ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ: https://drive.google.com/folderview?id=0B2R6tNC3qVhKako0Mm5FRkxqcWc&usp=sharing

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2015

Ἅγιε Γρηγόριε πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.



Ὀρθοδοξίας ὁ φωστήρ, Ἐκκλησίας τὸ στήριγμα καὶ διδάσκαλε, ἱκέτευε διαπαντός, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ὁ χαρίσας εἰς ἡμᾶς τοιοῦτον Ἅγιον, διδάσκαλον τῆς Ἐκκλησίας, φωστῆρα τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ποιμενάρχη Θεσσαλονίκης.
Ἑπταετὴς ὁ μικρὸς Γρηγόριος ἐδυσκολεύετο εἰς τὰ μαθήματα, ἔβαλε κανόνα εἰς ἑαυτόν του πρὶν ἀρχίσει τὴ μελέτη νὰ κάνει τρεῖς μεγάλες μετάνοιες καὶ προσευχὴ γονυκλινὴς εἰς τὴν εἰκόνα τῆς Θεοτόκου... Εὗρε τὴν λύσιν παντὸς προβλήματος, ἀγάπησε τὴν Θεοτόκον, τὴν βαστάζουσα τὸν βαστάζοντα πάντα, τὸν Θεάνθρωπον Σωτήρα Ἰησοῦν Χριστόν. Σ᾽Αὐτὴν ἤλπιζε, αὐτὴν ἐπεκαλεῖτο...
        Ἀργότερα ὡς μοναχὸς δύο ἔτη ἐβόα ἀδιαλείπτως: “Φώτισόν μου τὸ σκότος, φώτισόν μου τὸ σκότος.” Τοῦ ἐφάνη ὁ Ἅγ. Ἀπόστολος Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος λέγων: “ Ἀπεστάλην ἀπὸ τὴν Θεοτόκο νὰ σ᾽ἐρωτήσω διατί συνεχῶς κράζεις: Φώτισόν μου τὸ σκότος;” Καὶ ὁ ταπεινὸς Γρηγόριος ἀπαντᾶ: “Τί ἄλλο ἐγὼ ὁ ἁμαρτωλὸς ἔχω ἀνάγκη παρὰ νὰ ἐλεηθῶ καὶ νὰ φωτισθῶ ἀπ᾽τὸν Θεόν;” Ὁ Κύριός μας προσέθετε φωτισμὸ εἰς τὴν ψυχή του, δύναμη λόγου καὶ εὐλογία.
        Ἡ ἐργασία τῆς νοερᾶς, ἀδιαλείπτου Εὐχῆς χαρίζει τὴν ἀγάπη ὅπως καὶ οἱ ἅγιοι λέγουν... Ὅποιος ὡς ἄλλος Φαρισσαῖος πιστεύει ὅτι πορεύεται σωστὰ πρὸς Θεόν, συγκρίνοντας ἑαυτὸν μὲ τοὺς ἄλλους... (καὶ ὄχι μὲ τὸν Θεὸν καὶ τοὺς ἁγίους), ἀγνοεῖ τὴν θεία φώτιση, περιφρονεῖ τὴν σωτηρία του, ἀδιαφορεῖ γιὰ τὴν ΕΥΧΗ (= τὸ μυστικὸ αὐτὸ ὅπλο, ποὺ γίνεται καὶ τροφὴ ψυχῆς καὶ φάρμακα ψυχῆς καὶ παρηγορία-φωτισμὸς ψυχῆς)
        Ἀργότερα ὁ ἅγιος, ὅταν ἀσκήτευε εἰς τὸ ἀσκητήριον τοῦ ἁγ. Σάββα, Ἱ.Μ. Μεγίστης Λαύρας εἶδε ὅραμα ὅτι εἶχε ἕνα δοχεῖο γάλατος καὶ ἀνέβλυζε ὡς πηγὴ μεταβαλλόμενο εἰς εὐωδιάζοντα οἶνον. Ἕνας ἱεροπρεπὴς τοῦ εἶπε: “Διατί ὦ Γρηγόριε, δὲν μεταδίδεις καὶ εἰς ἄλλους καὶ τὸ ἀφήνεις νὰ χύνεται;” Ὅταν ὁ ἅγιος ἀπήντησε, ὅτι δὲν εἶναι ἱκανὸς νὰ διδάσκει καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχουν αὐτοὶ ποὺ τὸ ἔχουν ἀνάγκη, ἤκουσε: “ Ἂν καὶ πρὸς τὸ παρὸν δὲν ζητοῦν αὐτὸ ἐκ πόθου ἐσὺ κάμε τὸ χρέος σου, τὴν καρποφορία ἄφησέ την εἰς τὸν Θεόν, καθ᾽ὅσον γνωρίζεις τὴν παραβολὴν τοῦ κρύψαντος τὸ τάλαντο.”
Ἂς ζητᾶμε λοιπὸν μὲ πόθο λόγον σωτηρίας, λόγον ἀληθείας, λόγον Ὀρθοδοξίας, ἐν τοὺς καιροὺς μάλιστα τῆς παναιρέσεως καὶ ἀποστασίας ὅπου παροικοῦμε. Ἂς μελετοῦμε τὶς ὁμιλίες του καὶ τὰ ἔγα του!
Χαῖρε διδάσκαλε τῆς Ἐκκλησίας, κήρυξ τῆς χάριτος, ἅγιε Γρηγόριε!
Ἐπαληθεύει τὸν προφητικὸν λόγον ὁ ἅγιος: “Καὶ ὁ πραῢς ἔστω μαχητής.” Εἰς τὶς κακοδοξίες τοῦ καλαβροῦ μοναχοῦ Βαρλαὰμ ἀπαντᾶ ἐλέγχοντας κάθε ἑτεροδιδασκαλία καὶ καταφρόνηση τῶν Ἱερῶν Παραδόσεων. Ὑπερμαχεῖ εἰς τὶς πανορθόδοξες συνόδους, λάμπει τὸ Φῶς τῆς Ὀρθοδοξίας!! Εἰς τὸν αἱρετικὸ Βαρλαὰμ λέγει: “ Ἐφ᾽ὅσον ὑβρίζεις τὴν εὐσέβεια-Ὀρθοδοξία, ἐμένα ὑβρίζεις.”
Μᾶς ἄφησε ἔργῳ καὶ λόγῳ ἀθάνατα κριτήρια καὶ μέτρα πνευματικῶν ἀξιῶν διὰ νὰ γνωρίζουμε καὶ ν᾽ἀκολουθοῦμε τοὺς καλοὺς ποιμένας καὶ ὄχι τοὺς ψευδοδιδακάλους. Διότι αὐτὸ εἶναι ὑπόθεση τῆς σωτηρίας μας. Λέγει ὁ θαυματουργὸς ἅγιός μας: “ Ὅσοι δὲν εἶναι τῆς Ἀληθείας, δὲν εἶναι τῆς Ἐκκλησίας.” Οἱ σημερινοὶ οἰκουμενιστὲς ἐκκλησιαστικοὶ ποιμένες δὲν ὁμολογοῦν τὴν μοναδικότητα τῆς Ἀληθείας, ἀναγνωρίζουν τοὺς αἱρετικοὺς ὡς ἀδελφοὺς καὶ φίλους Θεοῦ, καὶ γίνονται ἔτσι ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ. Πλανῶντες καὶ πλανώμενοι, αἴτιοι ἀπωλείας ἑαυτῶν καὶ ὅσων τοὺς ἀκολουθοῦν μνημονεύοντάς τους.
Ὁ οὐρανὸς γιὰ ὅλα αὐτὰ ἔθεσε τὴν σφραγίδα του μ᾽ἕνα ὅραμα:  Ἔγκλειστος μοναχὸς Ἁγιορείτης -εἶδε τότε- ὅτι εὑρέθη εἰς Σύνοδο Ἀρχιερέων εἰς Ἁγία Σοφία Κων/λεως καὶ ὅτι ὑπεδέχθησαν μὲ τιμὰς τὸν ἅγιον Γρηγόριον καὶ τὸν ἐκάθισαν μεταξὺ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, Μεγάλου Ἀθανασίου, Φωτίου καὶ ἄλλων πατέρων λέγοντες: “Τὰ κατὰ διαφόρους καιροὺς θεολογηθέντα ἀπὸ αὐτοὺς εἰς τοὺς ἐσχάτους χρόνους, ὁ ἅγιος μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, ὀρθῶς ἐξήγησε.”
Οἱ τελευταῖες λέξεις, τοῦ στηρήγματος καὶ διδασκάλου τῆς Ἐκκλησίας, ἁγίου Γρηγορίου ἦτο: “Τὰ ἐπουράνια, εἰς τὰ ἐπουράνια.” Καὶ ἐκοιμήθη ἐν εἰρήνη, πλημμυρίζοντας τὸ δωμάτιό του Θεῖο Φῶς. Εἰς ὅλη τὴν ἐπίγειον παροικία του, τὰ “ἐπουράνια” ζητοῦσε καὶ πρὸς αὐτὰ ὡδηγοῦσε.
Ἂς κρατήσουμε ἀπ᾽τὰ ἄπειρα δῶρα ποὺ ἔχει ὁ χαριτόβρυτος βίος του, ἀρχίζοντας ἀπ᾽τὴν ἀδιάλειπτη εὐχὴ “Φώτισόν μου τὸ σκότος.” καὶ τὴν προσευχὴ εἰς τὴν Θεοτόκον. Ἔχοντας πάντα τὴν ἐλπίδα μας εἰς τὰ “ἐπουράνια”, διότι ἔτσι δὲν θὰ παρασυρθοῦμε ἀπ᾽τὰ πρόσκαιρα, γήϊνα καὶ ἁμαρτωλά.
        Προσευχή, πίστη ὀρθή (ποὺ μὲ τὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου, γίνεται βασιλεία οὐρανῶν), ταπείνωση, ὑπομονή, ἁγνότητα, ἐγκράτεια, ἐλεημοσύνη καὶ κυρίως φυλάσσοντες ἑαυτοὺς ἀμόλυντους ἀπὸ τὴν κοινωνίαν κακοδόξων, καταφρονητῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ Ἱερᾶς Παραδόσεως.
        Εἰς καιρὸν τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ τὸ “μικρὸν ποίμνιον” σώζεται ἐντὸς τῆς “κιβωτοῦ” (Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας) καὶ ὄχι κοινωνῶντας μὲ συναγωγὲς πονηρευομένων (ποὺ ὄνομα ἔχουν χριστιανῶν, εἶναι ὅμως τόποι διαβόλου)
       

Φώτισόν μου τὸ σκότος Κύριε,
ἅγιε Γρηγόριε πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.



Γερ.  Ἀλύπιος.
Ἱ.  Κελλίον  Ἁγίου  Νικολάου
καὶ  ὁσίου  Νικοδήμου  τοῦ  Ἁγιορείτου.
Καψάλα-­‐  Ἅγιον  Ὄρος. 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου