλι ὁ προφητάναξ Δαυῒδ βοᾶ: “ Ἔδωκας σημείωσιν, τοῦ φυγεῖν ἀπὸ προσώπου τόξου.” Τόξον ἡ πλάνη, τοξότης ὁ διάβολος, βέλη οἱ πονηροὶ λογισμοί, πληγὲς οἱ ἁμαρτίες.
Χαῖρε Σταυρὲ τῶν μετανοούντων, ἀήτητον ὅπλον! Σταυροῦ ὄνομα, ἁγιάζει καὶ γλῶσσα καὶ ἀκοὴ καὶ ὅλον τὸν ἄνθρωπον. Σταυρὸν ὁ φέρων ἐπὶ τῶν ὤμων, μιμητὴς Χριστοῦ γίνεται καὶ συνδοξάζεται μ᾽Αὐτόν. Χαῖρε Σταυρὲ χαριτόβρυτε, εἰς Σὲ τὰς χεῖρας ἁπλώσας ὁ Θεοῦ Υἱὸς καὶ Λόγος ἀγκάλιασε τὸ ἀνθρώπινον γένος καὶ ἐπανέφερε εἰς τὸν ἐπουράνιον Πατέρα. Χαῖρε Σταυρέ, τὸ νικοποιὸν ὅπλον τοῦ θεανθρώπου Χριστοῦ.
“Εὐλογεῖτε Ξύλον, διὰ τοῦ ὁποίου ἔγινε ἡ σωτηρία” ἀναφωνεῖ ὁ Σολομών. Σταυρὸν προσκυνοῦμεν καὶ εἰς μνήμην φέρομεν τοὺς κεκοιμημένους, δεόμενοι ὑπὲρ ἀναπαύσεως αὐτῶν.
Σταυρὸν προσκυνοῦμεν καὶ ὑπὲρ εἰρήνης Ἐκκλησίας εὐχόμεθα, ἵνα τὸ καταστρεπτικὸ πῦρ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀντιμετωπισθῆ καὶ ἐπιλυθεῖ ἐκκλησιαστικῶς-συνοδικά.
Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ-σύμβολον ΝΙΚΗΣ!! ὦ ὄνομα ἱερὸν καὶ μυστήριον, Σταυρὸς Χριστοῦ!! Πηγὴ χάριτος ἀνεκφράστου καὶ θείας δυνάμεως. Χαῖρε Σταυρὲ τοῦ Χριστοῦ, χορηγὲ ἐπουρανίων ἀγαθῶν, ἰατρὲ ἀσθενῶν, ὁδηγὲ μετανοούντων! Προσκυνοῦμεν τὸν Σταυρόν, βαστάζοντες τὸν ἡμέτερον σταυρὸν καὶ νικῶμεν τὸν ἐχθρὸν διάβολον. “Τιμῆς ἡγοράσθητε” λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Τιμὴ, δηλαδὴ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, τὸ χυθὲν εἰς τὸν Σταυρόν. Ὁ Σταυρός, τὸ καύχημα τῶν ὀρθοδόξων, τὴν γῆν οὐρανὸν ἐποίησε, τοὺς ἀνθρώπους ἀγγέλους καὶ τὸν θάνατον ὕπνον. Λάλει, εὔχου, δοξολόγησον Θεόν, προσκύνησον τὸν Τίμιον Σταυρόν! “ἔτι λαλοῦντος σου, ὁ Κύριος ἐνώπιόν σου, λέγων: “ Ἰδοὺ πάρειμι” εὐλογῶν σε. Θέλει ὁ φιλάνθρωπος Σωτὴρ τὴν μετάνοια, νὰ φεύγουμεν τὰς ἁμαρτίας καὶ νὰ πράττομε τὶς ἐντολές Του, ἐν τῇ ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ καὶ τότε ... ἀκούει ἡμῶν, ἀναπαύει ἡμᾶς, ἁγιάζει ἡμᾶς.
Ὁ ἀγὼν μὲ τὰ πάθη μας, τὸν κόσμον καὶ τὸν διάβολον, εἶναι αἱματηρὸς καὶ σκληρός, Βλέποντας τὸ τέλος τῆς στενῆς αὐτῆς ὁδοῦ, ὅτι ὁδηγεῖ εἰς τὴν βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, λαμβάνομεν δύναμη ἀπ᾽τὴν ἐλπίδα, προγευόμενοι τὴν Ἀνάστασιν.
Μέγα κήρυγμα ψυχωφελέστατον, ἡ θέα τοῦ Σταυροῦ. Ὅταν βλέπομε Αὐτόν, μᾶς ὑπενθυμίζει τὴν Ἀγάπη τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν ἄνθρωπον. Ποτὲ δὲν πρέπει νὰ ἀπελπιζόμαστε, νὰ μὴν ἁμαρτάνομεν. Ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς σταυρώνεται-πεθαίνει ὡς ἄνθρωπος καὶ μᾶς ἐλευθερώνει ἀπ᾽τὴν αἰχμαλωσία τοῦ διαβόλου. Ὁ ἐσταυρωμένος Ἰησοῦς μας, προνοεῖ διὰ ὅλα καὶ ὅλους μὲ τὶς ἀφανεῖς καὶ φανερὲς εὐεργεσίες Του. Ἡ σταυρικὴ ζωὴ τοῦ Εὐαγγελίου, θέλει νὰ σταυρώνουμε κάθε κακὴ ἐπιθυμία μας, κάθε θέλημά μας ποὺ εἶναι ἀντίθετο μὲ τὸ θεῖον θέλημα. Βαστάζοντας ὁ πιστὸς τὸν Σταυρόν τηρῶντας τὶς ἐντολές τοῦ Εὐαγγελίου καὶ ὑπομένοντας τὸν Γολγοθᾶ τῆς καθάρσεως-φωτισμοῦ-ἁγιασμοῦ, ἀξιώνεται τῆς θέας τοῦ ἀκτίστου φωτός, ποὺ εἶναι αὐτὴ ἡ ἴδια ἡ θεότης. Διὰ μέσου τοῦ Σταυροῦ -φθάνοντας εἰς τὴν κορυφὴ τῶν ἀρετῶν- γίνεται ὁ φιλόθεος καὶ θεοτοκόφιλος, θεόπτης.
Γιατὶ σημειώνουμε μὲ τὸ δεξὶ χέρι μας τὸ τύπον τοῦ Σταυροῦ εἰς τὸν ἑαυτόν μας; Γιὰ νὰ ἔχομε πάντοτε κατὰ νοῦ τὴν σταυρικὴ θυσία τοῦ Σωτῆρος μας. Γιὰ νὰ εἴμεθα εὐγνώμονες πρὸς Αὐτόν, εὐχόμενοι ἀδιαλείπτως. Γιὰ νὰ μᾶς ὑπενθυμίζει τὸ μυστήριον τῆς Ἁγίας Τριάδος καὶ τὴν θείαν ΑΓΑΠΗΝ πρὸς ἡμᾶς. Γιὰ νὰ ζοῦμε σταυρικὴ ζωὴ ὡς τέκνα φωτός, ἀποστρεφόμενοι κάθε πονηρό-αἰσχρὸ λογισμό, ἵνα ἀξιωθῶμεν ἐν ἡμέρα κρίσεως τῆς δεξιᾶς μερίδος τῶν σωζομένων εἰς δόξαν τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ ἡμῶν.

ΑΜΗΝ, ΓΕΝΟΙΤΟ!

Γερ. Ἀλύπιος
Ἱ.Κ. Ἁγ. Νικολάου

Καψάλα - Ἅγιον Ὄρος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου