ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ: https://drive.google.com/folderview?id=0B2R6tNC3qVhKako0Mm5FRkxqcWc&usp=sharing

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016



Αποτείχιση και Πατερική Παράδοση
Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016
Η Ομιλία του π. Σάββα σε συγκέντρωση στην Πάτρα



   Τὸ Σάββατο 22/10/2016 πραγματοποιήθηκε στὴν Πάτρα ὁμιλία ἀπὸ τὸν π. Σάββα Λαυρεώτη στὴν αἴθουσα  τοῦ Ἐκπολιτιστικοῦ Συλλόγου «Παναγία Ἀλεξιώτισσα». Μὲ ἁπλό, ἄμεσο καὶ ἐκλαϊκευμένο λόγο ὁ π. Σάββας παρουσίασε στὴν γεμάτη αἴθουσα τοῦ Συλλόγου τὶς Ὀρθόδοξες θέσεις γιὰ τὴν Κολυμπάριο Σύνοδο τῆς Κρήτης καὶ ἀπάντησε σὲ ἐρωτήσεις.
   Ἀπὸ τὴν ὁμιλία (καὶ τὶς ἐρωταπαντήσεις) παρουσιάζουμε τὰ κυριότερα σημεῖα (σύμφωνα μὲ τὶς σημειώσεις ποὺ κρατήσαμε).

   Στὴν ἀρχὴ ὁ π. Σάββας εἶπε ὅτι στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὅταν συγκαλεῖται μία Σύνοδος, συγκαλεῖται γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσει μιὰν αἵρεση. Παραδόξως στὴν Κρήτη ἔγινε ἡ Σύνοδος ὄχι γιὰ νὰ καταδικάσει τὴν αἵρεση τοῦ καιροῦ μας, τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὴν νομιμοποιήσει!
     Ἡ Σύνοδος, λοιπόν, αὐτὴ δὲν ἦταν Ὀρθόδοξη. Γιατί;
* Ἡ αἵρεση κατὰ τοὺς Ἁγίους Πατέρες εἶναι χωρισμὸς ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ὁ αἱρετικὸς δὲν σώζεται. Οἱ Ἐπίσκοποι ἔχουν καθῆκον νὰ προστατεύσουν τοὺς πιστοὺς ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς. Ὅμως στὴν Κρήτη ἔγινε τὸ ἀπίστευτο. Ἐκεῖ οἱ αἱρέσεις ὀνομάστηκαν Ἐκκλησίες Χριστοῦ!
* Στὴν Κολυμπάριο Σύνοδο οἱ ἀποφάσεις ἔχουν ἀνάμικτα τὰ ὀρθόδοξα στοιχεῖα μὲ τὰ αἱρετικά! Αὐτὴ τὴν ἀνάμειξη τῆς ἀλήθειας μὲ τὸ ψεῦδος χρησιμοποιοῦν οἱ Οἰκουμενιστές! Αὐτὴ εἶναι ἡ μέθοδος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Ἔτσι, ὅμως, γίνεται ἀκύρωση τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, ἀφοῦ ἔχουμε πολλὲς Ἐκκλησίες καὶ πολλὰ βαπτίσματα. Αὐτὴ ἡ διδασκαλία δὲν μᾶς ξενίζει, γιατὶ τὴν χρησιμοποιοῦν οἱ Οἰκουμενιστὲς ἐδῶ καὶ πολλὲς δεκαετίες.
* Θέλουμε κι ἐμεῖς τὴν «ἕνωση», ἀλλὰ μὲ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν αἱρετικῶν στὴν Μία Ἐκκλησία κι ὄχι νὰ ἑνωθοῦμε χωρὶς ὅρους μὲ τὴν αἵρεση. Αὐτὸ εἶναι μιὰ καθαρὴ προδοσία τῆς Πίστεως, γιατὶ οὐσιαστικὰ ἑνωνόμαστε μὲ τὴν αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ καὶ τὸ Π.Σ.Ε. Ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος μάλιστα, ὡς γνωστόν, κάλεσε τὸν Πάπα στὴν Κων/πολη καὶ ἐκεῖ τοῦ ἔψαλαν καὶ τὸ πολυχρόνιο. Μὲ τὴν Σύνοδο στὴν Κρήτη, ὅλα αὐτὰ τὰ ἐπεκύρωσαν συνοδικά.
Ἡ ἑνότητα στὴν Ἐκκλησία διασφαλίζεται μὲ τὴν ὀρθὴ πίστη. Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἑνότητα πάντοτε καὶ ἡ ἕνωση μὲ τοὺς αἱρετικοὺς εἶναι σχίσμα. Δὲν σχίζεται ἡ Ἐκκλησία, ἁπλῶς ἀποσχίζονται οἱ αἱρετικοὶ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία.
* Εἶναι Παράδοση τῶν Ὀρθοδόξων οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι, πρὶν ἀρχίσουν, νὰ ἐπικυρώνουν πρῶτα τὶς προηγούμενες Συνόδους καὶ μετὰ νὰ συζητοῦν. Στὴν Κρήτη, ὅμως, δὲν ἔχουμε ἐπικύρωση τῶν προηγουμένων Συνόδων, ἀλλὰ ἀκύρωση ἀποφάσεών τους, ὅπως γίνεται ὅταν δέχονται τοὺς μικτοὺς γάμους, ἀκυρώνοντας τὸν σχετικὸ κανόνα. Ἐξ αὐτοῦ προκύπτουν καὶ πρακτικὰ προβλήματα. Π.χ., μία Ἐκκλησία, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος δὲν θὰ δέχεται τοὺς μικτοὺς γάμους, ἀλλὰ ἡ Ἐκκλησία τῆς Κρήτης θὰ τοὺς δέχεται. Ἄν, τώρα, δεχτοῦμε τὴν τέλεση τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου μεταξὺ ὀρθοδόξων καῖ αἱρετικῶν, γιατί νὰ μὴ δεχτοῦμε (κατ’ οἰκονομίαν θὰ μᾶς ποῦνε) τὴν τέλεση καὶ τῶν ἄλλων μυστηρίων, ὅπως τοῦ βαπτίσματος; Ἔπειτα, μὲ ποιά πίστη θὰ ἀνατραφοῦν τὰ παιδιά αὐτά; Μὲ τὴν αἱρετικὴ ἢ τὴν ὀρθόδοξη; Καὶ πῶς θὰ ἔχει κοινὴ πορεία πρὸς τὸν Χριστὸ τὸ ζευγάρι; Δὲν θὰ ὑπάρχει ἔτσι διχασμὸς στὸν πυρήνα τῆς ὀρθόδοξης οἰκογένειας;
* Τὸ ἴδιο παρατηρεῖται καὶ μὲ τὸ θέμα τῆς νηστείας. Στὴν ἀρχή (στὰ κείμενα τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης) ἐπαινεῖται ἡ νηστεία καὶ στὴν συνέχεια ἀποδομεῖται! Σκοπὸς κι ἐδῶ νὰ πλησιάσουμε τὶς αἱρέσεις (ποὺ ἔχουν ἀλλοιώσει τοὺς σχετικοὺς Κανόνες ἢ ἔχουν καταργήσει τὴν νηστεία). Γιὰ νὰ εἶναι περισσότερο εὔκολο νὰ πλησιάσουμε τὶς αἱρέσεις καὶ νὰ ἑνωθοῦμε μὲ τοὺς αἱρετικούς, ἐκκοσμικευόμαστε καὶ χάνουμε τὸ ἀσκητικὸ φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας. Ἔτσι ἀποδομοῦμε ὅλη τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη!
* Στὴν Σύνοδο ἀκόμα, καταλύθηκε ὁ Συνοδικὸς θεσμός, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ τρόπος ποὺ κινεῖται ἡ Ἐκκλησία. Ἐγκωμιάστηκε, βέβαια, καὶ ὁ συνοδικὸς θεσμὸς στὴ Σύνοδο, ἀλλὰ στὴν πράξη καταργήθηκε. Ἐνῶ σὲ κάθε Σύνοδο οἱ Ἐπίσκοποι εἶναι ἰσότιμοι καὶ ψηφίζουν ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι, στὴν Κρήτη τοῦτο δὲν συνέβη, ἀφοῦ οὔτε ὅλες οἱ Ἐκκλησίες συμμετεῖχαν, οὔτε ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι, ἀπὸ ἐκείνους ποὺ συμμετεῖχαν ψήφισαν! Στὴν οὐσία ψήφισαν μόνο 10 Ἐπίσκοποι, ἕνας ἀπὸ κάθε Ἐκκλησία!
* Οἱ ἀποφάσεις τῶν Συνόδων εἶναι ὑποχρεωτικὲς γιὰ ὅλους τοὺς πιστούς. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἐπικυρωθοῦν πρῶτα ἀπὸ τοὺς ἀπόντες Ἐπισκόπους καὶ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Π.χ., ὅταν ἔγινε ἡ Σύνοδος τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας, μόνο ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς δὲν ὑπεγραψε καὶ ὑπερασπίστηκε τὴν Ὀρθοδοξη Πίστη. Ὅταν οἱ Ἐπίσκοποι, ποὺ συμμετεῖχαν στὴν Σύνοδο ἐκείνη, γύρισαν πίσω στὴν Κων/πολη, τοὺς ὑποδέχτηκε ὁ λαὸς μὲ ἄγριες διαθέσεις καὶ δὲν δέχτηκε τὶς ἀποφάσεις της. Ἐδῶ τώρα, στὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης, αὐτὴ ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας διαγράφεται! Ὑπάρχει ἄρθρο τῆς Συνόδου ποὺ λέει (σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν ὀρθόδοξη Παράδοση) ὅτι οἱ ἀποφάσεις τῆς Συνόδου εἶναι ὑποχρεωτικὲς καὶ μάλιστα γι’ αὐτοὺς ποὺ διαφωνοῦν μὲ αὐτὲς ὑπερασπιζόμενοι τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη.
  Ἄρα ἡ Σύνοδος αὐτὴ μᾶς εἰσάγει στὸν Οἰκουμενισμό! Ἄλλα ἔπρεπε νὰ κάνει κι ἄλλα ἔκανε.
 α) Κανονικά (ὅπως εἴπαμε) ἔπρεπε νὰ καταδικάσει τὸν Οἰκουμενισμὸ ὡς Παναίρεση. Ὅμως ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης κάνει τὸ ἀντίθετο,  ἐπικυρώνει τὸν Οἰκουμενισμό!
   β) Στὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης ἔπρεπε νὰ καταδικαστεῖ τὸ Π.Σ.Ε. Τοῦτο δὲν ἔγινε.
  γ) Ἔπρεπε  στὴν Σύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου νὰ ἐξετασθεῖ τὸ θέμα τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου, ὥστε νὰ γυρίσουμε πίσω στὸ καθεστὼς πρὶν τὸ 1924.
  δ) Ἀλλὰ καὶ τὸ ζήτημα μὲ τὴν Κάρτα τοῦ Πολίτη καὶ τὸ 666 ἔπρεπε νὰ συζητηθεῖ, ὥστε νὰ ἀποφασισθεῖ μιὰ κοινὴ γραμμὴ γιὰ τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας.
  ε) Ἔπρεπε νὰ καταδικαστοῦν ἡ Μασωνία, ἡ Σαϊεντολογία, ὁ παγανισμὸς κ.λπ.
   Τελικά, ἔγιναν ἀκριβῶς τὰ ἀντίθετά.

Ἐμεῖς, ὅμως, δὲν μποροῦμε νὰ μὴν ἀκολουθήσουμε τοὺς Ἁγίους Πατέρες στὰ θέματα τῆς Πίστεως, ὅπως τοῦτο περιγράφεται στὴν ἀπάντηση τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν τοῦ 1948 πρὸς τὸν Πάπα Πίο Ζ΄ ποὺ σᾶς διαβάζω:
  Γιατί η πίστη μας, αδελφοί, δεν προέρχεται από ανθρώπους ούτε διαμέσου ανθρώπου, αλλά διά της αποκαλύψεως του Ιησού Χριστού, την οποία κήρυξαν οι θείοι Απόστολοι, κραταίωσαν οι ιερές οικουμενικές Σύνοδοι, παρέδωσαν ο ένας μετά τον άλλο οι μέγιστοι σοφοί Διδάσκαλοι της οικουμένης και επικύρωσαν τα χυμένα αίματα των αγίων Μαρτύρων. «Διατηρούμε την ομολογία», την οποία παραλάβαμε ανόθευτη από τέτοιους άνδρες, αποστρεφόμενοι κάθε καινοτομία ως υπαγόρευση του διαβόλου· αυτός που δέχεται νεωτερισμό, κατακρίνει ως ανεπαρκή την κηρυγμένη ορθόδοξη πίστη. Όμως αυτή έχει ήδη σφραγισθεί πλήρης, χωρίς να επιδέχεται ούτε μείωση ούτε αύξηση ούτε οποιαδήποτε αλλοίωση, και αυτός που τολμά ή να πράξει ή να συμβουλεύσει ή να σκεφτεί αυτό, έχει ήδη αρνηθεί την πίστη του Χριστού, έχει ήδη με την θέλησή του υποβληθεί στο αιώνιο ανάθεμα για την βλασφημία προς το άγιο Πνεύμα, ότι δήθεν δεν έχει εκφραστεί πλήρως στις Γραφές και μέσω των οικουμενικών Συνόδων.
Το φρικτό αυτό ανάθεμα, αδελφοί και αγαπητά παιδιά εν Χριστώ, δεν το εκφωνούμε εμείς σήμερα, αλλά το εκφώνησε πρώτος ο Σωτήρας μας· «όποιος μιλήσει εναντίον του Αγίου Πνεύματος, δεν θα συγχωρεθεί ούτε σε αυτόν τον αιώνα, ούτε στον μελλοντικό»· ο άγιος Παύλος εκφώνησε· «απορώ που μετακινείστε τόσο γρήγορα από αυτόν που σας κάλεσε με την χάρη του Χριστού σε άλλο ευαγγέλιο, το οποίο δεν είναι άλλο, παρά μόνον κάποιοι που σας ταράσσουν και θέλουν να διαστρεβλώσουν το ευαγγέλιο του Χριστού· αλλά κι αν εμείς ή άγγελος από τον ουρανό σας κηρύσσει άλλο ευαγγέλιο από αυτό που σας κηρύξαμε, ας είναι ανάθεμά»· αυτό εκφώνησαν οι επτά οικουμενικές Σύνοδοι και όλη η χορωδία των θεοφόρων Πατέρων. Όλοι λοιπόν οι καινοτόμοι, είτε με αίρεση είτε με σχίσμα, ενδύθηκαν με τη θέλησή τους, σύμφωνα με τον ψαλμωδό, «κατάρα ως ρούχο», είτε έτυχε να είναι Πάπες είτε Πατριάρχες είτε Κληρικοί είτε Λαϊκοί· «κι αν κάποιος, ακόμα και άγγελος από τον ουρανό, σας κηρύσσει άλλο ευαγγέλιο από αυτό που έχετε παραλάβει, ας είναι ανάθεμα». Έτσι σκεπτόμενοι οι Πατέρες μας και υπακούοντας στους ψυχοσωτήριους λόγους του Παύλου, στάθηκαν σταθεροί και στέρεοι στην πίστη που τους παραδόθηκε από γενιά σε γενιά και την διέσωσαν αμετάβλητη και αμόλυντη στο μέσο τόσων αιρέσεων, και την παρέδωσαν σε μας αληθινή και ανόθευτη, όπως βγήκε αγνή από το στόμα των πρώτων υπηρετών του Λόγου· έτσι σκεπτόμενοι και εμείς, ανόθευτη όπως την παραλάβαμε θα την μεταδώσουμε στις επερχόμενες γενιές, χωρίς να μεταβάλλουμε τίποτα, για να είναι κι εκείνοι, όπως κι εμείς, ευπρεπείς και να μην ντρέπονται όταν μιλούν για την πίστη των προγόνων τους.
Γι' αυτό, αδελφοί και αγαπητά εν Κυρίω παιδιά μας, «έχοντας εξαγνίσει τις ψυχές μας με την υπακοή στην αλήθεια», κατά τον Απόστολο, «προσέχουμε αυτά που ακούσαμε, για να μην παρασυρθούμε». Η πίστη και η ομολογία την οποία κατέχουμε δεν είναι για να ντρεπόμαστε, διδάσκεται στο ευαγγέλιο από το στόμα του Κυρίου μας, έχει βεβαιωθεί από τους άγιους Αποστόλους, από τις επτά ιερές οικουμενικές Συνόδους, έχει κηρυχθεί σε όλη την υφήλιο, μαρτυρείται και από τους εχθρούς της, οι οποίοι πριν αποστατήσουν από την Ορθοδοξία στις αιρέσεις, αυτή την πίστη κατείχαν κι αυτοί ή έστω οι πατέρες τους ή οι προπάτορές τους· μαρτυρείται από την αδιάκοπη Ιστορία ως θριαμβεύουσα εναντίον όλων των αιρέσεων, οι οποίες την καταδίωξαν και την καταδιώκουν, όπως βλέπετε, μέχρι και σήμερα. Οι ιεροί άγιοι Πατέρες και προκάτοχοί μας, από γενιά σε γενιά, αρχίζοντας από τους Αποστόλους και αυτούς που οι Απόστολοι όρισαν διαδόχους τους μέχρι σήμερα, σχηματίζοντας μία αδιάσπαστη αλυσίδα και συνδέοντας χέρι με χέρι, οριοθετούν έναν ιερό περίβολο, του οποίου «πόρτα είναι ο Χριστός», στον οποίο όλο το ορθόδοξο ποίμνιο τρέφεται στα ζωηφόρα βοσκοτόπια της μυστικής Εδέμ, και όχι «σε αδιάβατους και τραχείς [τόπους]»!, όπως υποθέτει η Μακαριότητά του. Η Εκκλησία μας διαθέτει τα ίδια τα ανόθευτα κείμενα των αγίων Γραφών, που ποτέ δεν εκπίπτουν, της μεν Παλαιάς Διαθήκης την αληθινή και άρτια μετάφραση, της δε Νέας το ίδιο το θείο πρωτότυπο. Οι τελετές των ιερών μυστηρίων, κι ιδιαίτερα της θείας λειτουργίας, είναι οι ίδιες εκείνες οι λαμπρές και κατανυκτικές τελετές που παραδόθηκαν από τους Αποστόλους.

   Φτάσαμε, λοιπόν ἀδελφοί, σὲ καιροὺς ποὺ ἴσως χρειαστεῖ νὰ ὁμολογήσουμε. Θὰ πρέπει νὰ εἴμαστε πολὺ προσεκτικοὶ καὶ νὰ μὴν δεχτοῦμε τίποτα τὸ αἱρετικό.
Δυστυχῶς, ἐμᾶς μὲν μᾶς ἀπαγορεύουν νὰ μιλήσουμε, ἐνῶ στοὺς αἱρετικούς, ὅπως ἔκανε ἕνας Μητροπολίτης, ὁ Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος, δίνουν νὰ μοιράσουν Εὐαγγέλια τῆς Βιβικῆς Ἑταιρείας στοὺς πιστοὺς τῆς Μητροπόλεώς του!
    Καὶ ἄλλοι ἁγιορεῖτες μιλᾶνε γιὰ πνευματικὰ θέματα στὸν κόσμο, ἀλλὰ γιὰ τὰ θέματα τῆς Πίστεως σιωποῦν, στρουθοκαμηλίζουν!
    Δὲν πρέπει ν’ ἀκοῦμε τὸν καθένα ποὺ μᾶς λέει «κάνετε ὑπακοὴ στοὺς Ἐπισκόπους». Ὑπακοή; Ναί. Ἀλλὰ ὑπακοὴ στὴν διαχρονικὴ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων. Ὄχι στοὺς Ἐπισκόπους ποὺ μᾶς λένε νὰ ἀποδεχτοῦμε τὶς ἀποφάσεις τῆς Κολυμπαρίου Συνόδου.

Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ὁμιλίας τοῦ π. Σάββα ὑποβλήθηκαν ἐρωτήσεις στὶς ὁποῖες ἀπάντησε αὐτὸς καὶ ὁ ἐπίσης Ἁγιορείτης π. Χαρίτων ποὺ ἦταν παρών. Μερικὲς ἀπὸ τὶς ἐρωτήσεις καὶ τὶς ἀπαντήσεις:
    Ἐρώτηση γιὰ τὴν Μονὴ Ἐσφιγμένου καὶ τοὺς ἀγῶνες της.
  Ἀπάντηση: Δὲν συμφωνοῦμε μὲ τὴν Ἐσφιγμένου, λόγῳ τῶν παρατάξεων… Πάντως εἶναι μιὰ εὐκαιρία τώρα νὰ ἑνωθοῦμε. Σεβόμαστε τοὺς ἀγῶνες ποὺ κάνουν, ἀλλὰ προσοχὴ νὰ μὴν κάνουμε Συνόδους.
   Ἐρώτηση για τὸ ἂν ἡ Ἐκκλησία μας ἐπεκύρωσε τὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης.
   Ἀπάντηση: Ναί, γιατὶ δὲν ἀντέδρασε· οὐσιαστικὰ οἱ Ἐπίσκοποι τὴν ἀποδέχτηκαν. Ὅσο γιὰ τὴν Ἐκκλησία Ρωσίας δὲν συμμετεῖχε γιὰ διαφορετικοὺς λόγους. Ἡ Ρωσία εἶναι στὸν Οἰκουμενισμό. Ὡς γνωστὸν ὁ πατριάρχης Κύριλλος ἔκανε συμφωνία μὲ τὸν Πάπα στὴν Κούβα.
   Ἐρώτηση: Καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης ἐγίνοντο μικτοὶ γάμοι.
   Ἀπάντηση: Ναί, ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ γινόταν ἦταν λάθος. Τώρα αὐτὸ ἐπικυρώνεται συνοδικά!
   …Οἱ ἀποφάσεις τῆς Συνόδου ἔχουν σωτηριολογικὲς ἐπιπτώσεις ἐπάνω μας. Οἱ Ἐπίσκοποι, οἱ ἱερεῖς δὲν παίρνουν θέση ξεκάθαρη γιὰ τὴ Σύνοδο· αὐτὸ εἶναι στρουθοκαμηλισμός. Δὲν μποροῦν νὰ περιμένουν τὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας. Ὁ κάθε Ἐπίσκοπος πρέπει νὰ πάρει θέση καὶ νὰ ἐνημερώσει τὸ ποίμνιό του. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἔχει ὑπογράψει τὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου, ὁπότε τί περιμένουν;
   Ἐρώτηση: Οἱ ἱερεῖς ἀρκοῦνται ὅταν κηρύττουν νὰ ἐξηγοῦν μόνο τὴν Εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς. Δὲν μιλᾶνε, δὲν ἐνημερώνουν τοὺς πιστοὺς γιὰ τὰ θέματα Πίστεως καὶ αἱρέσεως. Πολλοὶ πιστοὶ λένε: ἐμεῖς κι οἱ παπικοί, δὲν ἔχουμε μεγάλες διαφορές. Τὰ ἴδια πιστεύουμε. Κι ὁ ἱερέας δὲν τοὺς ἐνημερώνει.
 Ἀπάντηση: …Στὴν Ρουμανία ποὺ πήγαμε γιὰ νὰ τοὺς ἐνημερώσουμε, ὁ κόσμος ἦταν ἀνάστατος. Σὲ μιὰ πόλη ἦρθε ὁ πρωτοσύγγελος μὲ ἱερεῖς καὶ ἀστυνομικούς. Ἐσύ, μὲ ἐρώτησε, ἀπὸ ποιόν πῆρες ἄδεια καὶ μιλᾶς ἐδῶ; Ἀπὸ τοὺς γεροντάδες μας, εἶπα, ἀπὸ τοὺς Ἁγίους μας. Ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός, ὁ ἅγιος Μάξιμος ἀπὸ ποιόν πῆραν ἄδεια; Ὁ ἅγιος Νικόδημος λέει ὅτι, ὅταν οἱ Ἐπίσκοποι σιωποῦν, τότε πρέπει ὁ λαὸς νὰ μιλᾶ.  Νὰ σᾶς ρωτήσω κι ἐγώ (συνέχισα). Οἱ Πατριάρχες Βαρθολομαῖος καὶ Δανιήλ, ἀπὸ ποῦ πῆραν εὐλογίαν νὰ ψηφίσουν αὐτὰ στὴν Κρήτη; Ἀπὸ ποῦ πῆρε εὐλογία ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος νὰ ἀποκαλεῖ-θεωρεῖ τὸ ΚΟΡΑΝΙΟ ἅγιο; Ὁ Κύριος λέγει: ὅποιος μὲ ὁμολογήσει ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων, θὰ τὸν ὁμολογήσω κι ἐγὼ ἐνώπιον τοῦ Πατρός μου. Πῶς, λοιπόν, νὰ κάνουμε ὑπακοὴ σὲ ψευδεπισκόπους;
    Ἐρώτηση: Αὔριο Κυριακὴ οἱ πιστοὶ θὰ πᾶνε στὴν Ἐκκλησία. Πῶς θὰ πᾶνε; Πῶς θὰ μεταλάβουμε ἀπὸ Οἰκουμενιστὲς ἢ σιωπῶντες ἱερεῖς καὶ ἐπισκόπους; Τί θὰ γίνει μὲ τὴν Κάρτα τοῦ Πολίτη;
     Ἀπάντηση: Ὅλοι μας θέλουμε νὰ ἐκκλησιαζόμαστε, ἀλλὰ πρέπει νὰ διασφαλίσουμε τὴν πίστη μας. Νὰ ἐκκλησιαστοῦμε, ναί, ἀλλὰ ποιά πίστη θὰ ἀσπαστοῦμε; Ὁ Μ. Ἀθανάσιος λέει, εἶναι καλύτερο νὰ μένουμε στὰ σπίτια μας, παρὰ νὰ ἐκκλησιαζόμαστε ἐκεῖ ποὺ λειτουργεῖ αἱρετικός. («’Εάν ὁ Ἐπίσκοπος ἤ ὁ πρεσβύτερος, οἱ ὄντες ὀφθαλμοί τῆς Ἐκκλησίας, κακῶς ἀναστρέφωνται καί σκανδαλίζωσι τόν λαόν, χρή αὐτούς ἐκβάλλεσθαι. Συμφέρον γάρ ἄνευ αὐτῶν συναθροίζεσθαι εἰς εὐκτήριον οἶκον, ἤ μετ’ αὐτῶν ἐμβληθῆναι, ὡς μετά Ἄννα καί Καϊάφα, εἰς τήν γέενναν τοῦ πυρός»). Νὰ βρίσκουμε καλοὺς ἱερεῖς, τὰ πράγματα εἶναι σὲ σύγχυση. Θὰ ὑπάρξουν καλοὶ ἱερεῖς.
   Ἐρώτηση σχετικὰ μὲ τὰ Μυστήρια.
   Ἀπάντηση: Δὲν μπαίνουμε τώρα σ’ αὐτὸ τὸ μεγάλο θέμα. Λέμε, ὅμως, ὅτι γιὰ νὰ μὴν ἔχει κάποιος μυστήρια πρέπει νὰ ἔχει καθαιρεθεῖ.
   Ὁ ΙΕ΄ Κανόνας λέει γιὰ «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» αἵρεση. Τότε πρέπει νὰ κάνουμε διακοπὴ μνημοσύνου. Δὲν μποροῦμε νὰ μνημονεύουμε κάποιον αἱρετικό, γιατὶ θὰ ἔχουμε μαζί του κοινωνία πίστεως. Ἡ αἵρεση ἔχει μολυσμὸ καὶ μεταδίδεται. Δὲν μιλᾶμε γιὰ μὴ ὕπαρξη Μυστηρίων, ἀλλὰ γιὰ μολυσμὸ ἐκ τῆς αἱρέσεως. Ἀκυρότητα Μυστηρίων μόνο Σύνοδο μπορεῖ νὰ κάνει.
Τὸ πρόβλημα, τελικά, δὲν εἶναι ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ἀλλὰ ἐμεῖς ποὺ δὲν ἔχουμε θυσιαστικὸ πνεῦμα, δὲν ἔχουμε ἀποφασίσει νὰ θυσιαστοῦμε. Τὸ Εὐαγγέλιο εἶναι σταυρικό. Δὲν ἔχουμε σταυρικὴ ζωή.

   …Τότε ὁ Θεὸς θὰ ξεχύσει τὴ μαρτυρικὴ Του χάρη κι ὅποιος θέλει θὰ τὴν πάρει. Να κοιτάξουμε, λοιπόν, τὸν ἑαυτό μας.


Γιὰ τὴν ἀντιγραφή Π.Σ.
Πατερική Παράδοση στις 10/31/2016

Τέλεση Θείας λειτουργίας από τον Π. Γεώργιο Αγγελακάκη (Έτος 2015)


Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016


Αυτά που θέλουν, αυτά που έχουν συμφωνήσει και αυτά που φοβούνται οι Παπικοί, όσο ακόμα υπάρχουν και αντιδρούν Ορθόδοξοι πιστοί.

Του Αδαμάντιου Τσακίρογλου


Στην παρακάτω συνέντευξη (ακολουθούν αποσπάσματα σε μετάφραση) που έδωσε ο καρδινάλιος Κουρτ Κοχ (υπεύθυνος της παπικής έδρας για τον διάλογο με τους Ορθοδόξους), στις 26.10.16, στην γερμανική εφημερίδα “Tagespost“ αποκαλύπτεται, τι επιθυμούν οι παπικοί μέσω του “οικουμενικού“ διαλόγου, πόσο προσκολλημένοι είναι στις αιρετικές κακοδοξίες τους, ποιός είναι ο υπόγειος ρόλος των οικουμενιστών “Ορθοδόξων“ και προπάντων πόσο τους ενοχλεί (Καρδινάλιους και δημοσιογράφους) το γεγονός, ότι υπάρχουν ακόμα Ορθόδοξοι, που αντιδρούν και χαλούν τα σχέδια τους. Αποκαλύπτονται άμεσα και έμμεσα τα σχέδια των Οικουμενιστών και αναδεικνύεται η σπουδαιότητα των αγωνιστών ομολογητών Χριστιανών. Ο κάθε πιστός Χριστιανός καλείται να βγάλει από την συνέντευξη τα συμπεράσματά του και να αποφασίσει, ποιόν δρόμο, θέλει να ακολουθήσει. Των Πατέρων ή των Μεταπατέρων; Ο καρδινάλιος είναι ξεκάθαρος, τα σχόλια περιττεύουν.

http://www.die-tagespost.de/kirche-aktuell/Spannungen-in-der-Orthodoxie-sind-ein-Problem-fuer-den-oekumenischen-Dialog;art312,173450

Καρδινάλιος Κουρτ Κοχ: «Οι Εντάσεις στην Ορθοδοξία είναι ένα πρόβλημα για τον οικουμενικό διάλογο»
Δημοσιογρ.: Σεβασμιώτατε, για πρώτη φορά λαμβάνει ένας ορθόδοξος θεολόγος το αναγνωρισμένο βραβείο Ratzinger (ονομασμένο προς τιμή του προηγούμενου πάπα Joseph Ratzinger). Πόσο αναγνωρισμένη είναι η θεολογία του Joseph Ratzinger στον ορθόδοξο κόσμο;
Κοχ: Ο Joseph Ratzinger είχε ήδη μεγάλη αναγνώριση στον ορθόδοξο κόσμο από την εποχή που ήταν θεολόγος. Γι’ αυτό όταν εκλέχθηκε το 2005 Πάπας Ρώμης, ήταν η χαρά στην Ορθοδοξία μεγάλη. Ήξεραν ότι ο Ratzinger γνωρίζει την Ορθοδοξία πολύ καλά και ότι ήταν ικανός για έναν καλό διάλογο. Από εκεί πηγάζει και η επιθυμία να τιμήσουμε με το βραβείο έναν ορθόδοξο θεολόγο. Ο καθηγητής Ιωάννης Κουρμπέλης ασχολήθηκε με την θεολογία του Ratzinger και πραγματοποίησε μία ωραία ομιλία στον νέο κύκλο «Ratzinger - μαθητές» στην ημερίδα, που είχαμε στην Κωνσταντινούπολη.................
Δημοσιογρ.: Φαίνεται, ότι στον διάλογο Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών επέστρεψε νηφαλιότητα.
Κοχ: Θα έλεγα, ότι μέσα στην Ορθοδοξία υπάρχουν διαφορετικές κινήσεις. Από την μία έχουμε αυτούς που θέλουν μία μεγαλύτερη συμμετοχή στον οικουμενικό διάλογο και πραγματικά την ενότητα με μας (σημ. τους Παπικούς). Ο μεγάλος πρόδρομος σε αυτήν την προσπάθεια είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Από την άλλη μεριά υπάρχει μία αυξανόμενη κίνηση που βλέπει με σκεπτικισμό την οικουμενική κίνηση και τον διάλογο με τους Ρωμαιοκαθολικούς. Εδώ βλέπω την ύπαρξη μεγάλων εντάσεων μέσα στην Ορθοδοξία.....
Δημοσιογρ.: Ο πάπας Φραγκίσκος επισκέφθηκε πρόσφατα την Γεωργία, της οποίας οι Ορθόδοξες θέσεις απείχαν εκείνων της συνόδου της Κρήτης και δεν υπέγραψε την συμφωνία της Θεάτης (πόλη στην Ιταλία) λόγω της άρνησης της απέναντι στην οικουμενική κίνηση. Ο Πατριάρχης Ηλίας ο 2ος μπορεί από την μία να είπε ωραία λόγια κατά την επίσκεψητου Πάπα, από την άλλη όμως μποϋκοτάρησε και δεν παρέστη στην «Θεία» λειτουργία του Πάπα και επίσης εξτρεμιστικές ορθόδοξες ομάδες διαδήλωσαν εναντίον της επίσκεψής του. Καθολικές εκκλησίες έχουν υφαρπαγεί και στους μικτούς γάμους απαιτούν οι Γεωργιανοί τον επαναβαπτισμό των καθολικών συζύγων. Κρύβει η Ρώμη κάτω από το χαλί ή μιλάει ανοιχτά για όλα αυτά τα θέματα;
Κοχ: Και μέσα στην εκκλησία της Γεωργίας υπάρχουν εντάσεις. Ο Πατριάρχης ήταν ανοιχτός και προσιτός. Παρόλο που είναι μεγάλος στη ηλικία και άρρωστος, ήρθε στο αεροδρόμιο να υποδεχθεί και έπειτα να ξεπροβοδίσει τον Πάπα. Εκτός αυτού έλαβαν μέρος και δύο υπέροχες συναντήσεις, στις οποίες ο Πατριάρχης είπε, ότι η εκκλησία της Ρώμης είναι ευλογημένη. Μερικοί Μητροπολίτες δεν θα το έκαναν ποτέ, γιατί είναι διστακτικοί να ονομάσουν την Καθολική Εκκλησία ακόμα και εκκλησία. Ο Πατριάρχης έχει να αντιμετωπίσει πραγματικά μεγάλες εντάσεις. Όταν πήγα στην Γεωργία μίλησα για αυτά τα θέματα και μίλησα με τους Καθολικούς και άκουσα τον πόνο τους σε σχέση με τον επαναβαπτισμό...Ελπίζω, ότι η επίσκεψη του Πάπα στην γεωργία θα καλυτερέψει τις σχέσεις Ορθοδόξων και Καθολικών.
Δημοσιογρ.: Υπήρχαν διαδηλώσεις που χαρακτήσρισαν τον Πάπα ως “αρχιαιρεσιάρχη“. Καθολικοί ιερείς και μοναχοί πέφτουν θύματα κακομεταχείρισης. Από πού πηγάζει αυτή η αρνητική συμπεριφορά των ορθοδόξων ιερέων;
Κοχ: Την θέση, ότι μόνο η εκκλησία μας είναι εκκλησία και όχι οι άλλοι, την ξέρουμε και από παλιά. Με την 2η Βατικάνεια Σύνοδο έχουμε μία νέα οπτική γωνία για την Οικουμένη και την Ορθοδοξία. Η Ορθοδοξία δεν είχε μέχρι τώρα μία τέτοια σύνοδο. Πιστεύουμε, ότι χρειάζονται ακόμα κάποιο χρόνο για να ανοιχθούν ως προς την οικουμενική κίνηση.....
Δημοσιογρ.: Δεν είναι γελοία η θέση, ότι το πρόβλημα για την πλήρη ενότητα με τους Ορθοδόξους είναι ο θεσμός του Πάπα, όταν υπάρχουν τέτοιες εχθρικές στάσεις;
Κοχ: Ο θεσμός του Πάπα είναι η κορυφή του Παγόβουνου. Από κάτω υπάρχουν βασικά ερωτήματα. Ο λόγος που η Ορθοδοξία έχει πρόβλημα τον θεσμό του Πάπα είναι το δόγμα της Ορθοδοξίας ότι επισκοπική δικαιοδοσία και Μυστήριο είναι αχώριστα. Ο Πάπας είναι βέβαια κατά το Μυστήριο επίσκοπος, το υψηλότερο αξίωμα στην Εκκλησία, αλλά κατά την δικαιοδοσία είναι κάτι παραπάνω από Επίσκοπος. Επιπλέον υπάρχει και μία διαφορετική κατανόηση των όρων τοπική και καθολική Εκκλησία: Η ορθόδοξη εκκλησιολογία είναι μάλλον μία Εκκλησιολογία τοπικής εκκλησίας αλλά στο επίπεδο της καθολικής διάστασης υστερεί. Η καθολική εκκλησία επικεντρώνεται στο καθολικό επίπεδο και έχει καθολική διάσταση. Η καθολική εκκλησία μπορεί να κατανοηθεί ως μία έλλειψη με δύο σημεία αναφοράς: Πολυμορφία της τοπικής και ενότητα της καθολικής εκκλησίας...Η αδυναμία της Ορθοδοξίας είναι η αρχή της Αυτοκεφαλίας...
Δημοσιογρ.: Ο Ιωάννης Παύλος ο 2ος ήθελε να εξαφανίσει το εμπόδιο του παπικού θεσμού προσκαλώντας να σκεφθούν άλλες μορφές λειτουργίας του παπικού θεσμού. Κάποιοι ορθόδοξοι θεολόγοι όμως τονίζουν, ότι δεν πρόκειται για τον τρόπο λειτουργίας αλλά για την καθολική θεολογία του παπικού θεσμού ως ορατή αρχή για την ενότητα της Εκκλησίας. Αυτό δεν μπορεί να το δεχθεί η Ορθοδοξία.
Κοχ: Ακόμα και στις παλιές εκκλησιαστικές παραδόσεις υπήρχε μία ιεραρχία και η Ρώμη είχε την πρώτη θέση. Στην Ορθοδοξία είναι ξεκάθαρο, ότι ο Επίσκοπος Ρώμης έχει το τιμητικό πρωτείο. Το ερώτημα είναι, τι σημαίνει αυτό και τι προσόντα (δηλ. θέση, ρόλο, αξιώματα, αρμοδιότητες) απαιτούνται... Ποιά προσόντα (δηλ. θέση, ρόλο, αξιώματα, αρμοδιότητες) πρέπει να έχει ο Επίσκοπος Ρώμης σε μία ενότητα Ανατολής και Δύσης; Πάντως δεν θέλουμε να περιμένουμε χίλια χρόνια μέχρι να συγκληθεί μία Οικουμενική Σύνοδος..... Ήταν ένα μεγάλο βήμα, ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία συμφώνησε στο κείμενο της Ραβέννας, ότι σε καθολικό επίπεδο πρέπει να υπάρχει ένας πρώτος. Αλλά ποιός είναι ο ρόλος και ποιά προσόντα (δηλ. θέση, ρόλο, αξιώματα, αρμοδιότητες) απαιτούνται, πρέπει να το δούμε. Μέχρι τώρα δεν μπορέσαμε να συζητήσουμε στην διεθνή επιτροπή για την βιβλική παράδοση. Αυτό είναι για εμάς σημαντικό, γιατί δεν ενδιαφερόμαστε για ένα γενικό πρωτείο αλλά για το βιβλικό πρόσωπο και τον ρόλο του Πέτρου στον κύκλο των Αποστόλων....
Δημοσιογρ.: Είσασταν σημαντικός παράγοντας στην σύνταξη της κοινής διακήρυξης που υπέγραψαν ο Πάπας Φραγκίσκος και ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος στην Κούβα. Τι επιτεύχθηκε εκτός από το, ότι οργίσθηκαν οι Ουνίτες της Ουκρανίας;
Κοχ: Μιλήσαμε για μία συνεργασία σε κοινωνικό και πολιτιστικό επίπεδο, καθώς και για την δυνατότητα ιερείς και από τις δύο μεριές να γνωρίσουν για μία εβδομάδα την εκκλησία του άλλου. ... Είναι λυπηρή η αντίδραση στην Ουκρανία. Διότι όλοι στην Ρώμη υποστηρίζουν την Ελληνική-Καθολική εκκλησία.....
Δημοσιογρ.: Μερικοί στην Ουκρανία χαρακτηρίζουν την συμφωνία ως ατύχημα της ιστορίας. Η Ουνία δεν είναι κάποιο μοντέλο, λένε, αλλά μία γέφυρα μεταξυ Ανατολής και Δύσης, γιατί και την βυζαντινή παράδοση έχουν και στην Ρώμη ανήκουν.
Κοχ: Στην διακήρυξη λέει, ότι η Ουνία δεν είναι ούτε κάποιο μοντέλο για το μέλλον, ούτε είναι μία απόφαση για το παρελθόν. Δεν χωρεί αμφιβολία πως ιδρύθηκε η Ελληνική-Καθολική Εκκλησία και τι υπέφερε, επειδή ανήκε στην Ρώμη. Αυτό αναγνωρίζεται και εκτιμείται! Αυτό που με ενδιαφέρει, είναι, ότι στην Διακήρυξη αναγνωρίζεται, ότι οι ουνιτικές Εκκλησίες που ιδρύθηκαν στην ιστορία, έχουν το δικαίωμα να υπάρχουν και να ασκούν πνευματική φροντίδα. Αυτό αναφέρθηκε δημόσια για πρώτη φορά στην ρωσική Ορθοδοξία......
Δημοσιογρ.: είναι λάθος η θέση, ότι, όπου η Ορθοδοξία έχει την πλειοψηφία και είναι στενά συνδεδεμένη με το κράτος, τότε θέλει να έχει, όσο γίνεται, πιο λίγες σχέσεις με την Οικουμενική κίνηση;
Κοχ.: Μονομερής θέση. Είναι πιο πολύ ένα πρόβλημα πλειοψηφίας και μειοψηφίας παρά ορθόδοξο. Όπου μία Εκκλησία αποτελεί την μειονότητα, τότε είναι πιο ανοιχτή στους άλλους. Είναι και ένα κοινωνικό πρόβλημα αλλά ομολογώ, ότι στις σχέσεις Ορθοδοξίας και Καθολικής Εκκλησίας φαίνεται πιο πολύ απ’ ότι αλλού. Η αμοιβαιότητα και η ισορροπία δεν διασφαλίζονται πάντα. Πόσο ανοιχτόχερα δώσαμε στις ορθόδοξες εκκλησίες εδώ στην Δύση την δυνατότητα να αναπτύξουν τις κανονικές δομές τους! Μέχρι που τους χαρίσαμε ναούς! Θα μπορούσε όμως να υπάρχει και από την δική τους πλευρά αμοιβαιότητα.
Εισαγωγικά σχόλια και μετάφραση από τον Αδαμάντιο Τσακίρογλου

Ένας καθρέπτης που ...απεχθάνονται -κυρίως- οι σύγχρονοι Επίσκοποι!

Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς:
.
«Ἡ σιγή, σέ θέματα πίστεως εἶναι τρίτο εἶδος ἀθεΐας…».

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιοσ γρηγοριοσ παλαμασ
Τά τρία εἴδη τῆς ἀθεΐας κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ
Τριῶν ὄντων τῶν τῆς ἀθεΐας ὡς εἰπεῖν γενῶν….
Ἕν μέν δή γένος ἀθεΐας ἐστίν ἡ πολυειδής πλάνη τῶν ἑλληνιζόντων….
Δεύτερον δέ γένος ἀθεΐας ἐστίν ἡ πολυσχιδής και πολύμορφος ἀπάτη τῶν αἱρετικῶν…
Τρίτον δέ ἐστίν εἶδος, οὐ πόρρω τῆς ἀνωτέρω πονηρᾶς ξυνωρίδος, το παραιτεῖσθαί τι λέγειν τῶν δεδογμένων περί Θεοῦ καί μηδαμῶς ἐθέλειν ὑπ’ ἀνευλαβοῦς εὐλαβείας ἐκ τῶν ὑπερβαινόντων τήν τῶν πολλῶν διάνοιαν αὐτόν ὑμνεῖν … και τάς τῶν ἱερῶν πατέρων θεολογίας μή τοῖς οὐκ εἰδόσιν ἐξηγεῖσθαι, ἀλλ’ ἀποσείεσθαι καί ἀθετεῖν …
(Τρίτο πάλι εἶδος ἀθεΐας, πού δέν βρίσκεται καί πολύ μακριά
ἀπό τήν ἀνωτέρω πονηρή δυάδα, εἶναι τό νά παραιτῆται κανείς νά ἀναφέρη τά δόγματα περί Θεοῦ καί λόγῳ τῆς ἀνευλαβοῦς εὐλάβειας νά μή θέλη καθόλου νά τόν ὑμνῆ ἀπό αὐτά, πού εἶναι ἀνώτερα ἀπό τήν διάνοια πολλῶν… εἶναι ἐπίσης τό νά μή ἐξηγῆ τίς θεολογίες τῶν ἱερῶν πατέρων σέ ὅσους δέν γνωρίζουν, ἀλλά νά τίς ἀπορρίπτη και ἀθετῆ…)
(Πρός Διονύσιον, ΕΠΕ 4,404-412. ΕΧ. 2,479-483), Ἀντιγραφή ἀπό τό ΠΑΛΑΜΙΚΟΝ ΤΑΜΕΙΟΝ, τοῦ Ἱερομονάχου Βενεδίκτου, Νέα Σκήτη – Ἅγιον Ὄρος, Ἔκδ. 2008, σ. 95-97 .

  Μόνο ρθόδοξη κκλησία κρατ κέραια καί νόθευτη τήν διδασκαλία καί τόν τρόπο τς σωτηρίας. Τά λλα χριστιανικά συστήματα καί ο λλες λεγόμενες χριστιανικές μολογίες σο ποσοστό λήθειας καί ν διατηρον, φόσον δέν συνδέονται ργανικά μέ τήν ρθόδοξη κκλησία, εναι πλάνες.
δικομε τήν ρθοδοξία καί προσβάλλουμε τήν λήθεια ταν νομάζουμε «δελφές κκλησίες» τίς ποικιλώνυμες χριστιανικές μολογίες.
  Ἀλλά καί τούς διους τούς αρετικούς βλάπτουμε καί δικομε ταν τούς δημιουργομε τήν ντύπωση τι βρίσκονται στήν λήθεια, ν εναι κτός ρθοδοξίας....
  πίκαιρο καί διαχρονικό τό μήνυμα το γίου Γρηγορίου Παλαμά χε ς γερτήριο σάλπισμα πισημαίνοντας τά τρία εδη θεΐας πού μς πειλον καί σήμερα:
    Ε
ναι θεΐα νά ρνεσαι τόν Θεό.


   Ἀθεΐα νά μήν πιστεύεις ρθόδοξα τόν ησο Χριστό, νά εσαι αρετικός θεΐα νά εσαι ρθόδοξος καί νά μήν γωνίζεσαι γιά τά ρθόδοξα δόγματα.
  Ἄν θέλουμε, λοιπόν, σήμερα νά ναγνωρίζουμε στόν γιο Γρηγόριο Παλαμ καί γενικά στούς Πατέρες τς κκλησίας τήν θέση πού τούς νήκει, φείλουμε νά κρατομε καί νά διακηρύττουμε τήν δική τους πίστη


-Σάκκος Στέργιος-
Ομότιμος καθηγητής Θεολογικής σχολής ΑΠΘ

"Τρρελογιάννης"

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

ΕΦ' ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΓΓΕΛΑΚΑΚΗ. 27.07.15


Λίστα Ερωτήσεων: 1)Τι πρέπει να κάνουμε σήμερα που βλέπουμε τη πίστη να προδίδεται? 2) Πείτε μας τη δική σας πορεία προς την Αποτείχιση. 3) Ποιά είναι η γνώμη σας για τις παρατάξεις του πατρίου εορτολογίου? 4) Τι έχετε να απαντήσετε στη θεωρία: όπου επίσκοπος εκεί και η Εκκλησία? 5) Μερικοί που θέλουν να αποτειχιστούν προβληματίζονται γιατί δεν θα μπορούν να συμμετέχουν στα μυστήρια της Εκκλησίας. Τι έχετε να απαντήσετε πάνω σε αυτό? 6) Ποιά η γνώμη σας επάνω στη Θεωρία περί Στρατηγών? 7) Τί πιστεύετε για τους σύγχρονους γεροντάδες, αγιοποιηθέντες και μή? 8) Πως πρέπει να πορευτούμε στα έσχατα (σφράγισμα κτλ) ?


OTAN ΠΡΟΣΚΥΝΑΣ 


ΤΟΝ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΝ,


ΠΡΟΣΚΥΝΑΣ 


ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΠΑΠΑ.

 (Πρώτη δημοσίευση 14/10/12)
         






 "Συντασσόμαστε μέ τήν «...ελπίδα πώς το τοίχος που χωρίζει την Ανατολική Εκκλησία και την Δυτική Εκκλησία μπορεί να μετακινηθεί, και πώς -επιτέλους- μπορεί να υπάρξει μόνο μία στέγαση, δυνατά εδραιωμένη στον Ιησού Χριστό, τον ακρογωνιαίο λίθο που θα κάνει και τα δύο σε ένα (Unitatis Redintegratio ^18)". (Βαρθολομαιος προς Παπαν μολις προχθες)


Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΑΚΑΘΕΚΤΟΣ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΤΗΣ ΠΑΠΙΚΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ.
ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ Β΄ ΒΑΤΙΚΑΝΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ, ΔΕΝ ΑΣΚΗΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ΚΡΙΤΙΚΗ. 
ΜΟΝΟΝ ΘΕΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΙ ΕΚΑΝΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΙ ΤΗΣ ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ.
ΓΙ΄ ΑΥΤΟ ΣΥΜΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥΣ, ΓΙΑ ΤΟ ΦΡΙΚΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΟΥ ΣΗΜΟΤΟΔΟΤΕΙ ΤΗΝ ΕΩΣΦΟΡΙΚΗ ΕΜΜΟΝΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΤΩΣΙ ΤΟΥΣ.



 Ο π. Ιουστίνος Πόποβιτς βεβαιώνει το 1967, ότι 




"η Β΄Σύνοδος του Βατικανού αποτελεί αναγέννησιν όλων των ευρωπαϊκών ουμανισμών, αναγέννησιν πτωμάτων...διότι η Σύνοδος ενέμεινεν επιμόνως εις το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα = του ανθρώπου...



"Τί είναι ο πυρήν του δόγματος περί του αλαθήτου του πάπα = του ανθρώπου; 
Η αποθεανθρωποίησις του ανθρώπου. 
Αυτό επιδιώκουν όλοι οι ουμανισμοί, ακόμη και οι θρησκευτικοί. 
Ολοι επαναφέρουν τον άνθρωπον εις την ειδωλολατρίαν, εις τον διπλούν θάνατον, τον πνευματικόν και τον φυσικόν. 



 Απομακρυνόμενος από τον Θεάνθρωπον, ο κάθε ουμανισμός βαθμηδόν μετατρέπεται εις μηδενισμόν. 
Αυτό δεικνύει η σύγχρονος χρεωκοπία όλων των ουμανισμών, με επί κεφαλής τον παπισμόν, έμμεσον ή άμεσον, εκούσιον ή ακούσιον πατέρα όλων των ευρωπαϊκών ουμανισμών.  


Η δε χρεωκοπία, η καταστρεπτική χρεωκοπία του παπισμού, έγκειται εις το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα. 
Και είναι ακριβώς το δόγμα αυτό το κορύφωμα του μηδενισμού... 


"Ομως, κατά την Αληθινήν Εκκλησίαν του Χριστού, η οποία από της εμφανίσεως του Θεανθρώπου Χριστού υπάρχει εις τον επίγειον κόσμον μας ως θεανθρώπινον σώμα, το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα είναι όχι μόνον αίρεσις, αλλά παναίρεσις. 
Διότι καμμία αίρεσις δεν εξηγέρθη τόσον ριζοσπαστικώς και τόσον ολοκληρωτικώς κατά του Θεανθρώπου Χριστού και της Εκκλησίας Του, ως έπραξε τούτο ο παπισμός διά του δόγματος περί του αλαθήτου του πάπα-ανθρώπου. 



Δεν υπάρχει αμφιβολία, το δόγμα αυτό είναι η αίρεσις των αιρέσεων, μία άνευ προηγουμένου ανταρσία κατά του Θεανθρώπου Χριστού. 



Το δόγμα αυτό είναι, φεύ! η πλέον φρικτή εξορία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού από την γην. νέα προδοσία του Χριστού. νέα σταύρωσις του Κυρίου, μόνον ουχί επί του ξυλίνου, αλλ΄ επί του χρυσού σταυρού του παπικού ουμανισμού. 



Και ταύτα πάντα είναι κόλασις, κόλασις διά το άθλιον γήϊνον ον, που λέγεται άνθρωπος.



"Υπάρχει διέξοδος από τας αναριθμήτους αυτάς ουμανιστικάς κολάσεις; 
Υπάρχει ανάστασις εξ αυτών των αναριθμήτων ευρωπαϊκών τάφων; 
Υπάρχει φάρμακον δι΄ αυτάς τας αναριθμήτους θανατηφόρους νόσους; 
-Υπάρχει, βεβαίως υπάρχει: η μετάνοια...  



Αναμφιβόλως δε, η μετάνοια είναι το φάρμακον και δι΄ αυτήν την "παναμαρτίαν" του παπισμού, την περιεχομένην εις το αλαζονικόν δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα..."

(Βλ. βιβλίο "Ανθρωπος και Θεάνθρωπος", εκδ. "Αστήρ", Αθήναι 1970, σελ. 156-157, 159).



Ο Οικουμενιστής Βαρθολομαίος ουδεμία νήξι περί μετανοίας έκανε στους αδελφούς του παναιρετικούς, παναμαρτωλούς Παπικούς, προφανώς διότι συμμετέχει στην ίδια παναίρεσι και παναμαρτία. 



Για να καλέσης σε μετάνοια, πρέπει να είσαι έξω από την αποστασία και αμαρτία την οποίαν καταγγέλεις, όχι εντός αυτής.
Και καλά ο Βαρθολομαίος και οι συν αυτώ. 
Αυτοί πλανώνται πλάνην οικτράν. 
Οι λοιποί κοινωνούντες αυτώ, αλλά δήθεν μη συμφωνούντες, δεν καταλαβαίνουν, ούτε αισθάνονται τίποτε απολύτως;;!!



 Διότι, την άλλη εβδομάδα ο Βαρθολομαίος, μετά τις "ευλογίες", ήτοι αλογίες, του Βατικανού, θα μεταβή για να "προελάση" στην αγία γη της Μακεδονίας, στις Σέρρες, στο Σιδηρόκαστρο, πλησίον του οποίου θα εγκαινιάση ναό σε αγιορειτικό μετόχιο, στην Σιάτιστα κλπ. 



Και βεβαίως παντού, οι ήσυχοι στην συνείδησι "συντηρητικοί" ορθόδοξοι, ακόμη και αγιορείτες κλπ., θα σπεύσουν εις προϋπάντησιν, προσκύνησιν και σύμπραξιν μετ' αυτού.



Δεν αναλογίζονται ότι στο πρόσωπο αυτού του λυκοποιμένος, προσκυνούν τον ίδιο τον Πάπα;!...

pigi:apotixisi.blogspot.com

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016


Ὁ ἐφησυχάζων, καὶ μὴ ἐλέγχων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ ἀδελφοῦ, ἄσπλαγχνος ἐστιν, ὥσπερ ὁ τὸν ἰὸν ἐναφεὶς τῷ δηχθέντι ὑπὸ τοῦ ἰοβόλου.

Ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνὸς


Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016

Βαρθολομαίος: Χρέος και όσων απουσίαζαν από την Πανορθόδοξη να εφαρμόσουν τις αποφάσεις της!


Δηλώνει …διάδοχος τοῦ ἁγίου

Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου!!!

.
Φυσικά, ὡς γνήσιος αἱρετικός, τί ἄλλο θὰ ἔκανε παρὰ νὰ ἐπιμένει στὴν ἑδραίωση τῆς Παναιρέσεως! Δηλώνει διάδοχος τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου! Καὶ εἶναι· ἀλλὰ διάδοχος τοῦ θρόνου, ὄχι ὅμως καὶ τοῦ τρόπου τῆς βίωσης τῆς ὀρθόδοξης ἀλήθειας!
      Διακηρύττει ὅτι ἀποκορύφωμα τῆς Πατριαρχίας του εἶναι ἡ ληστρικὴ Σύνοδος τοῦ Κολυμπαρίου, καὶ ὑπενθυμίζει ὅτι εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀποδοχὴ τῶν αἱρετικῶν ἀποφάσεών της, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν, λέει, τὴν "ταυτότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας"! Δὲν παραλείπει δέ, νὰ μᾶς θυμήσει τὴν ἐπίσκεψη τοῦ «Ἁγιωτάτου Πάπα Φραγκίσκου»!
   Αὐτὸς λοιπόν ἐπιμένει ὅτι εἶναι αἱρετικός, καὶ οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστές ἐπιμένουν νὰ κοινωνοῦν μαζί του καὶ νὰ τὸν μνημονεύουν!

Βαρθολομαῖος:

Χρέος καὶ ὅσων ἀπουσίαζαν ἀπὸ τὴν Πανορθόδοξη νὰ ἐφαρμόσουν τὶς ἀποφάσεις της!



Τις ευχαριστίες του σε όσους τον βοήθησαν τα 25 χρόνια της θητείας του στον οικουμενικό θρόνο παραθέτει σε του ο , ενώ χαρακτηρίζει αποκορύφωμα της πατριαρχικής του θητείας την  της Κρήτης, ενώ χαρακτηρίζει χρέος και όσων απουσίαζαν να εφαρμόσουν τις αποφάσεις της. Μιλάει ακόμη για τους διαλόγους, την τρομοκρατία, τον πόλεμο, το προσφυγικό, την οικονομική κρίση και βέβαια για το περιβάλλον. 

Συγκεκριμένα αναφέρει: 




Πηγή