ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ: https://drive.google.com/folderview?id=0B2R6tNC3qVhKako0Mm5FRkxqcWc&usp=sharing

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2015

   ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΔΙΑΨΕΥΣΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ  ΧΕΙΛΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ ΜΑΣ ΒΕΒΑΙΩΝΕΙ, ΟΤΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΧΩΡΙΣΕΙ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤO ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΜΟΣΧΑΣ!



Το να γίνω επίσκοπος ήταν για μένα ένα απροσδόκητο γεγονός, όμως υπήρξε για αυτό μια φανερή κλήση του Θεού. Στην Τασκένδη, όπου εκείνη την εποχή εργαζόμουν ως γενικός γιατρός στο νοσοκομείο της πόλης, έγινε ένα επαρχιακό συνέδριο, στο οποίο πήρα μέρος και εγώ και έκανα μάλιστα και μία εισήγηση για ένα πολύ σοβαρό ζήτημα. Όταν τελείωσε το συνέδριο με πλησίασε ο επίσκοπος Ιννοκέντιος και με πήρε από το χέρι. Βγήκαμε μαζί έξω από την εκκλησία. Μου είπε για την μεγάλη εντύπωση, που του προξένησε η εισήγησή μου. Ξαφνικά σταμάτησε, με κοίταξε στα μάτια και μου είπε: «Γιατρέ μου, πρέπει να γίνετε ιερέας». Αν και ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό μου μία τέτοια σκέψη, όμως την πρόσκληση αυτή προς την ιερωσύνη από το στόμα ενός αρχιερέα την δέχθηκα σαν ήταν η κλήση του Θεού και χωρίς κανένα δισταγμό αμέσως του απάντησα: «Καλά, Σεβασμιώτατε, το δέχομαι».
                                                                                                                                       
   Την επόμενη Κυριακή χειροτονήθηκα διάκονος και την μεθεπόμενη ιερέας. Ήμουν τελευταίος στην τάξη ιερέας στον καθεδρικό ναό της πόλης. Από τις πρώτες μέρες τις διακονίας μου στον ναό ανέπτυξα μεγάλη δραστηριότητα και ως ιεροκήρυκας. Εκήρυττα και εκτός των ακολουθιών. Αλλά και σε συζητήσεις με αθέους ήμουν αμείλικτος προς αυτούς.        
                                                                                                                    
   Μετά από δύο χρόνια και τέσσερις μήνες χειροτονήθηκα επίσκοπος και ο Κύριος με οδήγησε σε μία μακρινή πόλη, το Ενισέσκ. Όλοι οι ιερείς σε αυτήν την πόλη η οποία είχε πολλές εκκλησίες, όπως και οι ιερείς της πρωτεύουσας του νομού, Κρασνογιάρσκ, είχαν προσχωρήσει στη «ζώσα εκκλησία»(σ.σ. Η "Ζώσα Εκκλησία" ήταν το επίσημο Πατριαρχείο Μόσχας, μετά του οποίου εκοινωνούσαν όλα τα άλλα Πατριαρχεία.)
 
   Για αυτό το λόγο ήμουν αναγκασμένος να τελώ τις ακολουθίες με τους τρείς ιερείς που ήλθαν μαζί μου, στο διαμέρισμα, όπου κατοικούσα.

   Κάποτε, όταν μπήκα στο δωμάτιο για να τελέσω τη Θεία Λειτουργία, είδα εκεί έναν ηλικιωμένο μοναχό, ο οποίος στεκόταν κοντά στη πόρτα. Αυτός, όταν με είδε κοκάλωσε και ούτε καν με χαιρέτησε. Αυτό συνέβη για τον εξής λόγο: οι ορθόδοξοι του Κρασνογιάρσκ, οι οποίοι δεν ήθελαν να έχουν κοινωνία και να προσεύχονται μαζί με τους προδότες ιερείς της «ζώσας εκκλησίας», διάλεξαν αυτό το μοναχό και τον έστειλαν στην πόλη Μινουσίνσκ, η οποία βρίσκεται νότια του Κρασνογιάρσκ, σ’ έναν ορθόδοξο επίσκοπο, ο οποίος ζούσε εκεί, για να τον χειροτονήση ιερομόναχο. Όμως κάποια ανεξήγητη δύναμη τον οδήγησε όχι νότια αλλά βόρεια, στο Ενισέσκ, όπου ζούσα εγώ. Μου διηγήθηκε το γιατί κοκάλωσε όταν με είδε:
   Πριν δέκα χρόνια, όταν ακόμα ζούσα εγώ στη Μέση Ρωσία, είδε ένα όνειρο. Είδε στον ύπνο του κάποιον αρχιερέα, άγνωστο σ’ αυτόν, ο οποίος τον χειροτόνησε ιερομόναχο. Όταν με είδε αναγνώρισε σε μένα εκείνον τον Αρχιερέα.  (σ.σ. Συνεπώς ο άγιος Λουκάς χειροτόνησε ιερομόναχο έναν αποτειχισμένο μοναχό, για τις ανάγκες του Ορθόδοξου αποτειχισμένου ποιμνίου του Κρασνογιάρσκ.)

Πηγή: Αγίου Λουκά, Αρχιεπισκόπου Κριμαίας. Λόγοι και Ομιλίες, Τόμος Α’. σελ. 31-33. Εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη 

3 σχόλια:

  1. Χριστός Ανέστη!
    Η λεγόμενη "Ζώσα Εκκλησία" δεν ήταν το Πατριαρχείο Μόσχας, που κοινωνούσαν όλες οι Τοπικές Εκκλησίες και που σήμερα ονομάζουμε σεργιανιστικό, αλλά σχισματική εκκλησία-κατασκεύασμα των μπολσεβίκων που καμία άλλη Εκκλησία δεν αναγνώρισε ποτέ και έσβησε μετά την αναγνώριση του Πατριαρχείου από τον Στάλιν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αδελφέ δάσκαλε, Αληθώς Ανέστη ο Κύριος.

    Για να είμαι ειλικρινής πριν το δημοσιεύσω προσπάθησα να βρώ όσες πιό πολλές πληροφορίες μπορούσα στο νετ για την ζώσα εκκλησία, αλλά το μόνο εκτεταμένο κείμενο που βρήκα ήταν η εργασία του καθηγητού Αντωνίου Μάρκου. Εκεί διάβασα τα εξής, εξ ού και ο ορισμός που έδωσα στη ζώσα εκκλησία:

    τό ἐκκλησιαστικό σχῆμα πού δημιουργήθηκε μέ τήν Διακήρυξη νομιμοφροσύνης πρός τό Σοβιετικό καθεστώς τοῦ Μητροπολίτου Νίζνι Νόβγκοροντ Σεργίου (Ἀντιπροσώπου τοῦ Τοποτηρητοῦ τοῦ Πατριαρχικοῦ Θρόνου τῆς Μόσχας Μητροπολίτου Κρουτίτσης Πέτρου), γνωστό ἔκτοτε ὡς Πατριαρχεῖο Μόσχας, ἦταν μία κατάστασις σχισματική, ἐλεγχόμενη ἀπό τό ἀθεϊστικό Σοβιετικό Κράτος.

    Μπορείτε να μας δώσετε κάποιο σύνδεσμο για να μελετήσω λίγο παραπάνω για το θέμα?

    Ευχαριστώ πολύ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το μπέρδεμα οφείλεται στο ότι για λίγα χρόνια η Σοβιετική Ένωση αναγνώριζε ως επίσημη την υπό αυτήν δημιουργηθείσα Ζώσα Εκκλησία, ενώ από κάποιο έτος και μετά (επί Πατριάρχου Μόσχας Σεργίου) αναγνώρισε την κανονική (αυτή η αναγνώριση θεωρήθηκε προδοσία και έκτοτε οι της Διασποράς και οι Κατακομβίτες ονόμασαν "σεργιανιστές" αυτούς που την δέχτηκαν).
    Περί Ιστορίας της Ρωσικής Εκκλησίας γενικά στην Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια (τόμος 10, σελ. 976 κ. εξ.) και περί Ζώσης ειδικά και εδώ: http://en.wikipedia.org/wiki/Living_Church

    ΑπάντησηΔιαγραφή